2015-28-Maarten-egyptekopie (Medium)11 juli: Vlaanderen heeft weinig te vieren
Vlaanderen feest dezer dagen, maar is het met overtuiging? Of we nu achteruit kijken of vooruit, echt vrolijk worden we daar niet van. De grootste Vlaams-nationale partij koos resoluut voor de macht, maar evenzeer voor de strategie om die macht pas later (2019) te gebruiken. De vleugels van de twee andere partijen zijn dan weer geknipt na een inefficiënt radicalisme over niet-communautaire thema’s. De niet-partijpolitieke Vlaamse Beweging verloor veel van haar beste krachten. Helaas voor de 11 julivierders, een blik op de toekomst is vooral een blik in het duister. Dit zijn geen tijden voor kaakslagretoriek, wel voor strategische bezinning.

Weg met de euro-theologen
Dat er ooit in één van de zwakkere eurolanden een referendum zou gehouden dat eigenlijk neerkomt op een keuze voor of tegen de euro, stond in de sterren geschreven. En dat een meerderheid in dat zwakke land – Griekenland dus – de Europese instellingen een neus zou zetten, is evenmin verwonderlijk. Het grote probleem van de Europese muntunie is dat een aantal voorstanders denken dat de eurozone een moreel superieur project is. Terwijl een eengemaakte munt enkel het gevolg mag zijn van een praktisch samenwerkingsverband tussen gelijkaardige economieën.

De echte gevaren van een Grexit
Anders dan wat de ronkende verklaringen laten vermoeden, is het ‘Grieks probleem’ minder economisch dan politiek van aard. Het niet vinden van een oplossing zal op meerdere vlakken verstrekkende gevolgen hebben. Stilaan lijkt de ware betekenis van dit dossier de aandacht te krijgen die het verdient.

Praten met Hugo Rau:
“Minister van Vlaamse Diaspora, dat is een dwingende taak”

Het woord diaspora klinkt bijbels. Het is eveneens Vlaamse werkelijkheid. Op duizend plekken ter wereld wonen Vlamingen en hen betrekken bij het moederland is cultureel, economisch en politiek verstandig. Ierland en India gingen ons voor. Een straf idee voor 11 juli 2015.

De vennootschappen van onze linkse (ex-)politici
U herinnert zich ongetwijfeld de heisa over de vennootschap van Elio di Rupo, Patrimons. De bvba werd in 2000 opgericht door Elio di Rupo, Alberta Sugia, David di Rupo en Marie-France di Rupo. Op 5 juli 2013 werd de vennootschap ontbonden. Herlinde Martens, woordvoerster van de toenmalige premier, benadrukte in de pers dat het geen managementvennootschap was: ‘De premier heeft er zeker geen winst aan overgehouden.’