2015-32_03_Briefje aan Johan Vande Lanotte (Medium)In vooropzeg

Meneer de Oostendse burgemeester,

Wij moeten toegeven dat we op zaterdagochtend even moesten slikken bij het doornemen van de weekendkranten. De voorpagina van De Standaard loog er niet om: gij zijt van plan adieu te zeggen tegen de nationale politiek, en voortaan alleen nog als burgemeester van Oostende door het leven te gaan.

Lichte paniek maakte zich van ons meester. Gij zijt immers jarenlang, hetzij als minister, hetzij als sp.a-voorzitter, een onuitputtelijke bron van inspiratie geweest voor dit blaadje. Als gij de nationale politiek verlaat, zal zich dat wekelijks laten voelen wanneer we onze kolommen moeten vullen. Gelukkig liet gij ook weten dat gij de komende maanden u wat meer gaat mengen in de debatten in de Kamer. Alvast dit en volgend jaar zullen wij toch nog op uw «medewerking» aan dit blaadje kunnen blijven rekenen. Oef!

Wij zijn eens gaan nakijken hoe gij ook weer burgemeester van Oostende zijt geworden. En wat ontdekten wij? Dat gij in 2012 op de Oostendse sp.a-lijst eigenlijk lijstduwer waart. Niet bepaald kandidaat-burgemeester dus. In juni van dat jaar liet gij trouwens in De Krant van West-Vlaanderen optekenen: «In de volgende legislatuur kom ik zeker terug naar Oostende. We hebben al een burgemeester, dus zal ik wellicht naar het schepencollege of naar de haven trekken.»

Als schepen liet gij u echter jarenlang vervangen, om in Brussel mee het mooie weer te mogen maken. Ondertussen was Jean Vandecasteele wel burgemeester, maar veel meer dan uw stroman is hij nooit geweest. Toen gij verleden jaar in Brussel in de oppositie belandde, kreegt gij echter al snel last van het beruchte Patrick Janssenssyndroom. Socialisten van uw kaliber aarden niet in de oppositie, waar geen lucratieve zaakjes meer te regelen vallen.

Uw oog viel dan toch op die burgemeesterssjerp, en kameraad Vandecasteele moest verdwijnen als burgemeester van Oostende. Eind mei mochten de Oostendse sp.a-leden bevestigen wat gij allang beslist hadt: gij werdt burgemeester van Oostende. Nu komen vertellen dat gij u niet op twee dingen tegelijk kunt concentreren, en dus ontslag uit de Kamer gaat nemen, is dan ook geen klein beetje cynisch.

In uw interview blikt gij terug op uw carrière, met als hoogtepunt het terugschroeven van de btw op elektriciteit van 21 naar 6 procent. Dat kan tellen! Van het Zilverfonds, waarmee gij in een ver verleden de vergrijzing voorgoed gingt oplossen, was nergens nog sprake. Ook over de spook-Thalys vanuit Oostende werd overal heel hard gezwegen, net zoals over Electrawinds. En in het interview hadt gij zelf al erkend dat de groenestroomcertificaten het vermoedelijk niet zullen halen als de beste beleidsmaatregel van de 21ste eeuw. Waar kunt gij na 28 jaar nationale politiek dus nog mee uitpakken? Inderdaad, die verkiezingsstunt met de btw van de elektriciteit, die meteen een fameus gat in de begroting sloeg.

Telkens uw tronie op de kwelbuis verschijnt voor nog eens een uitleg over energiebeleid, kan men op de achtergrond de aanhang van zowel Groen als de N-VA horen aangroeien. Zou het daarom zijn dat geen enkel sp.a-kopstuk dit weekend bereid werd gevonden om uw vertrek uit de nationale politiek te komen betreuren? Zelfs Freya plengde geen traan. Of zouden die echt a-l-l-e-m-a-a-l op vakantie zijn? Gij hebt zolang mee aan de Brusselse vleespotten gezeten, dat gij als oppositielid nog minder geloofwaardigheid bezit dan een ijsbeer in de Sahara.

‘t Pallieterke