Vlamingen, opgelet: 2019 is morgen al

Hij is maar één van de vele stemmen uit Wallonië, maar onder meer via zijn opiniestukken op knack.be heeft de politieke essayist Jules Gheude zich een plek veroverd in het communautaire debat. Gheude blijft wel een buitenbeentje. Hij pleit al langer voor de aanhechting van Wallonië bij Frankrijk, mocht België uiteenvallen, maar heeft toch een heldere kijk op de sentimenten in Wallonië.

Zoals ook flamingante commentatoren en ’t Pallieterke dat al eerder deden, wijst hij op de loyaliteit van de N-VA in de federale regering. Zeker in Wallonië had men dat niet verwacht. De partij kwijt zich binnen de federale regering “op een verantwoordelijke en serieuze manier van zijn taak”, aldus Gheude.

Gheude gaat ervan uit dat de N-VA haar einddoel – van Vlaanderen een soevereine staat binnen Europa maken – niet heeft afgezworen. Overigens lieten ook andere Vlaamse politici en academici weten dat de zesde staatshervorming geen eindpunt kon zijn, onder meer Wouter Beke (CD&V) en Carl Devos (Universiteit Gent).

De Franstalige leiders – de eeuwige ‘demandeurs de rien‘ – zullen dit proces niet kunnen tegenhouden, ook al stoppen velen nog altijd de kop in het zand. Het Vlaams-nationalisme stopt nooit, verklaarde de Waalse politicus François Perin in 2011. “Het Vlaams Parlement keurde in 1999 al verregaande resoluties goed. Dat zand is confederaal geworden…” Vanaf 2019 (als de federale regering tot het einde van de legislatuur blijft…), zal de ontmanteling van de staat worden doorgezet. “Franstaligen, opgelet: 2019 is morgen al”, waarschuwt Gheude.

Moustique

Andere Franstaligen en wat aanhangers binnen Vlaanderen gaan er blijkbaar van uit dat het zo’n vaart niet zal lopen. Het Franstalige tv-magazine Moustique (Sanoma) schreef vorige week dat de Francofonen van de N-VA weinig te vrezen hadden. De Vlaming is géén separatist, stelde Vincent Laborderie, want 85 tot 90 procent van de Vlamingen wil helemaal geen splitsing van het land, hooguit een herschikking van wat bevoegdheden.

De belgicistische Vlaming Dave Sinardet (VUB) ging nog verder. Hij ziet het nationalistisch sentiment van de Vlamingen al krimpen sinds de jaren 1980 (sic) en zag dit zelfs bevestigd in de verkiezingen van 2014, waaruit zou blijken dat het België-gevoel zelfs nog is toegenomen. Plagend wees hij erop dat ook de N-VA’ers op 21 juli “feest” zouden vieren. En Bart de Wever? Ooit absolute voorstander van Vlaamse autonomie, laat die vandaag hier en daar al noteren dat autonomie “misschien zelfs niet nodig zal zijn”…

De kelk

Een nieuwe sprong vooruit in 2019, of het overwaaien van de kracht van Verandering? Wat wordt het nu? De meeste commentatoren blijven zoeken naar elke tere plek in het vel van de N-VA.

Ook Bart Sturtewagen van De Standaard hekelde vorige zaterdag het tricolore optreden van de N-VA-ministers Jambon, Bracke en Vandeput op 21 juli. En Bourgeois dan? Die moet op de achtergrond blijven, omdat Jambon het protocol niet tijdig kreeg aangepast aan de institutionele realiteit. De regionale minister-presidenten moeten niet alleen de federale ministers en staatssecretarissen boven zich dulden, maar onder meer ook de buitenlandse ambassadeurs, de eerste voorzitter van het Rekenhof en de auditeur-generaal van de Raad van State.

“Dat akkefietje illustreert hoe risicovol de N-VA-strategie wel is”, meent Sturtewagen. “De Vlaams-nationale kelk moet tot de bodem geledigd worden… terwijl de traditionele flamingantische aanhang van de N-VA “vreest voor een sluipende belgisering”.

Of de partij haar confederaal scenario kan doorzetten, zal afhangen van het uithoudingsvermogen van haar kiezers, maar vooral ook van de mate waarin ze communautaire angels uit haar vel kan houden. En dat zijn er nogal wat. Zoiets noemen we toch vechten tegen het eigen programma.

Vorige week bleek dat (o.m.) over thema’s als mobiliteit, gezondheidszorg en de sociaaleconomische tegenstellingen.

Split spoor

Minister van Mobiliteit Jacqueline Galant (MR) ondervond dat het NMBS-verhaal ook een communautaire kwestie is. In de Kamer speelde de PS het debat opvallend communautair. “Wallonië komt bekaaid uit de hervormingen, zoals met het schrappen van de Waalse Thalys-lijn. Er wordt gelachen in Antwerpen”, klonk de PS-kritiek. Op de regeringspartij MR na, protesteerde heel Wallonië tegen het “crashdieet” dat de regering-Michel het spoor oplegt, tegen mogelijke plannen tot privatisering en duurdere tickets, tegen te veel besparingen en te weinig investeringen. “Tegen 2019 een bedrag van 663 miljoen euro besparen, en met 20 procent minder middelen 20 procent beter doen, hoe kan dat?”

Split numerus clausus

Ook vorige week kreeg minister van Sociale Zaken Maggie de Block het aan de stok met cdH-fractieleidster Catherine Fonck, over de numerus clausus in de opleidingen geneeskunde. Zoals bekend geldt in Vlaanderen een ingangsexamen voor wie de studies geneeskunde en tandheelkunde wil aanvangen. Dat moet ervoor zorgen dat er niet te veel mensen afstuderen. In Franstalig België geldt pas een filter na het eerste studiejaar, besliste het parlement van de Franse Gemeenschap. Zo blijft het inzake overschotten natuurlijk dweilen met de (francofone) kraan open.

“Onaanvaardbaar dat u zich meer gedraagt als een Vlaamse minister dan als een federale minister”, zei Fonck. De Block noemde die uitval schandalig, en is kritisch over de efficiëntie van de filter in Franstalig België. Ze wil een evaluatie van de filter afwachten, die niet voor halfweg 2016 mogelijk zal zijn, alvorens ze het licht op groen zet voor de aflevering van nieuwe Riziv-nummers.

“U hebt van het RIZIV-dossier een communautair probleem gemaakt”, meende André Frédéric van de PS. Dat is “al twintig jaar een communautair probleem”, reageerde De Block.

Heel de heisa betekent niet dat er dit jaar RIZIV-nummers kunnen worden uitgereikt, zo bleek in het debat, “bijvoorbeeld door de quota van de latere jaren in rekening te brengen”. Als je het ons vraagt: dit is “gefoefel” dat de totaal verschillende kijk op en aanpak van het numerus clausus-probleem in Noord en Zuid niet ten gronde zal oplossen.

Split economie

Interessant en verrassend was de toelichting van Norbert de Batselier en Luc Coene (ex-toplui van de Nationale Bank)  over de “gezondheid” van de Belgische economie. Een rode en een blauwe klok klepten in Knack over één van de diepste kloven in dit land, de werkgelegenheid. Dit land kwam de crisis goed door, de werkloosheid nam amper toe: van 7,5 procent in 2007 tot 8,5 procent nu. Maar dat is schone schijn. “De werkloosheid bedraagt in Vlaanderen 5,1 procent, in Wallonië 11,8 en in Brussel zelfs 18,3 procent. Vlaanderen doet het dus goed, wat niet van de andere regio’s kan worden gezegd”, zegt De Batselier.

De grote regionale verschillen zijn ook Luc Coene een doorn in het oog: “België is één van de kleinste Europese landen, en toch vind je nergens zulke grote verschillen in werkloosheidsgraad tussen regio’s en provincies als in ons land. Zo zit in Vlaams-Brabant 4,9 procent van de beroepsbevolking zonder job, in Waals-Brabant is dat 8,7 procent. In Limburg is 5,4 procent werkloos, over de taalgrens in Luik is dat 12,6 procent. In West- en Oost-Vlaanderen ligt de werkloosheid rond 4,4 procent, in de buurprovincie Henegouwen wordt dat 14,7 procent”.

Dezelfde regionale kloof doorklieft de cijfers over armoede. In Vlaanderen treft kinderarmoede één kind op de tien, in Wallonië één kind op de vier, en in Brussel zelfs vier op de tien. Brussel is de Europese hekkensluiter. Daar moeten we absoluut iets aan doen.” Wel, wel, hoe vaak is dat nog niet meegedeeld in deze kolommen?

Meer jobs, mooi zo. Maar hoe? Fernand Huts, de baas van Katoen Natie, kreeg in het Antwerpse stadhuis het Gulden Spoor voor Economische Uitstraling.

Huts sprak een dankwoord uit met één suggestie. “Onze Vlaamse havens hebben nog een geweldig groeipotentieel op het gebied van de uitbouw van logistiek en e-commerce. Daarvoor is niet veel meer nodig dan een kleine wijziging van de wet-Major.” Logistiek en e-commerce zijn géén havenarbeid. Dat kost niets, en het zal duizenden nieuwe arbeidsplaatsen opleveren. “Volgens mij is dit toch een communautair probleem dat indruist tegen de wil van de Vlamingen”, aldus Huts. In Antwerpen zal hij volmondig gelijk krijgen, in Brussel en Wallonië veel minder… Dat en niets anders is de Belgische kwestie.

Ondertussen in Vlaanderen…

Waar ze op federaal vlak communautair zit geblokkeerd, probeert de N-VA binnen de Vlaamse regering de meubelen te redden. Zo was er de beslistheid over de Vlaamse bevoegdheid inzake buitenlandse handel via de kritiek op de economische missie van Kris Peeters en premier Michel. Zo waren er de flamingante uitspraken van Geert Bourgeois en Jan Peumans rond 11 juli, zo is er de beslissing om het Departement Internationaal Vlaanderen een volwaardig ministerie van Buitenlandse Zaken te maken. Dat moet “de uitstraling van Vlaanderen ten goede komen”.

Vlaamse vastberadenheid zit er ook in een kordaat standpunt tegen de nieuwe aanstelling van Damien Thiéry als burgemeester in Linkebeek. Aan de taalgrens wordt niet meer gemorreld. De Brusselse metropolitane gemeenschap “mag niet uitgroeien tot een bedreiging voor de Vlamingen” (Bourgeois) en Vlaanderen zal het kaderverdrag tot bescherming van de nationale minderheden niet goedkeuren. Mooi zo, dat zijn interessante symbooldossiers. Wat dezer dagen in de federale frigo zit, is voor de toekomst van Vlaanderen van (nog) groter belang. En laat ons even iets lenen van Gheude: “Vlamingen, opgelet: 2019 is morgen al.”

‘t Pallieterke


Tags assigned to this article:
2015-30Hoofdartikel

Related Articles

De klokkenluider van Publifin

De Waalse storm rond Publifin gaat maar niet liggen. Nu worden toplui als Stéphane Moreau en André Gilles zelfs openlijk

Right or Wrong

Nigel Farage beslist Nog vijf weken resten voor de Britten naar de stembus trekken. De verkiezingen beloven ongemeen spannend te

Eurostadion: Grimbergs college plooit voor Brussels geld

We schreven er reeds over: bouwheer Ghelamco had het Grimbergse gemeentebestuur voor de vrederechter gesleurd met het oog op de