Borluut (Gent)

Vakbonden en stadsbestuur in de clinch

De stad Gent overlegt al twee jaar met de vakbonden over een nieuw arbeidsreglement voor het stadspersoneel. Wie betaalt de boetes die chauffeurs oplopen tijdens hun diensturen? Omkleden en douchen, telt dat mee voor werkuren of niet? Dat zijn al twee knelpunten. De tijd dat dit soort conflicten kon opgelost worden door er wat geld tegenaan te smijten en het personeel wat voordeeltjes te gunnen, is voorbij. Het geld is op, maar dat hebben de kameraden bij de vakbond blijkbaar nog niet begrepen. Zij vinden dat het personeel al grandioze toegevingen heeft gedaan. Het verlet voor het bezoeken van een huisarts is geschrapt, net als de extra verlofdagen voor bloedgevers.

Een akkoord vinden over het arbeidsreglement is dringend geworden omdat binnenkort de werknemers van het OCMW naar de stad overkomen. Half juni riep de schepen van Personeel (harde rooie tante De Regge) de hulp in van een sociaal bemiddelaar om tussen haar en de vakbonden te pendelen. Met veel zwier beweerde ze dat er na een weekje of twee wel een doorbraak zou zijn. De weken gingen voorbij en het bleef compleet stil. Tot, vlak voor de Gentse Feesten, het stadhuis liet weten dat de nieuwe openingsuren voor de stedelijke loketten niet worden ingevoerd in september, maar voor onbepaalde tijd zijn uitgesteld. Het gaat eigenlijk maar om een kleine wijziging, die het voor werkende mensen wat makkelijker maakt om buiten de werkuren aan een loket iets af te halen. De vakbonden steken daar nu een stokje voor. Zij eisen eerst een akkoord over het arbeidsreglement voordat ze over iets anders willen praten. De sociale bemiddelaar krijgt er meteen een knelpunt bij om op te lossen. Het gaat de bonden niet eens over de openingsuren (die zijn zelfs een verbetering voor het personeel), maar om het principe. De schepen was zo stout geweest de veranderingen al in de gemeenteraad bekend te maken voordat de heren délégués er hun zegen over hadden gegeven, dat pikken ze niet.

Achter de schermen op de Botermarkt is er een spelletje armworstelen bezig tussen de progressieve kameraden, om het behoud van macht en privileges. Neen, het rode paradijs Gent is nog lang geen moderne en efficiënt bestuurde stad. Met ons goed hart drinken wij een glaasje op de gezondheid van de sociale bemiddelaar die zich moet wagen in dat rode wespennest. Schol!

Gent leert de wereld een lesje

De Gentse schepen van Onderwijs heeft een reisje naar Amerika gemaakt (een initiatief van de Koning Boudewijnstichting). Daar heeft zij een woordje geplaatst op een congres over meertaligheid in het onderwijs. Een journalist bracht verslag uit. “Onderwijsschepen toont de wereld hoe het moet”, HLN, 15 juni. “Gents schepen van Onderwijs Elke Decruynaere (Groen) heeft in Washington DC academici, beleidsmakers en veldwerkers van over de hele wereld uitgelegd hoe Gent de meertaligheid in het onderwijs en in de kinderopvang aanpakt. Gent speelt daarin een voortrekkersrol in Vlaanderen”.

Er staat allang geen maat meer op het bewieroken van ons stadsbestuur door de media, maar dit artikel is er zo ver over dat het belachelijk wordt. Heel dat Gentse “beleid” rond meertaligheid stelt niets voor. In de stedelijke scholen mogen kinderen niet gestraft worden als zij een andere taal dan het Nederlands spreken, dat is alles. Van echt meertalig onderwijs is geen sprake.

Enkele jaren geleden liep er wel een proefproject in enkele klasjes. Een groep jonge kinderen kreeg les in het Turks. De resultaten werden gepubliceerd in een dikke studie gemaakt door enkele professoren (kostprijs: flink boven tweehonderdduizend euro). Daaruit bleek overduidelijk dat er geen enkele leerwinst was. De kinderen leerden niet sneller of beter dan anderen. Het proefproject werd afgeblazen (tot opluchting van een aantal allochtone ouders die schrik hadden dat hun kinderen niet genoeg Nederlands zouden leren).

Er is in Gent geen meertalig onderwijs, er is enkel een gedoogbeleid voor het gebruik van de thuistaal op school. Wat daar de gevolgen van zijn, weten we niet. Ondertussen draait de propagandamolen op volle toeren. Dat een schepen dit als een serieus project durft verkopen, is arrogant en dom. Maar wat te zeggen van een journalist die dat zonder de minste kritiek als een wereldevenement ophemelt? Is de man misschien gratis mogen meereizen? Wij blozen van plaatsvervangende schaamte.

Mathildis


Tags assigned to this article:
2015-31BorluutGent

Related Articles

CETA, met de C van commotie

Wat was de bedoeling van de commotie? Het deed denken aan twee debatten die eerder al gevoerd werden, in de

Mark Grammens

De “europezigheid” der Europeanen Eindelijk. Het heeft lang geduurd maar eindelijk heeft een toporgaan van “Europa”, de Europese Centrale Bank,

Film (La fille inconnue)

Schuld en boete La fille inconnue De broers Luc en Jean-Pierre Dardenne voorstellen hoeft allang niet meer. Het Waalse duo