“Un moment historique”

Cathérine Fonck van de Franstalige humanisten (cdH), de voormalige christendemocraten, hield een betoog in het kader van het voorstel van resolutie aangaande de discriminatie op de arbeidsmarkt. Tijdens haar tussenkomst raakte ze even haar concentratie kwijt. Ze zei dat er wat rumoer in de zaal was, maar dat ze het begrijpt: “Het is omdat wij de eer hebben onder ons de voorzitter van de N-VA te mogen begroeten.” Waarop een ander Franstalig Kamerlid: “C’est un moment historique!” Inderdaad, zo lijkt het wel, want de keren dat de burgemeester van Antwerpen in de Kamer aanwezig is, is op één hand te tellen. Druk, druk, druk…? Met andere zaken wellicht.

Eén tegen allen

Barbara Pas (VB) staat er na een moeilijke familiale periode weer helemaal terug. De kleine dappere dame mengde zich dan ook in de aloude stijl van één tegen allen, zij het keurig en met kennis van zaken, in het debat over het meerderheidsvoorstel van resolutie over de zogenaamde discriminatie op de arbeidsmarkt. De regeringspartijen willen beperkende maatregelen opleggen ten aanzien van werkgevers teneinde hen meer ‘diversiteit’ in huis te doen halen. Pas ging daar lijnrecht tegen in en vond dat de werkgevers alle vrijheid moeten hebben om alleen degenen met de beste kwaliteiten in dienst te nemen. En het kan haar niet schelen welke kleur die werknemers hebben. Maar zij lichtte, zeer tegen de zin van de meerderheid, wel het deksel van het stinkende potje door te stellen, zoals mensen uit de ondernemerswereld al zo vaak zegden, dat er iets mis is met de gebrekkige werkattitude, dat er problemen zijn met stiptheid, communicatie, het naleven van afspraken, inzet en verantwoordelijkheidsgevoel. En niet te vergeten: de taalachterstand en de daarbij horende povere schoolresultaten. Zij zijn onvoldoende geassimileerd in onze samenleving om er volwaardig te kunnen functioneren. De arbeidsmarkt wil met andere woorden doorgaans geen allochtonen, omdat zij vaak niet de beste krachten zijn die op de arbeidsmarkt aanwezig zijn. Pas vond het totaal misplaatst de bedrijfswereld in dat opzicht te culpabiliseren, laat staan bedrijven of bedrijfssectoren op straffe van sanctionering te verplichten om bepaalde arbeidskrachten aan te werven, als er meer geschikt personeel voorhanden is. Dat is in strijd met de vrijheid van ondernemen, meende ze.  En ze vond het vreemd dat N-VA dat ook altijd heeft gezegd, maar nu toch kiest voor een stigmatiserende resolutie.

Met de neus op de feiten

In haar betoog zei Barbara Pas dat ze de afgelopen maanden schriftelijke vragen gesteld heeft aan de ministers en staatssecretarissen over de samenstelling van hun kabinetten, secretariaat, beleidscellen, cellen algemeen beleid en het volledige kabinet. Zij zei te moeten vaststellen dat de politiek correcte politici die nu zo hoog van de toren blazen zelf helemaal niet uitblinken in het tewerkstellen van allochtonen in hun kabinetten. Uit de antwoorden die ze kreeg, bleek namelijk dat in zijn totaliteit genomen 2,5 procent van de personeelsleden die op de kabinetten werken personen met een migratieachtergrond zijn. Dat zijn 16 personen van de 645 mensen die tewerkgesteld zijn in de ministeriële kabinetten. Waarmee ze wilde zeggen dat de regeringspartijen niet echt goed geplaatst zijn om lessen te geven aan andere tewerkstellingssectoren wat betreft vermeende discriminatie op de arbeidsmarkt. Waaruit blijkt dat heel het verhaal van de resolutie een politiek correct verhaal is waarmee men alweer zijn geweten wil sussen en in de praktijk zelf de andere kant op kijkt. Tussen droom en daad…

Mokkend

Wie nog eens driest uit de hoek kwam, was de oersaaie aartsdiaken Dirkie van der Maelen van de sp.a. Hij tempeestte dat het een lieve lust was toen het over de problemen van Griekenland ging. Hij ging zelfs zover te stellen dat hij de premier en zijn  Europese collega-regeringsleiders verantwoordelijk stelt voor de zeer moeilijke situatie waarin Griekenland zich bevindt: “Jullie hebben het Griekse dossier mismeesterd door het in handen te laten van technocraten en cijferfetisjisten die cijfers belangrijker vinden dan mensen.” Het was Patje “Brillantine” Dewael die hem wat weer kon kalmeren, vooral toen hij hem toeriep dat er socialisten zijn die in de oppositie zitten en die op een totaal ongeloofwaardige manier zo rap mogelijk willen doen vergeten dat ze jaren verantwoordelijkheid hebben gedragen. Die zat. Dirkie zat er mokkend bij en zweeg. Zoals het hoort.

Levieten gelezen

Na de farce van vorige week, toen de meerderheid herhaaldelijk niet in aantal was en er dus geen stemmingen konden plaatsvinden, waren in de partijcenakels klaarblijkelijk de levieten gelezen. Bij de stemmingen deze week waren maar liefst 142 van de 150 Kamerleden aanwezig. Dat is bijzonder veel. En nu bij de les blijven, jongens en meisjes! Nog even volhouden. Donderdagnamiddag komen en dan is het grote vakantie.

Grensarbeiders

Duizenden Vlaamse gewezen grensarbeiders in Frankrijk ontvangen de documenten voor hun pensioen in het Frans. Bij de documenten steekt een Duitse, Italiaanse, Spaanse, Engelse, Portugese en Turkse vertaling, maar een Nederlandstalige versie ontbreekt. N-VA-Kamerlid An Capoen vroeg vorig jaar al dat minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders hiervoor een oplossing zou zoeken. “De huidige regeling betoont weinig respect voor de identiteit van de Vlaamse grensarbeiders en voor hun bijdrage aan de Franse economie”, aldus Capoen. Reynders beloofde dat zijn diensten contact zouden opnemen met de Franse autoriteiten. Na een nieuwe vraag van Capoen bleek dat de consul-generaal in Rijsel intussen de opdracht kreeg om bij de CARSAT in Noord-Picardië na te gaan of een Nederlandse vertaling kan worden toegevoegd.