2015-32_10_Medialand (Medium)Cecil en Axelle

Walter Palmer, een Amerikaanse tandarts, is op safari geweest in Zimbabwe. Niet om er naar de Afrikaanse dieren te kijken, wel om ze neer te schieten. Ieder zijn hobby natuurlijk, zolang er niet op beschermde diersoorten gejaagd wordt en er geen onnodige wreedheden tegenover de dieren begaan worden. In feite doen sportvissers precies hetzelfde, inclusief het nemen van trotse foto’s wanneer ze een prachtexemplaar aan de haak hebben kunnen slaan.

De manier waarop de media spel maakten over de foto van Walter Palmer met de neergeschoten leeuw Cecil is dan ook volkomen buiten proportie. Onderzoek zal uitwijzen in hoeverre Palmer wist dat de begeleiders de leeuw uit het Hwange National Park weglokten (ín het park is de jacht op leeuwen niet toegestaan). Wel staat vast dat hij daadwerkelijk een vergunning had om een leeuw te schieten, en het is goed mogelijk dat hij niet beter wist dan dat alles in orde was.

Opvallend is dat de media alle remmen los lieten om Walter Palmer te veroordelen. Onschuldig tot het tegendeel bewezen is, was deze keer niet van toepassing. Ook geen gezanik over stereotypes of stigmatisering van Amerikanen. Het was ook geen anonieme «oudere» die Cecil neerschoot, maar een blanke Amerikaanse tandarts die goed boerde.

Het zijn nochtans niet alleen rijke Amerikanen die in Afrika graag eens een groot beest gaan neerleggen. Wij herinneren ons nog «Axelle», het meisje met het fotogenieke snoetje dat de Belgische media enkele matchen in de ban hield tijdens de roemrijke doortocht van de Rode Duivels in Brazilië. Er lag voor haar zelfs een modellencarrière in het verschiet, tot bleek dat zij een jaar eerder in Afrika letterlijk één of andere bok was gaan schieten. Modellencarrière gedaan, en we hebben daarna nooit meer iets gehoord van Axelle.

Moslima in Reims

Een tiental dagen geleden werd in Reims een meisje in mekaar geslagen omdat ze in één van de parken in bikini lag te zonnen. Daar hoeft vast geen tekening bij, maar de politie en de media waren er snel bij om te onderstrepen dat er zeker geen sprake was van een religieus motief. Het kon dus niets meer geweest zijn dan een wat uit de hand gelopen woordenwisseling tussen twee tienermeisjes met een scherpe tong.

Was er toch wel een onverlaat, zeker, die eens gaan kijken is op de Facebook-pagina van één van de daadsters? Hoofddoeken hier, Mekka daar, Gaza ginder en koranverzen overal. Maar neen, met religie had die vechtpartij ècht niets te maken, zo blijven de media vasthouden.

Moslima in Rostock

Het zou ons niets verbazen als het meisje uit Reims het opperbest zou kunnen vinden met Reem Sahwil, het Palestijnse meisje dat enkele weken geleden op de Duitse televisie in tranen uitbarstte en door Angela Merkel getroost werd. Ja, die hardvochtige Angela Merkel ook, die maar blijft weigeren de hele wereld naar Duitsland uit te nodigen. Reem Sahwil werd meteen door de media opgevoerd als dé modelleerlinge, die op vier jaar tijd perfect Duits heeft geleerd en goede punten haalde op school. Wie haalt het in ‘s hemelsnaam in zijn hoofd zo’n lief meisje het land uit te wijzen?

In een interview met Die Welt am Sonntag kwam echter een iets ander beeld van Reem Sahwil aan het licht. Gevraagd wat Palestina is, antwoordde het meisje dat ze hoopte dat Israël ooit zou verdwijnen. Toen de journaliste haar vertelde dat ze dit nogal «ongemakkelijk» vond, dat Duitsland en Israël toch een speciale band hebben, en dat Jodenhaat in Duitsland niet getolereerd wordt, was Reems eenvoudige antwoord dat ze alleen maar gebruik maakte van haar recht op vrije meningsuiting. Meer zelfs, ze was bereid over «alles» te praten. Tja. Van een koude douche gesproken. Waarna ook Reem Sahwil meteen weer uit het mediabeeld verdween.

CIM-cijfers

Uit de nieuwste cijfers van de CIM blijkt dat de verkoop van kranten in Vlaanderen in de lift zit. Vergeleken met een jaar geleden gaan zowat alle Vlaamse kranten er één à twee procent op vooruit. Opvallend is wel dat de vooruitgang vrijwel volledig door de digitale uitgaves geboekt wordt. De papieren verkoop blijft slabakken, en dan in het bijzonder de losse verkoop.

Die daling van de losse verkoop heeft een eenvoudige verklaring. Het ene verkooppunt na het andere sluit de deuren. Het laatste jaar alleen al hebben meer dan tweehonderd winkels er de brui aan gegeven. Wie gewoon was zijn krant in zo’n winkel op te pikken, schakelt blijkbaar niet over op een ander verkooppunt, maar gaat gewoon op internet kijken, en leest dan voortaan daar zijn krant.

Overigens, de Vlaamse kranten mogen best tevreden zijn met hun cijfers. De Franstalige kranten blijven achteruitboeren, met alweer vijf procent van de krantenverkoop eraf. Vraag is hoelang zij dat nog gaan kunnen volhouden. Wordt binnenkort één van de Franstalige titels opgekocht door Parijs, om dan verder te leven als een regionale uitgave van een Franse krant? Het zou misschien niet eens zo onlogisch zijn: wanneer de gemiddelde Waal de tv aanzet, stemt hij ook vaker af op een zender uit Parijs dan één uit Brussel.

Gezaghebbende stem

In een interview met het Franse blad L’Express betoogde de Britse schrijver Salman Rushdie dat uit het Charlie Hebdo-drama “de verkeerde lessen werden getrokken”. In plaats van ons te realiseren dat we dergelijke aanvallen op de vrije meningsuiting moeten weerstaan, dachten we ze te sussen met “compromissen en distantiëring”. Rushdie is ervan overtuigd dat als zijn ‘Duivelsverzen’ vandaag zouden worden gepubliceerd, hij heel wat minder steun van de ‘literaire elite’ zou krijgen dan weleer. Toen het boek in 1988 verscheen, sprak ayatollah Khomeini een doodvonnis uit over de schrijver, wat tot wereldwijde verontwaardiging leidde. De schrijver wil dat het taboe rond “veronderstelde islamofobie” moet worden doorbroken. “Waarom kunnen wij niet in debat met de islam? Het is mogelijk om individuen te respecteren en hen te beschermen tegen onverdraagzaamheid, maar tegelijk sceptisch te zijn over hun ideeën, en die zelfs heftig te bekritiseren.” Rushdie is nog steeds een gezaghebbende stem die mag en moet worden gehoord.

De grootste terroristen

Door het plebs geschreven reacties in lezersrubrieken van kranten en weekbladen onthullen het: de woede over de “taxshift” zit heel diep. Als topper nomineren we de lezersbrief waarvan de auteur stelt dat we tot over ons onze oren de intrieste tijden van het terrorisme beleven. Dat, schrijft hij, is pijnlijk, maar verliezen we toch niet uit het oog dat in modelstaat België de grootste terroristen in de diverse regeringen zitten. Vanwege dagelijks gerichte aanslagen op de portemonnee van Jan Modaal in een land waar de pensioenen het laagst liggen en de belastingen het hoogst zijn. We probeerden in die redenering een hiaat te vinden, doch moeten toegeven dat het vergeefse moeite was.

2015-32_10_Medialand_2 (Medium)Komkommertijd bij De Morgen

De collega’s van De Morgen hadden dit weekend duidelijk problemen om hun krant gevuld te krijgen. Dus trokken zij op pad, bij de linkervleugel van de CD&V, om eens te gaan horen wat ze daar nu vonden van de pas afgesloten begrotingscontrole.

Stel je voor, ze zijn daar niet allemaal even enthousiast over de resultaten van de regering-Michel. Meer zelfs, er waren er zelfs die vonden dat de CD&V desnoods maar uit de federale regering diende te stappen als er geen linkser beleid gevoerd kon worden. Wij achten de kans groter dat de Grieken nog in de loop van dit jaar al hun staatsschulden zullen terugbetalen, dan dat de CD&V enkele postjes laat vallen en bovendien nog eens het risico wil lopen dat Beweging.Net zonder hefboom in de federale regering en naar de nationale schatkist haar ARCO-rommel zou moeten opruimen.

Als we onze collega’s van De Morgen een tip aan de hand mogen doen, als ze één van de komende weekends weer eens wat stof te kort komen: ga eens bij de rechterflank van de Open Vld horen wat ze daar vinden van de tax shift. Of bij de communautaire hardliners van de N-VA wat ze van het communautair beleid van de regering-Michel vinden. Van dik hout zaagt men planken.