2015-34-Madman-Begraven (Medium)Politiek, stilaan in een hoekje gedrongen
Er beweegt één en ander in het politieke medialandschap. Vorige week werd wat info en duiding verspreid over de politieke programma’s op de Vlaamse en Franstalige zenders. Het lijkt erop dat de burger het wel even gehad heeft met het politieke gekakel. Dat geldt ook voor de kranten. Het politieke spel boeit blijkbaar maar een relatief klein clubje belangstellenden. De rest van de vaderlandse bevolking laat die karavaan voorbijtrekken.

De hypocrisie onthuld (door Mark Grammens)
Vergis ik mij niet, dan heeft de Europese linkerzijde haar les geleerd uit de Grieks-Europese crisis, en neemt ze afstand van haar jarenlang beaat opkijken naar en slikken van alles wat zich maar “Europees” wilde noemen. Dat is nu gedaan, betoogt de enigszins met de linkse wereld vertrouwde Groene Amsterdammer in zijn jongste editie (13 augustus). Mocht eenzelfde wijsheid nu nog bezit nemen van de harten en geesten van “links” in verband met de vluchtelingenstroom die in steeds sterkere golven op ons afkomt, maar dat is vermoedelijk te veel gevraagd.

De Franse ‘bevrijders’
In dit Waterloo-jaar is het politiekcorrect om de Franse bezetting voor te stellen als een verrijking die de Zuidelijke Nederlanden uit de achterlijkheid trok. Daar denken de tijdgenoten enigszins anders over.

Catalanen bezorgen N-VA misschien een blauwe plek
De Leuvense professor Bart Maddens geeft in Knack (‘Na de taxshift, de state-shift’) nog eens zijn kijk op de actualiteit. Er heerst communautaire windstilte, maar in het najaar zou dat, ten gevolge van een mogelijke Catalaanse stap naar onafhankelijkheid, wel eens kunnen veranderen, meent Maddens. We twijfelen.

Praten met Peter Velle, Vlaamse ex-moslim en jihadistenwatcher:
“Men heeft geen idee van het aantal tikkende tijdbommen in ons land”
Naar schatting zijn er vandaag 600 Belgen die als jihadstrijder in Syrië of Irak oorlog aan het voeren zijn. En er blijven er van bij ons vertrekken, naar verluidt minder dan vroeger, maar toch. Veel minder aandacht gaat naar de autochtone jongeren die zich bij ons bekeren tot de islam, vaak meisjes van wie men nooit had verwacht dat ze op een dag met een hoofddoek hun opwachting zouden maken op straat.