2015-32_08_Buitenlands spervuur (Medium)Meer asielzoekers dan geboorten

Als de trends van de eerste helft van 2015 zich voortzetten, zullen tegen het eind van het jaar in Duitsland 600.000 asielzoekers zijn neergestreken. Dat is meer dan er Duitsers geboren zullen worden. Dat cijfer illustreert dat het niet alleen gaat om gigantische problemen als onveiligheid, islamisering en het ineenstorten van de sociale voorzieningen. Dat is allemaal al erg genoeg, maar dit is meteen een regelrechte vervanging van de bevolking. En dan houden we niet eens rekening met de volgmigratie en de veel hogere geboortecijfers bij niet-Europese buitenlanders.

Boeing én resolutie afgeschoten

Er komt geen onderzoekscommissie van de Verenigde Naties naar het neerschieten van de Boeing van Malaysian Airlines boven het door de Russen bezette deel van Oekraïne. De resolutie daarover werd in de Veiligheidsraad tegengehouden door een Russisch veto. Eigenlijk is dat een formidabele Russische schuldbekentenis. Als de Russen dat passagiersvliegtuig niet hebben neergehaald, waarom willen ze dan niet dat de zaak tot op het bot wordt onderzocht, zodat de ware schuldigen ontmaskerd kunnen worden? Zelfs de fanatiekste en meest verblinde complotdenkers kunnen niet beweren dat de Oekraïners die resolutie hebben afgeschoten. Dat hebben de Russen gedaan, openlijk en schaamteloos. In Nederland is woedend en verontwaardigd gereageerd op het Russische veto en dat is heel begrijpelijk. Maar wat had men verwacht? Hebben ze daar nog niet begrepen dat Poetin en zijn trawanten cynische moordenaars zijn, die lak hebben aan mensenlevens? En hebben ze nog altijd niet begrepen dat de Verenigde Naties op hun best  nutteloos en machteloos zijn, en op hun slechtst een verzameling antiwesterse despoten en tirannen? Er zal weer veel discussie zijn over het vetorecht van de permanente leden van de Veiligheidsraad, maar het probleem ligt veel dieper. Heel het concept van de Verenigde Naties is een fictie. Zelfs zonder dat systeem van vetorecht kunnen zij geen supranationale democratie zijn en ook geen supranationale rechtsstaat. Hoe zou men zo’n internationaal bouwwerk kunnen metselen met als bouwstenen dozijnen staten die zelf geen democratieën en geen rechtsstaten zijn, en die op zijn best slechts in één ding “verenigd” zijn: in hun haat tegen het Westen? De Verenigde Naties hebben eigenlijk alleen maar nut voor Europese politici die een excuus zoeken om noodzakelijke militaire operaties niet uit te voeren.

Te week en te laf

Volgens de officiële versie kunnen de Europese staten geen militaire acties in Libië uitvoeren om de invasie van illegalen vanuit dat land te stoppen, omdat daar toestemming van de VN voor nodig zou zijn. Waanzinniger nog: het blokkeren van de Libische kust of het vernietigen van schepen in Libische havens zou niet mogelijk zijn zonder toelating van de Libische regering. Ziet dan niemand hoe absurd dat is? Alsof men geen militaire operaties zou kunnen uitvoeren zonder toelating van de vijand. Dat is juist de essentie van militaire macht: dat men een vijand kan dwingen tot iets dat hij niet goedschiks wil toelaten. De Libische regering is een anarchistisch zootje fundamentalistische moordenaars. Die lui hebben geen enkele legitimiteit. Ze moeten gewoon voor het blok gezet worden: stop die invasie vanuit jullie havens, of we blokkeren jullie kust en ieder schip dat groter is dan een luchtmatras wordt in de Libische territoriale wateren gekelderd. Niet met toelating van de VN, maar met kanonvuur. Ze zouden ongetwijfeld héél snel inbinden. Maar de Europese politieke kaste is te week en te laf om haar eigen grondgebied en haar eigen burgers te verdedigen. De VN gaan nooit toelating geven voor zo’n operatie: de Afrikaanse staten willen het geld niet missen dat de illegalen vanuit Europa naar huis sturen, en de islamitische staten willen het ware geloof via die illegalen nog verder verspreiden. Die twee machtsblokken samen zijn in de VN gewoon “incontournable”.

Khadafi aan de Kanaaltunnel?

In het dispuut over de aanpak van de invasie uit Afrika, die men ten onrechte een vluchtelingencrisis noemt, verwijst men dikwijls naar de “goeie ouwe tijd” toen Europa nog een duister, corrupt, maar min of meer werkbaar akkoord had met Khadafi. Hij hield de meeste illegalen in Libië tegen, in ruil voor ruime financiële steun. In die optiek vindt men het dan een vergissing dat het Westen heeft meegewerkt aan de omverwerping van het Khadafi-regime. Zoals u in het vorige ‘t Pallieterke kon lezen, in de rubriek “Si la France…”, bracht Sarkozy een zinvolle nuancering aan: de vergissing was niet zozeer dat men Khadafi ten val bracht, maar wel dat men geen grondtroepen durfde inzetten om daarna een stabiel, westersgezind bewind aan de macht te brengen. Sarkozy had daarmee een sterk argument, maar het ging aan de essentie voorbij. De echte vraag is: waarom zijn de Europeanen niet meer in staat hun grenzen en hun kusten te verdedigen? Waarom durven we dat zelf niet meer doen? Waarom moesten we onze verdediging afschuiven op een bloeddorstige, antiwesterse tiran als Khadafi? Moeten we misschien ook Libiërs gaan betalen om de Kanaaltunnel te beschermen?

Turkse façade

Tot voor kort was de Koerdische guerrillagroep YPG, van marxistische signatuur en nauw verbonden met de PKK, de meest geduchte grondstrijdmacht die in Syrië tegen IS vocht. Men vatte het soms met een boutade samen: “De US Air Force is de luchtmacht van de YPG en de strijders van YPG zijn de Amerikaanse grondtroepen in Syrië.” Amerikaanse gevechtsvliegtuigen ondersteunden Koerdische strijders, die op hun beurt doelwitten aanwezen voor luchtaanvallen. De verdediging van de stad Kobani, met de hulp van commando’s van de Amerikaanse Delta Forces en het Britse SAS, was hun grootste gezamenlijke overwinning. Er was echter geen rechtstreekse samenwerking tussen de Amerikanen en de PKK. Maar heel die samenwerking met YPG komt op de helling te staan door de Turkse interventie, waarvan niemand het einddoel lijkt te kennen. Even werd gedacht, en vooral gehoopt, dat de Turken eindelijk in actie waren gekomen tegen IS, maar tot nu toe blijkt dat grotendeels voor de façade te zijn: de Turkse luchtmacht heeft al dozijnen aanvallen uitgevoerd op de PKK, maar slechts drie op doelwitten van IS. Drie!

Mau Mau

Naar aanleiding van het bezoek van president Obama aan Kenya meldde de Britse krant The Guardian heel eufemistisch dat Obama’s Kenyaanse grootvader Hussein Onyango Obama tijdens de Tweede Wereldoorlog bij de King’s African Rifles in Birma heeft gevochten, maar dat hij na de oorlog in Kenya werd gearresteerd en opgesloten in een interneringskamp omdat hij “banden had met een groep die zich verzette tegen het Britse bestuur”. Ja, ja. Wie niet beter weet, denkt misschien dat het om een Kenyaanse tegenhanger ging van de onafhankelijkheidsbewegingen van Gandhi of de dalai lama, maar de “groep” in kwestie was de Mau Mau, een terreurorganisatie die verantwoordelijk was voor de afslachting van 32 Europese en 26 Aziatische burgers en minstens 1.819 zwarte Kenyanen van wie de lijken werden teruggevonden. Honderden zwarte slachtoffers van de Mau Mau zijn spoorloos verdwenen. President Obama heeft daar geen schuld aan. Maar waarom mocht de Mau Mau zelfs niet vernoemd worden?