Willen, maar niet kunnen

Mevrouw de straffetaalspreekster,

De zaak van de niet-benoemde burgemeester in de Vlaamse rand- en faciliteitengemeente Linkebeek sleept al jaren aan. Gij zegt dat beu te zijn. De Vlamingen zijn die toestanden al wel langer beu, maar dit geheel ter zijde. In elk geval brengt gij dezer dagen wat schot in de zaak. Dat betekent in deze kommervolle tijden van communautaire stilstand al heel wat.

Sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 heeft uw regering tot twee keer toe de voordracht van Damien Thiéry als burgemeester van Linkebeek geweigerd, wegens overtredingen van de taalwetgeving. De Raad van State trad dat telkens bij, nota bene. Enkele weken geleden heeft de gemeenteraad van Linkebeek Damien Thiéry dan maar weer eens aangesteld als waarnemend burgemeester, terwijl gij de aanstelling van een andere waarnemend burgemeester hadt gevraagd. Toen Tom van Grieken, Vlaams parlementslid en big boss van het Vlaams Belang, u vroeg hoe het eigenlijk zat met die toestanden en wat de Vlaamse regering eindelijk van plan is om in die Vlaamse gemeente de wet door de Franstaligen te doen respecteren, hebt gij straffe taal gesproken. Begin juli hoopte gij nog dat er binnen de regering heel snel een akkoord zou komen over een voorstel van decreet dat zou verbieden om een niet-benoemde burgemeester telkens weer opnieuw aan te duiden als waarnemend burgemeester. Als dat niet zou lukken, zoudt gij warempel een regeringscommissaris naar ginder sturen, want, verzekerde gij: “Deze toestand kan niet blijven aanslepen. We moeten echt iets ondernemen. Op den duur komt men dan wel bij de filosofie: wie niet horen wil, moet voelen. We moeten al sinds 2007 ingrijpen, we zijn nu 2015. Het heeft echt wel lang genoeg geduurd.” De hoop was dan ook groot dat de Vlaamse regering eensgezind een streep in het zand zou trekken om te zeggen: “Tot hier en geen millimeter verder!” Maar wat bleek de voorbije dagen? Er wordt maar geen consensus gevonden om tot een structurele en definitieve oplossing te komen middels het wijzigen van het gemeentedecreet, door poepsimpel te verbieden dat een niet-benoemde burgemeester opnieuw kan aangeduid worden als waarnemend burgemeester.

Ik voel met mijn ellenbogen aan dat de Open Vld hier dwars ligt omdat zij als blauwe antenne van de MR geen potten wil helpen breken, teneinde de vlam niet naar het federale niveau te laten omslaan. Want Damien Thiéry is toch wel net een MR’er, die weliswaar van het FDF is weggelopen, en dus bijzonder waardevol is als stemmenkanon bij de Franstaligen in Vlaanderen… Of hoe de Vlaamse regering altijd gebonden blijft door de Belgische…

Gij stuurt nu – de daad bij het woord voegend – een regeringscommissaris die aan de onwettige situatie een eind moet maken, door te gaan vaststellen of de gemeenteraad de wet uiteindelijk toch zal toepassen en dus de uitspraken van de Raad van State zal respecteren door een geldige voordrachtakte voor een kandidaat-burgemeester in te dienen.

De MR heeft al laten weten Damien Thiéry onverkort te zullen blijven steunen en zij ‘betreurt’ uw beslissing. Die partij roept zelfs de democratische meerderheid in waarmee Thiéry zou verkozen zijn, er ‘pour le besoin de la cause’ even geen rekening mee houdend dat er iets bestaat als een wet die de spelregels bepaalt om de democratie correct te laten verlopen. En daar wringt natuurlijk het schoentje. Ge ziet al van ver dat die regeringscommissaris met de staart tussen zijn benen zal mogen vertrekken.

Gij wordt een harde tante genoemd, Liesbeth. Het is bijgevolg aan u. Gij moet op uw strepen staan om binnen uw Vlaamse regering iets te forceren, want dat is de enige uitweg uit die benoemingscarrousel.

Ik ben benieuwd of de beoogde verandering van uw partij kracht genoeg zal hebben om voor de Vlamingen in de Rand toch iets te doen. Ik wens u veel haar op uw tanden.

‘t Pallieterke