Pagaddertoren (Antwerpen)

Pastoor Rudi Mannaerts “Hoogstpersoonlijk”

Op ATV, in een aflevering van “Hoogstpersoonlijk”, heeft Karel Apers een gesprek gebracht met Rudi Mannaerts, pastoor van Sint-Andries.

Wij vonden het een geslaagde uitzending.
De vaak onstuimige, soms wat demonisch lijkende pastoor ontpopte zich eens te meer als de priester die niets uit de weg gaat. En die op een begrijpelijke, volkse manier zijn zeg doet.
Of hij nog de traditionele kledij draagt? Ja, ik wens niet als een grijze muis door het leven te gaan, maar uit te komen voor wie ik ben. Ik beken kleur! 
Bleek zeer duidelijk dat Rudi niet de progressief is zoals die uit ‘68 voortkwamen. “Wij zijn een nieuwe generatie. Wij hebben nieuwe inzichten. Wij vegen niet alles onder de mat. Wij zijn wie we zijn.”

Of hij op een gegeven moment een roeping kreeg? In de lagere school in Ekeren waren de schapen nog gescheiden van de bokken, zo blijkt. De plechtige communie was een gelegenheid om de andere kant te leren kennen. “Ik werd opgevoed in een normaal christelijk gezin. Toen ik naar het middelbaar ging in Sint Jan Berghmans ontmoette ik een dynamische jonge priester die voorstelde om met de neofieten een weekendje door te brengen in Westmalle. Zo zouden we voorbereid zijn op het schooljaar. Fantastisch. Ik dacht: zo iemand wil ook zijn. Is dat een roeping?”

Ons werd aangeraden het nieuwe testament te kopen, onze vakliteratuur en werkmateriaal. Daar lees ik nog iedere avond in. In het seminarie gaf men mij de raad om eerst iets anders te studeren. Het werd kunstgeschiedenis.

Of hij een soort Georges van Cauwenbergh is laat Mannaerts aan de interviewer over: “Maar die man verdient een standbeeld. Hij bracht de stad terug tot haar ware grootte. Als ik op de Linkeroever sta en ik zie wat men van de 500 m historische rede heeft overgelaten dan is dat tussen Voetgangerstunnel en de Vlasmarkt nog amper honderd meter. Daar zie je nog enkele trapgevels, een pagaddertoren en de drie torens van de kathedraal.

Je danst graag en je hebt een fuifzaaltje onder de kerk van Sint Andries? Ja ik dans graag binnen de vertrouwde kring. Ik reken af met het burgerlijk fatsoen. Dat fuifzaaltje is een oude kelder, vroeger een opslagplaats, nu een ontvangstruimte . Ik ben als student vier jaar barkeeper geweest. Dat gaat er niet zomaar uit. 
Je preekt in het Antwerps? Ja, ik doe alles om de kerk weer vol te laten lopen en het evangelie op een begrijpelijke wijze te brengen. Dat lukt aardig. De boksbal die ik ooit in de kerk zette verzinnebeeldt de worsteling met God. Misschien breng ik later nog een preek in rapstijl. In Duitsland is er bij gelegenheid van carnaval een mis in dichtvorm.

Praat je geregeld met God? Ja maar  God heeft te weinig kans  met mij te praten.
Ben je Gelukkig? Ja elke dag zeg ik: “Dank U voor dit mooie leven, maar ik besef dat dit enkel zo kan zijn wanneer je goed in je vel zit.” 
Tegen dat het minder goed gaat en zijn einde nabij komt heeft Mannaerts al een bidprentje klaar. Dat gaat voort op het feit dat de trappisten eigenlijk drie soorten bier hebben: singel voor hun gewone leven, dubbele en tripel voor de verkoop. “Ik hoop in de hemel een tripel te krijgen.”

Pagadder


Tags assigned to this article:
2015-31AntwerpenPagaddertoren

Related Articles

50 jaar La Grande Vadrouille

Op 8 december was het precies een halve eeuw geleden dat de film La Grande Vadrouille voor het eerst in

Schotse nationalisten ongenaakbaar

Door alle tumult rond het Britse referendum – en de Nederlandse prelude met het Oekraïneverdrag – zou een mens bijna

Right or Wrong

Spectaculaire tax shift Vorige week schreven wij over de rol van de Anglicaanse Kerk. In een recent manifest lieten John