2015-29_06_Dwars door Vlaanderen (Medium)Euforische momentopname

Antwerpen was startplaats van een Tourrit. Kostprijs? Ruim een miljoen euro. Van 500.000 voorspelde wielerfans voor het “kijkstuk” was de helft present. Burgemeester Bart de Wever stelde vast “hoe sterk de wielersport bij ons nog leeft”. In een euforische momentopname wou hij gaan lobbyen voor een Tourstart anno 2020. Die start kostte Utrecht dit jaar al 15 miljoen euro. Gekoppeld aan een index, zoals gehanteerd door de Tourorganisatie, komen daar binnen vijf jaar nog wel enkele miljoentjes bij. Daar staat tegenover dat al decennialang niet eens in de verste verte sprake is van aanstormend rondetalent in “wielerland” België. Of wordt het stilaan ex-wielerland? Met die vraag voor ogen zou BDW er beter twee keer – drie keer mag ook – over nadenken of het sop van een Tourstart de door de belastingbetaler op te hoesten kool waard kan zijn. Wij denken er alvast het onze van.

Afgesprongen onderhandelingen

De islamgazet van Antwerpen pakte uit met de droeve mare dat de onderhandelingen tussen stad en de Antwerpse moskeeën over de oprichting van een nieuw permanent slachthuis voor onverdoofd slachten afgesprongen zijn. Het stadsbestuur had zowaar de euvele moed opgebracht om, als tegenprestatie voor 80.000 euro “participatie” ook één enkele slachtlijn voor verdoofd slachten te eisen. Daar kon de moslimgemeenschap onmogelijk op ingaan ondanks de beste wil van wereld. Vandaar een “njet” en geen verdere gesprekken. Geef samen met ons toe dat die eis van het stadsbestuur er niet een paar centimeter maar een aantal kilometer “over” was.

Heibel in Diepenbeek?

De provincie Limburg en de gemeente Diepenbeek onderzochten samen de klacht die de oppositiepartijen DAAD, sp.a en Groen hadden ingediend. Ze klagen burgemeester Hermans (Puur), alle schepenen, de gemeentesecretaris en de dienst Water en Domeinen van de provincie aan wegens schriftvervalsing.  Volgens de gedeputeerde Vandenhove en de Diepenbeekse secretaris Omer Jouck ‘is er niets aan de hand’. In een tussentijds verslag over het waterlopenbeheer in de gemeente stond vermeld “dat eventuele opmerkingen in een latere fase konden bijgeschreven worden.” Aanzet tot schriftvervalsing? Volgens provincie- en gemeentebestuur absoluut niet. Hugo Lerou vindt van wel. Pure schriftvervalsing, zegt hij.

Heibel in Bree?

Tijdens de bespreking van de jaarrekening op de jongste gemeenteraad ontspon zich een vinnige discussie tussen voormalig schepen van Financiën Pierre Geuzens en huidig schepen van Financiën Michel Theunissen over de Breese schuldenberg. Geuzens: “Bij aanvang van de legislatuur was het jullie grootste ambitie om de Breese schuld te laten dalen. De belastingen werden dan ook drastisch verhoogd. En wat zien wij nu, na twee jaar beleid? De Breese schuldengraad is met 2 miljoen gestegen. Een immense stijging, ondanks het feit dat elke Breeënaar meer belasting betaalt.” Huidig schepen Theunissen: “Het klopt dat de schuldenberg gestegen is, maar daar zijn redenen voor. En dit is maar een tussenstand. Op het einde van de rit zal men over ons financieel beleid kunnen oordelen.”  Gelukkig Bree.

Ontkerkelijking

Het kerkbezoek neemt af, met als eerste gevolg dat het aantal eucharistievieringen drastisch wordt teruggeschroefd. Zo is er in het dertiende-eeuwse kerkje van Hoeke, deelgemeente van Damme, opgedragen aan Sint-Jacob-de-Meerdere, amper nog één viering per veertien dagen, op zaterdagavond, en dit voor 20 mensen. Het is één van de eerste van 12.500 kandidaat-gebouwen dat onlangs door de Vlaamse overheid als beschermd onroerend erfgoed werd erkend. Het plaatselijk kerkbestuur greep dat moment aan om zich te beraden over de toekomst. Ongeveer eenzelfde scenario speelt zich af in Brugge. De Sint-Walburgakerk dreigt er aan de eredienst onttrokken te worden en in eigendom te komen van de stad. Zo’n 150 gezagvolle personen hebben zich in een ondersteuningsgroep verenigd en onderhandelen met de bisschop, Mgr. Jozef de Kesel. Mogelijkheden genoeg en het is goed dat men blijft vechten voor waarden die nog altijd de gemeenschap toebehoren en deel uitmaken van onze cultuurgeschiedenis.

Gedaan met “gamen”?

In Vlaanderen is Howest Brugge de enige school die schaken als module opneemt in het lessenpakket voor studenten lager onderwijs en ze wil de opleiding doortrekken naar leerkrachten die al actief zijn in het onderwijs. Waarom schaken? Ingewijden – we zijn ervan overtuigd dat er tussen onze lezers heel wat zijn – weten dat schaken een denk- en aanvalssport is waarbij voortdurend moet aangevallen en verdedigd worden. Alle stukken, ook de kleinste, zijn van belang en dat kan men doortrekken naar het aanleren van sociaal gedrag, want deelnemers aan het spel winnen, verliezen of “spelen gelijk” en dat moet steeds gebeuren met respect voor de tegenstander. Concurrentie voor de computerspelletjes, of toch een verschuiving van de ene verslaving naar de andere?

Steve aan de deur gezet

Het jonge Kortrijkse gemeenteraadslid Steve Vanneste vliegt uit de N-VA. Dat besliste de tuchtraad van het nationaal partijbestuur. De 26-jarige Steve gaat niet in beroep. “Ik heb geen zin in nog meer show. Ik ben geen jaknikker. Dat is papegaaienwerk en oneerbaar. De jeugd krijgt amper een stem in onze partij, wat heel triestig is.”

Tegelijkertijd komt de tweespalt binnen de Kortrijkse afdeling duidelijk tot uiting. De lokale partijvoorzitter Geo Verstichel en schepen Catherine Waelkens hadden de zijde van Steve gekozen. “Als we al onze jonge mensen op deze manier buiten duwen, zal het snel voorbij zijn met N-VA. We zijn te veel een partij voor ‘ouwe heren’ die de Vlaamse Leeuw zingen, en we hebben geen sterke leiders waar jongeren naar opkijken”, aldus schepen van Financiën Waelkens. Het anti-Vanneste-kamp werd aangevoerd door N-VA-parlementslid Axel Ronse en eerste schepen Rudolph Scherpereel, ook wel het Unizo-kamp genoemd. “Politiek is een ploegsport, waarbij je je collega’s respecteert. Vanneste maakte het te bont, maar we zijn onze clown nu kwijt”, aldus Vlaams Parlementslid Ronse.

Steve Vanneste zal als onafhankelijk gemeenteraadslid blijven zetelen. Een verhaal dat nog niet ten einde is.