2015-30_15_Sport (Medium)Het kinderhandje van Fransen

Lauw vertoon

De Koninginnenrit noemen ze dat. Veel vorstelijks viel er in de derde Pyreneeënrit, met aankomst op Plateau de Beille, nochtans niet te bespeuren. Behalve dat Chris Froome, als onderdaan van de Queen, zijn gele trui nooit bedreigd zag. Zelfs de oude wijven die gul uit de hemel vielen, konden de gele trui niet deren. Hij kon zich veroorloven om met Brits flegma, op zijn stuiken en met een klein verzet naar de meet te bollen, zonder dat de directe concurrenten een seconde konden naderen in de rangschikking. We hebben al boeiender scenario’s meegemaakt. Laat ons hopen dat we in de Alpen nog wat vuurwerk te zien krijgen, anders kunnen we rustig een dutje doen tot aan de slotceremonie op de Champs Élysées.

Lap

In de marge van de Koninginnenrit, een driewerf hoera voor Sep Vanmarcke, die tot aan de voet van de slotklim manhaftig in beeld bleef in het gezelschap van niemand minder dan regenboogtrui Kwiatkowski. Kort daarop was ritwinnaar Joaquim Rodriguez ribbedebie. Als hij wou bewijzen dat hij de kinderstreken nog niet ontgroeid is, door als zegegebaar zijn onsmakelijke tong uit te steken naar het publiek dat hem onnozel stond toe te juichen, is het hem met glans gelukt. Het hoort erbij zeker? Toegegeven, hij heeft er een fameuze lap aan hangen.

Groen troef

In de rit van zondag, met aankomst in Valences, kon André Greipel nog eens zegevieren. Eerder in de week lachte hij maar groen, nadat hij voorbije vrijdag op meer dan twaalf minuten achter Sagan eindigde. Waardoor het tweegevecht voor de groene trui een zware dreun heeft gekregen. Wat de spanning niet ten goede komt. We zagen de strubbeling nochtans graag gebeuren, waarbij de ene dag de Duitser en de dag erop de Slovaak zijn slag en de punten thuishaalde. Het moet al lelijk mislopen voor Peter Sagan als hij nu nog de duimen zou moeten leggen. We zien in onze verbeelding tante Meyrem Almaci, die van de groene jongens en meisjes, in vervoering al de groene trui knuffelen waarmee de winnaar van de puntenrangschikking eind volgende week mag pronken in Parijs. De vraag is of vrouwencharmeur Sagan, in de veronderstelling dat hij zijn trui tot dan mag behouden, daarmee gediend zou zijn.

Kamikaze Greg

Het zag er belabberd uit in de finale van de overgangsrit van Muret naar Rodez, toen we het aanstormende peloton, op een steenworp van de meet, Thomas de Gendt bij zijn moedige lurven zagen pakken. Weer niks, dachten we, tot we Greg van Avermaet samen met Sagan de ziel uit hun lijf zagen spurten. “Het zal toch weer niet waar zijn?”, hoorden we onze nonkel Frans zuchten, die ervan uitging dat onze Greg voor de elfendertigste keer nipt het onderspit zou moeten delven. Zelfs onze gewaardeerde nonkel, nochtans een kenner, kan de plank al eens misslaan.

Dubbelslag

Net wel, en eindelijk prijs voor Greg van Avermaet, die de spurt van zijn leven uit zijn struise kuiten schudde tegen Sagan, die we toch tot de begenadigde snelle jongens mogen rekenen. Het zal feest geweest zijn in Hamme waar ons aller Greg thuis is. We vieren mee. En wie zagen we meer dan verdienstelijk als derde over de meet vlammen?  Jan Bakelants, alweer een vertrouwde naam van bij ons. Het was even wennen, want zoveel luxe zijn we al een tijd niet meer gewoon.

Geef hem de pint

Guy Fransen van Gazet van Antwerpen moet zo goed als in katzwijm hebben gelegen na de vaderlandse voltreffer in Rodez. Een kinderhand is gauw gevuld. “Drie dagen voor de nationale feestdag hebben onze landgenoten in de Tour dan toch voor de Belgische driekleur op de erelijst gezorgd. Dit was zonder meer een grootse Belgische dag in de Tour”, aldus Fransen, in een vergeefse poging onze tricolore borst te doen zwellen. Of mogen we het vaderlandse recuperatie op zijn smalst noemen? Alsof Greg van Avermaet, Jan Bakelants en Thomas de Gendt hun nikkel afdraaiden tot meerdere eer en glorie van onze goedhartige palmenhouten koning Philippe, zijn madame en hun nationale hoogdag. Dag Jan! Dag Guy, beter gezegd.

Super?

Wat is er zo super aan de Supercup? Dat we het niet weten. Niet dat we de zegevierende Buffalo’s hun trofee misgunnen, maar meer dan een veredelde oefenmatch kunnen we de schermutseling van voorbije week tussen landskampioen AA Gent en bekerhouder Club Brugge niet noemen. Beide trainers zullen daar wellicht anders over denken omdat ze een week voor de competitiestart kunnen wikken en wegen hoever het gestaan en gelegen is met hun ploeg. We wensen Vanhaezebroeck, die zopas zijn plaats veroverd heeft in de top vijftig van de beste trainers ter wereld, en beurzeke met vlooien Preud’homme, alvast veel doorzicht en wijsheid in afwachting van het serieuze werk. Met een stel kalmeerpillen voor de trainer van Club Brugge als toegift.

Werk voor Michel

Als we op de 1-0 overwinning en het overwicht van AA Gent mogen voortgaan, zijn  de Buffalo’s er klaar voor, en is het huiswerk van Michel Preud’homme en zijn Brugse acolieten verre van af. Het kan uiteraard verkeren, en een tweede zit is hen te allen tijde gegund.  We zullen elkaar later op het jaar nog eens spreken, als het om meer dan de eer en een vergezochte bokaal gaat, die toch maar alleen dient om af te stoffen.

Om te duizelen

Op enkele miljoenen euro minder of meer gaan we niet zien. Een bedrag van 46,2 miljoen euro gaat al in de richting van twee miljard van onze oude knotsen als ons bevattingsvermogen er niet te klein voor is. Laat dat nu het duizelingwekkende bedrag zijn dat ze bij Liverpool willen neertellen voor Rode Duivel Christan Benteke. Akkoord dat ze hem bij Aston Villa niet laten vertrekken voor twee repen chocolade, en als ze het breed hebben mogen ze het breed laten hangen in Liverpool, maar ze mogen het ons niet kwalijk nemen dat we onze wijsvinger naar ons voorhoofd brengen. Het is een drang waaraan we niet kunnen weerstaan, en is het toegestaan ons af te vragen hoelang dat soort hemeltergende fratsen nog kan blijven duren, in afwachting dat de bom barst?

Feestje

We herinneren ons uit een vorig leven, waarin het Berchem Sport voor de wind ging, dat er op het Rooi uitklapbare stoelen extra moesten bijgeplaatst worden om de massa op te vangen. Dat gebeurde onder het alziend oog van een goedmoedige en dienstwillige champetter die op zijn eentje voor de orde instond. Zo’n vaart liep het niet voorbije zaterdagavond, maar het moet geleden zijn van in die zalige pruimentijd dat ze in het Berchemstadion nog zoveel volk over de vloer hebben gekregen.

Winnaar

Veel meer dan een oefenpartij tussen derdeklasser Berchem Sport en tweedeklasser Royal Antwerp FC viel er niet te beleven op het Rooi, maar niet-ingewijden zullen gedacht hebben dat de titel op het spel stond. Hoe dan ook, dicht bijeen is warm, en de sfeer zat erin in het gewezen slijkdorp, waar de Great Old na de rust orde op zaken stelde door met 1-3 te winnen van een verdienstelijk Berchem Sport. Maar de grote winnaar van de dag was zonder meer de kassier van de thuisploeg.