Mensenrechteninstituut géén oplossing voor taalproblemen

Elke Sleurs vergist zich

De federale regering heeft zich voorgenomen tegen het einde van de bestuursperiode een heus Mensenrechteninstituut op te richten. In het regeerakkoord staat het nog voorzichtig geformuleerd: men heeft het over een ‘mechanisme’. Nu blijken de ambities een stuk hoger te liggen. Dit ‘instituut’ moet de overkoepeling worden van alle instellingen die met gelijkheid, gelijke kansen en migratie te maken hebben.

Dit is ondertussen een gigantische industrie geworden, waar vele mensen op uw en mijn kosten een dikke boterham mee verdienen. Er is vooreerst het ‘Interfederaal Gelijkekansencentrum’, de nieuwe benaming voor het vroegere ‘Centrum voor Gelijkheid van Kansen’. Dit machtige orgaan is intussen bevoegd geworden voor de uitgebreide antidiscriminatiewetgeving en stelt maar liefst 96 voltijdse personeelsleden te werk. Nauw verbonden daarmee is het ‘Centrum voor Migratie’, dat alle mogelijke informatie moet samenbundelen over migratiestromen en bevolkingsevolutie. We hebben het dan nog niet over het ‘Kruispunt Migratie-integratie’ van de Vlaamse overheid, dat zich volop toelegt op diversiteit en de ‘interculturalisering’ van de samenleving.

Naast dit multiculti-verhaal is er nog het ‘Institituut voor de Gelijkheid van vrouwen en mannen’, dat op zijn beurt 37 mensen tewerkstelt. Ook deze instelling leidt in belangrijke mate tot verspilling van overheidsgeld. Uiteraard zijn er hier en daar nog wat verschillen (bijvoorbeeld inzake verloning), maar daarvoor meteen 37 mensen tewerkstellen, is echt wel uitzinnig. De federale overheid is momenteel dringend op zoek naar besparingsmogelijkheden. Ziehier een doelwit waarin stevig kan gehakt worden.

Gelijkheidsobsessie

Als sluitstuk voor heel deze gelijkheidsobsessie ijvert de linkerzijde al jaren voor een ‘Instituut voor de Mensenrechten’. Ook de Verenigde Naties en de ‘Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie’ eisen al een paar jaar dat er in België zo’n instituut komt. Is daar dan zo’n grote nood aan? Worden de mensenrechten dan zo zwaar geschonden in dit over-gereglementeerde land? Men zou het durven betwijfelen. De internationale mensenrechten, zoals opgenomen in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, maken (overigens terecht) deel uit van onze rechtsorde. Onze rechtbanken en hoven zijn dus verplicht deze basisrechten nauwgezet toe te passen.

Het is duidelijk dat hier een andere agenda speelt. Men dit soort instituten wil men steeds meer ‘mensenrechten’ introduceren en vervolgens de overheden via onverkozen organen dwingen hun politieke agenda aan te passen. Dit leidt dan tot wereldvreemde beslissingen, zoals aparte toiletten in te richten voor transgenders. De mensenrechten worden tegenwoordig misbruikt om de meest absurde zaken te verkondigen. Zo verzette “Professor Mensenrechten” en groene fanatica Eva Brems zich in de Kamer enkele jaren geleden tegen de invoering van het boerka-verbod, omdat dit verbod het recht op vrije beweging van vrouwen zou beknotten.

Bootvluchtelingen

Maar het gaat veel verder dan dat. Het ‘Europees Hof van de Rechten van de Mens’, dat moet waken over de naleving van de mensenrechten, voert de jongste jaren een beleid waarmee de individuele rechten van immigranten en asielzoekers tegenover de overheid op een buitensporige wijze worden opgeschroefd.

Dit Europees Hof van Straatsburg, dat aan niemand verantwoording verschuldigd is en zelf voor Europese wetgever speelt, is er rechtstreeks verantwoordelijk voor dat we vandaag geconfronteerd worden met honderdduizenden bootvluchtelingen op de Middellandse Zee. Het Europees Hof verbiedt namelijk dat er nog boten worden teruggedreven. Niemand mag immers nog worden teruggestuurd vooraleer zijn of haar asielrecht grondig is onderzocht.

Tot grote woede van bijvoorbeeld de Britse conservatieven heeft het Europees Hof al herhaaldelijk verboden dat bepaalde islamitische haatpredikers worden teruggestuurd naar hun herkomstland. De Britse regering en het Britse parlement zijn zodanig boos op dit Europees Hof dat ze overwegen zich te onttrekken aan de rechtsmacht ervan.

Ook België werd recent nog geconfronteerd met hoogst betwistbare uitspraken van het Europees Hof. Zo werd de Belgische overheid verplicht een schadevergoeding van 90.000 euro te betalen aan de terrorist Nizar Trabelsi omdat de brave man ‘onmenselijk en onterend behandeld’ zou zijn door zijn uitlevering aan de Verenigde Staten.

Democratie niet gediend

Met de oprichting van een mensenrechteninstituut krijgen we dus gegarandeerd heel wat bijkomende miserie. Niet alleen zal dit ding, waar alweer tientallen gegadigden een goed betaalde job zullen vinden, pakken overheidsgeld kosten, bovendien wordt het een zoveelste onverkozen orgaan dat de ambitie zal hebben om nieuwe ‘mensenrechten’ te produceren, tegen de bestaande wetgeving in. De democratie wordt met dit soort instellingen dus allesbehalve gediend, omdat de macht van het parlement op die manier steeds verder wordt uitgehold.

Wanneer we dan lezen dat staatssecretaris Elke Sleurs, bevoegd voor Gelijke Kansen, de komst van het nieuwe instituut toejuicht omdat het onder meer discriminaties op basis van taal zou kunnen bestrijden, dan houden we echt wel ons hart vast. Het zijn in het verleden immers altijd de Franstaligen geweest die het discours van ‘mensenrechten’ en ‘discriminaties’ hebben gehanteerd om de taalwetgeving en de eentaligheid van Vlaanderen te ondergraven. Via ‘minderheidsrechten’ ijveren ze al jaren voor verregaande faciliteiten in heel Vlaanderen. Het is duidelijk dat de Franstaligen het nieuwe instituut zullen misbruiken om voor zichzelf nieuwe rechten uit te vinden en af te dwingen.

Meer armslag voor de VCT

Er is in dit onzalige land geen nood aan nieuwe taalwetten. De bestaande taalwetgeving is vrij sluitend. Alleen het taalgebruik inzake handelspubliciteit zou wat scherper geregeld mogen worden. Het probleem is enkel dat er mechanismen ontbreken om die taalwetgeving beter toe te passen. Zo zou de Vaste Commissie voor Taaltoezicht (die de Brusselse Vlamingen zeer vaak in het gelijk stelt) de bevoegdheden moeten krijgen om zijn beslissingen daadwerkelijk af te dwingen.

Maar een nieuwe instelling die ‘discriminaties’ op het vlak van taal kan vaststellen en bestrijden, zal in de praktijk enkel in het voordeel van de Franstaligen spelen.

We raden justitieminister Geens en staatssecretaris Elke Sleurs dan ook ten stelligste aan dat nieuwe ‘Mensenrechteninstituut’ – als het er echt moet komen – uitdrukkelijk ONBEVOEGD te verklaren voor alles wat met taalwetgeving te maken heeft.

BL


Tags assigned to this article:
2015-30

Related Articles

Het andere rotdossier van Bart Tommelein

Vlaams viceminister-president Bart Tommelein staat voor de aartsmoeilijke taak om een coherent Vlaams energiebeleid uit te dokteren. Ook moet hij

Buitenlands spervuur

Vurige islamitische nieuwjaarswensen Christenen vieren Kerstmis en Nieuwjaar met kerstbomen, vuurwerk, geschenken, familiefeesten en champagne. Moslims met aanslagen op kerken,