Waalse vrienden

Het Tourspektakel – of wat daar moest voor doorgaan – zit er weer op. Het dertig speeldagen durende voetbalvoorspel richting “play-off één” is begonnen. Het worden weer hoogdagen voor het voetbaljournaille en het visieverstrekkende clubje kenners en analisten. We gaan ervan uit dat geen van hen oog zal hebben voor een gelegenheidsanalyse die we ons, tegendraads als immer – zij het met her en der verzamelde kennis van zaken -, als intro veroorloven van een nieuw voetbalseizoen, bol van genot.

In Oostende zat de 23-jarige Colin Coosemans op de invallersbank van KV Mechelen. Zijn 36-jarige “concurrent” Jean-François Gillet stond in doel. Al in januari tekende Colin een contract bij KV. Hij was het degradatievoetbal bij Waasland-Beveren beu en wou een stapje hogerop. Dat brak hem zuur op. Prompt werd hij opzijgeschoven. Ondanks zijn prille leeftijd weet Colin al als geen ander wat “zuur opbreken” betekent. Dat leerde hij al in Brugge, waar hij bij Club, na een kwetsuur van Stijn Stijnen, toen nummer één, onder de lat moest en knap presteerde. Dat was duidelijk niet naar de zin van “familie van Stijnen”. Die liet niet na Coosemans via de “sociale media” af te schilderen als een “vliegenvanger” en meer van dat fraais. Het leidde tot een hetze onder supporters. Ze betekende voor beide doelmannen het einde bij Club Brugge. Coosemans werd eerst uitgeleend aan en later aangekocht door Beveren. Toen hij voor KV Mechelen tekende, kreeg hij de belofte dat hij als eerste doelman aan het nieuwe seizoen zou beginnen. Blijkbaar dacht niet iedereen in Mechelen daar zo over. Alvast niet Olivier Renard, de nieuwe “sportieve baas” bij Malinwa, die, volgens hardnekkige geruchten, soms nogal merkwaardige “sportieve” gedachten koestert. Er is het gerucht dat hij aan de basis lag van het vertrek van doelman Tome Pacovski naar Vardar Skopje én dat van Wouter Biebauw naar Oostende. Renard zou geen spelers meer in de kern gewild hebben waarmee hij zelf nog heeft gevoetbald. Pikante details in dat verhaal: vorig seizoen verdrong Biebauw, op grond van een door coach Aleksander Jankovic gemaakte “moeilijke keuze”, Pacovski in het Mechelse doel. Het “toeval” wil dat de Macedonische international al veel eerder… Renard had verdrongen.

De geschiedenis herhaalde zich in die zin dat Jankovic alweer voor een “moeilijke keuze” stond, tussen Colin Coosemans en – volgens de alweer kritiekloze media – “toptransfer” Jean-François Gillet. Ook “toeval” wil dat de niet echt onkreukbare Gillet – twee keer in Italiaanse omkoopaffaires vermeld en één keer geschorst – en Renard al jaren boezemvrienden zijn. Al is een “arrangement onder Waalse vrienden in een Vlaamse club” ondenkbaar, toch viel het dubbeltje van de “moeilijke keuze” langs de “goede vriendenkant”. Jankovic koos Gillet als “numero uno”, en maakte gedane beloften aan Coosemans ongedaan en kende hem prompt het statuut “tweede doelman” toe. Hij had daar krachtige en vooral “juiste” argumenten voor. Wie in de laatste twee oefenwedstrijden de beste indruk liet, werd eerste doelman, zei hij. Met Gillet onder de lat in en tegen het Franse Lens werd met 3-2 verloren. Met Coosemans in het doel bleef het tegen KV Kortrijk 0-0. In alle voorbereidingswedstrijden die er toe deden en met hem onder de lat, werd Colin één keer – tegen Antwerp – gepasseerd. Gillet incasseerde zes goals. Vandaar dat hij in de door Renard gestuurde ogen van Jankovic de beste is. Er wordt gezegd dat Gillet de rust in de ploeg zal brengen die ze vorig seizoen in “bepaalde situaties miste”. Welke situaties? Dat bleef onvermeld. Coosemans is zwaar ontgoocheld. Men zou al voor veel minder dan de “bepaalde situatie” waarin de tandem Renard-Jankovic de jonge uitstekende doelman heeft geduwd. Mechelen verloor in Oostende zijn eerste competitiematch met 3-1.