Mark Grammens

Hoogmoed komt voor de val

Wordt deze regering geadviseerd door lieden die haar ondergang wensen? Het zou kunnen, hoor, want wie haalt het in zijn hoofd om na een verhoging van de prijs van de elektriciteit in Vlaanderen met 8 procent, de Belgische BTW op de elektriciteitsfactuur te verhogen van 6 naar 21 procent? Dit wordt voortaan de “regering van de dure elektriciteit”, en van die naam geraakt zij niet meer af. Had dat niet anders gekund? Of ligt hoogmoed, onverschilligheid voor de reactie van volk en kiezer, aan de basis van dit bewijs van ongeloofwaardigheid?

En nog zoiets. De werkgeversbijdragen voor de sociale zekerheid verminderen. Dit staat in het teken van het streven naar het scheppen van nieuwe jobs. In de taal van de regering: jobs, jobs, jobs. Misschien een goed idee, maar waarom ziet men dan af van de bijkomende idee om van de bedrijven een resultaatverbintenis te eisen, d.w.z. de waarborg dat de vermindering van de sociale lasten zal leiden tot jobcreatie? Als men Vlaamse werkgeverskringen bezig hoort, zijn in ieder geval een aantal onder hen niet voornemens met hun nieuwe inkomstenbron op korte termijn nieuwe aanwervingen te doen, maar hebben zij andere prioriteiten (cfr zowel Het Laatste Nieuws als De Morgen, 25 juli). Als dat, over een jaar of zo, zal blijken te kloppen, dan zal men wat gaan horen! Foutje? Weer die zelfde hoogmoed, die geen rekening houdt met het onthaal dat regeringsmaatregelen krijgen in de rangen van kiezers en medestanders van regeringspartijen in Vlaanderen.

En dan de “gezondheidstaks”! Die kan toch geen andere bedoeling hebben dan de verzamelde cabaretiers een jaar jolijt te bezorgen? Want als we met z’n allen zouden “gezond” gaan eten, dan is dat het einde van de niet onbelangrijke suikerindustrie, met vele duizenden ontslagen, van de bietenboeren tot de snoepwinkels, en dat kan een regering die “jobs, jobs, jobs” wil, zich toch niet veroorloven? En gaan we door gezond te leven, ook allemaal langer leven? Dat mag niet want dan gaat de meerkost aan gezondheidszorgen en pensioenen lopen met de opbrengst van de “gezondheidstaks”, of hoe zit dat?

Een gewone regering

Men regeert nu zonder socialisten en “het lijkt almaar meer op een gewone Belgische regering” (De Standaard, hoofdart., 2 februari). Dat de verandering door de N-VA beloofd, al een feit zou zijn omdat er geen socialisten mee aan de tafel zouden zitten, werd voor wie het nog niet wist, door de tax shift-begroting definitief ontkracht. Nergens valt iets te bespeuren van een project dat van de afwezigheid van socialisten gebruik maakt om bijvoorbeeld het belastingstelsel grondig te hervormen. Men spreekt wel van de vele jobs die men wil creëren, maar laat na het enige middel aan te prijzen om met zekerheid de werkgelegenheid te vergroten, en dat is de belastingen te vereenvoudigen en te verminderen. “Werknemers, zelfstandigen en gewone ondernemers betalen zich blauw aan belastingen” (De Tijd, 3 december 2014). Als het op de globale belastingdruk aankomt, staat België op de tweede plaats in de wereld, na Denemarken (De Tijd,20 december 2014): “België is het land met de hoogste effectieve belasting voor een alleenstaande zonder kinderen” (id.) Zelfs in de langste federale beleidsperiode sinds het bestaan van deze staat (5 jaar tussen twee verkiezingen), wordt er niet geraakt aan de hoge belastingen en wordt er niet geraakt aan het feitelijk belastingontwijkende systeem van de bedrijfswagens die beschouwd worden als een belastingvrij deel van het loon. “Het is de beste illustratie van de hardnekkige overlevingskracht van het Belgische systeem” (Carl Devos, in De Morgen, 26 mei).

Creatieve destructie

Men roept als papegaaien “jobs, jobs, jobs”, maar men doet niets om ons overheidsbeslag te verminderen, dat is het aandeel van de welvaart (uitgedrukt in cijfers van het Bruto Binnenlands Product) waarmee de overheid gaat lopen, ook al bedraagt het thans 45 procent terwijl het Europese gemiddelde op 39 procent ligt. En daar staan in andere landen overheidsprestaties tegenover waar wij niet aan kunnen tippen. Zo is er klucht van de Antwerpse Ring die maar niet uitgetekend geraakt. En met als gevolg dat de Katoennatie in Antwerpen (Fernand Huts) voor haar expansie uitwijkt naar Nederlands-Limburg: een logistieke groep ziet het in Antwerpen niet meer zitten ten gevolge van het verkeersinfarct. Haar klanten verliezen te veel arbeidsuren door de overlast aan vrachtverkeer in en rond Antwerpen. Hierdoor verhuizen ook een paar duizend arbeidsplaatsen van Antwerpen naar Nederland. Terecht waarschuwt Rik van Cauwelaert als een der weinigen (in De Tijd, 13 juni) voor het gevaar van de “jobloze groei” die ons bedreigt. Bovendien is er een “creatieve destructie” bezig die in de komende jaren “verwoestend toe zal slaan”. Vanuit bankkringen vangt men geruchten op van een komende totale omwenteling in de bedrijfsorganisatie, die tot een drastische vermindering van de werkgelegenheid zal leiden: de banken groeien dan wel, maar zonder banen te scheppen en dankzij het afstoten van banen. “Slechts één op de vier Belgen ‘van alle leeftijden’ heeft een baan in privé-sector. Een kleine minderheid van werkenden schraagt dus de Belgische tent.” (De Tijd, 20 december 2014).

De schuld staat op 111 procent

De zware overheidsschuld staat inmiddels in de weg van elke gedurfde hervorming. Op de dag zelf van de nationale feestdag stuurde een nieuw bericht van het bureau voor statistiek van de Europese Commissie alle plannen in de war. Plotseling was de overheidsschuld met 4,5 procent van het Bruto Binnenlands Product gestegen en stond nu op 111 procent. Herinnert u zich nog hoe er vorig jaar alarmerende commentaren waren verschenen toen de schuld het magische cijfer van 100 procent van het binnenlands product had bereikt? Welnu, we staan nu op 111 procent, en er wordt alleen maar “goed nieuws” verkocht; de stijging zou te wijten zijn aan seizoensomstandigheden. Dat zegt men op een moment dat de realiteit van de inderdaad seizoensgebonden verhoging van de schuld tijdens de vakantiemaanden juli en augustus voor de deur staat! Dat betekent dus dat de regering evenals haar voorgangers problemen oplost door leningen aan te gaan en zodoende de rekening door te spelen naar de volgende generatie. De regering Michel voert in dezen geen ander beleid dan de regering Di Rupo. Maar we zouden eens wat gaan zien als er geen socialisten mee in de regering zaten. België kent thans in Europa de sterkste stijging van de staatsschuld. Dat mag binnen de eurozone in totaal niet hoger zijn dan 60 procent van het BBP maar België heeft evenals Griekenland, nooit aan deze norm voldaan en wordt daarom ieder jaar opnieuw door de ambtenaren van de Europese Commissie getest op zijn budgettaire betrouwbaarheid. Wij betalen nu jaarlijks 12 miljard interest op de overheidsschuld (vice-premier Kris Peeters, CD&V, in Het Nieuwsblad, 2 december 2014). Wat hadden we met dit geld niet kunnen doen als we de tering naar de nering hadden gezet, en misschien zoals Duitsland, overschotten hadden opgebouwd. Maar de Duitse mark wordt ook, als hij weer werd ingevoerd, geschat op een waarde van 1,30 euro.

“Deze coalitie kan, nu alle partners hun nek zo ver hebben uitgestoken, het zich niet meer permitteren om niet te slagen,” aldus Isabel Albers (in De Tijd, 27 augustus 2014). Intussen kan zij wel enig kwaad doen, en de hoop die werd gewekt door “een regering zonder socialisten” tot een bespotting maken.

MARK GRAMMENS


Tags assigned to this article:
2015-31Mark Grammens

Related Articles

De Coburgs en de Panama Papers

De Panama Papers staan symbool voor het verbergen van kapitaal. Hoe zit het in dat verband met de Coburgs? Leopold

Diplomatieke valies

Verscherping van de Vaticaanse diplomatie Vaak handelt de commotie rond de Armeense genocide over veel dingen behalve… de genocide zelf.

Van onze hofdichter

Tolerantieresonantie Het verdraagzaamste volk ter wereld, wordt tot in den treure tot verdraagzaamheid opgeroepen. Een fenomeen… Ziehier mijn rechterwang en