De feeks van Duitsland

Carnaval 2016 is nog ver, maar nu al bedenken Duitse carnavalisten karren met poppen die Tsipras en zijn apostelen bespotten. De haat en wrijving tussen de Duitsers en de Grieken kookt al maanden over. Neem kranten en tijdschriften uit het zuiden van Europa en het linkse Der Spiegel in het land van Merkel, en in beelden en woorden luidt het oordeel: zij is een feeks, een vrouw die een verkapte nazi of Stasi is, een vernietiger van landen. In Duitsland is zij voor de brede meerderheid dan weer een vedette door haar houding in de Griekse kwestie. Een stevig aantal landgenoten steunt de bondskanselier, bewijzen alle peilingen. 78 procent van de Duitsers is zeer overtuigd dat de Grieken hun kant van de afspraken niet zullen nakomen. Het vertrouwen in Merkel moet dus zeer groot zijn, want tussen de valse Hellenen en de portemonnee van de sterkste staat van Europa staat zij als enige waarborg.

Rotte tomaten

Op de scène met Merkel om rotte tomaten naar de kop te krijgen, staat, of liever zit in zijn rolstoel, Wolfgang Schäuble, de christendemocratische kompaan van Merkel en de sterkste verdediger van een beleid dat wij enkele weken geleden presenteerden in deze kroniek met zijn vakterm: het ordo-liberalisme. Dat is een Duitse vorm van de vrije markt, waarin de werveling van vraag en aanbod getemperd wordt door regels, door orde. Schäuble werd in een krant met pro-Syriza-sympathieën hatelijk neergezet als een nationaalsocialist die zeep wil maken van Grieks mensenvet. Nou moe! Nu, de man is van geen kleintje vervaard. Hij zetelt al 43 jaar in het parlement en is veel gewoon. Zijn handicap is veroorzaakt door de kogel van een moordenaar. Schäuble, een overtuigde Europeaan, verschilt enkel van zijn EU-collega’s omdat hij groter belang hecht aan systemen en regels dan aan oplossingen op het ritme van het moment.

Hebben de Teutonen het woord austeriteit (bezuinigingsbeleid) aan de wereld geschonken? Beslist niet. Austerität is een begrip dat zelden gebruikt wordt in het Duits. De oosterburen verkiezen het nettere en zachtere Sparpolitik, en voor Vlamingen hoeft dat niet vertaald te worden. Austerität is slechts sedert kort geleend van het Engelse “austerity”. De Engelsen haalden het bij de Fransen, die het op hun beurt oppikten uit het Latijn, en de Romeinen grabbelden het bij… de Grieken (austeros). Het verdriet de Duitsers zeer dat zij de faam op zich geladen krijgen dat zij gemeen en onsolidair zijn en eropuit zouden zijn Europa onder hun economische laars te vertrappelen. Linkse Grieken, niet de meest slimme mensensoort van Europa, geholpen door politieke medestanders in de EU, mummelen over het boycotten van Duitse producten en diensten als tegenactie. Je moet maar durven. Duitsland betaalt het leeuwendeel van het hulpprogramma dat Griekenland van de ondergang moet redden, en krijgt stank voor dank.

Vlaamse socialisten kakelen zich kapot over het schandalige lot dat de EU en de “banksters” hun vriendjes van Syriza doen ondergaan. De nieuwe baas, John Crombez, beviel zelfs van de briljante gedachte om met Syriza-vriend nummer 1, Peter Mertens van PvdA+, een soortement lokaal Syriza in de steigers te zetten. Mooi idee. Dat is de beste waarborg om de Vlaamse socialisten in geen generatie meer aan de macht te zien.

Sigmar Gabriel

John Crombez moet dringend een Duitse bierkroes ledigen met Sigmar Gabriel, de leider van de SPD, en de minister van Economie in de regering-Merkel. Gabriel ging zelfs zover dat hij publiek vertelde dat hij op de hoogte was van een idee waarvoor Schäuble bijna gehalsrecht werd: een tijdelijke uittreding van Griekenland uit de eurozone en dat hij, Gabriel, het niet meer dan normaal vond dat alle scenario’s bekeken werden; ook die halve-Grexit. Crombez, stop dat in uw pijp en smoor het op.

Wat motiveert Gabriel? Hij kan de cijfers van peilingen lezen. Voor het derde hulpprogramma voor Griekenland – want daar gaat het vandaag over – op schrift stond, steunden tussen 41 en 51 procent van de Duitsers een Grexit. Slechts 27 procent van de ondervraagden dacht dat een Grexit slecht kon zijn voor Duitsland. Op 1 juli verwierp 85 procent van de deelnemers aan een andere enquête verdere toegevingen aan Griekenland, en zeer opvallend, beste mijnheer Crombez, 68 procent van de kiezers van Die Linke, een postcommunistische partij en een bondgenoot van Syriza, stemde daar mee in. De Duitsers zijn woedend, en hun politici weten dat, door het Griekse gemekker over de schuldverlichting die zij kregen in 1953, onder aanvoering van de Amerikanen. Die schuldverlichting was een onderdeel van de inspanningen om de Duitse economie opnieuw op dreef te krijgen na het oorlogsleed, de verwoestingen en de dramatische scheuring van Duitsland in een westelijke en een oostelijke staat. De Duitsers weten dat zij dat voordeel kregen, maar eveneens dat zij er fideel op hebben ingespeeld en door hard te werken een Wirtschafswunder hebben verwezenlijkt. Uiteraard mag het slechts tussen neus en lippen gefezeld worden, echter, een economie in de shit kan gered worden door Duitsers, niet door Grieken.

Kurt Ruegen