2015-34_11_Praten met Peter Velle (Medium)“Men heeft geen idee van het aantal tikkende tijdbommen in ons land”

Naar schatting zijn er vandaag 600 Belgen die als jihadstrijder in Syrië of Irak oorlog aan het voeren zijn. En er blijven er van bij ons vertrekken, naar verluidt minder dan vroeger, maar toch. Veel minder aandacht gaat naar de autochtone jongeren die zich bij ons bekeren tot de islam, vaak meisjes van wie men nooit had verwacht dat ze op een dag met een hoofddoek hun opwachting zouden maken op straat.

Men heeft geen idee van het aantal bekeerlingen, maar het zijn er veel. Wie beter dan wie ook kan vertellen hoe je als jongeling tot de islam wordt aangetrokken, is Peter Velle. In 2008 keerde hij Allah de rug toe, om zich nu toe te leggen op het blootleggen van het moslimextremisme.

De jonge dertiger Peter Velle is afkomstig uit het Antwerpse, waar hij hoopt te genezen van een hardnekkige kanker en begin volgend jaar eindelijk weer aan het werk te kunnen. Hij werkt aan een boek over de islam, eerst over zijn bekering en nadien zijn afvalligheid, maar vooral ook over het sluipend gif dat de wahabistische en salafistische moslims bij ons betekenen, over het sluimerende conflict dat door buitenlandse haatpredikers bij ons tussen de soennieten en sjiieten wordt aangewakkerd. Toen hij de islam afzwoer, richtte hij het Vlaams Comité voor ex-Moslims in het leven en creëerde hij een blog. Die had nogal wat volgers, zeker in perskringen, maar ook bij de Veiligheid van de Staat en de Federale Politie. Wat hij bovenspitte en aan het daglicht bracht, was niet mis. Het leverde hem walgelijke reacties op. Een moslim maakte met Photoshop een beeld van hem in een doodskist en schreef dat zijn kanker een verdiende straf was van Allah. Hij kon niet snel genoeg naar de verdoemenis. De mosterd haalde Velle uit de buitenlandse pers en op de sociale media.

In Oostende
In Oostende

Op de foto wil hij niet. “Om veiligheidsredenen”, zegt hij. Hij heeft wat materiaal mee wanneer wij hem zien. Zoals een recent artikel waarin staat dat rekruten van het Belgische leger op hun erewoord moeten verklaren dat ze geen terrorist zijn en ook geen lid van een motorbende. “Hoe naïef kan men wel zijn”, lacht hij, terwijl hij screenshots van Facebook bovenhaalt uit zijn map. “Dit is de profielfoto van een Kosovaar die in ’s-Gravenbrakel woont, blijkbaar de dubbele nationaliteit heeft en aangeeft tussen 2010 en 2012 hier paracommando te zijn geweest.” De foto liegt niet: Belgisch uniform, en op de achtergrond een Belgische vrachtwagen. “En kijk nu naar zijn vrienden. Allemaal gelieerd aan militanten van UCK, een groepering die strijdt voor een onafhankelijk Kosovo en waar je massa’s jihadisten terugvindt die ervaring opdeden in onder meer Bosnië, Afghanistan en Tsjetsjenië. UCK heeft in de Balkan trouwens opleidingskampen voor de IS. De Balkan, dat is vlakbij, niet? En ze rekruteren ook bij ons. Na vier maand opleiding is er een selectie. Sommigen trekken naar Syrië, anderen moeten terug. Om zich hier voor te bereiden op acties, of om op hun beurt te rekruteren. Ik zuig dat niet uit mijn duim, hé. Het stond zelfs in de buitenlandse pers.”

’t Pall.: over acties gesproken. Hier gebeurt blijkbaar niet veel. De aanslag op het Joods Museum had meer met Jodenhaat te maken dan met terrorisme. 

Velle: “Hier zullen niet snel jihadistische acties worden ondernomen, om de eenvoudige reden dat België een enorme voedingsbodem is om te rekruteren en dienst doet als coördinatiecentrum voor acties elders in de wereld. De aanslagen in Madrid en Londen werden grotendeels hier voorbereid. De breinen achter de bloedbaden woonden hier. Ons land staat ook bekend als één van de favoriete onderduikadressen voor jihadisten. Het zou stom zijn hier toe te slaan, want hier zitten ze op hun gemak.”

’t Pall.: vertel eens over jezelf. Hoe wordt een Vlaamse jongen een moslim?

Velle: “Ik had nogal wat moslimvrienden en interesseerde mij in de geopolitiek van het Midden-Oosten. Ik las daar veel over en ik kreeg steeds meer een afkeer van de Amerikanen, van het Westen. Je moet weten dat ik op school niet veel vrienden had. Alles stond in het teken van punten halen. Ik werd dan ook bekeken als een seut. Andere jongens gingen naar fuiven. Ik deed daar niet aan mee. Ik raakte geïsoleerd. Via die moslimvrienden ontdekte ik het broederschap, het broederschap dat ik eigenlijk miste. Want zo zijn moslims wel: het zijn broeders. Als de ene lijdt, lijdt de andere mee. Als de ene in de shit zit, wordt hij geholpen. Dat is iets wat ik nog altijd zo positief vind aan de islam. Er werd door die moslimvrienden naar mij geluisterd. En zo begin je de koran eens open te slaan en naar een lezing te gaan. Daar hoor je dat de islam oplossingen aanreikt.”

’t Pall.: bekeringen hebben vaak met sociale achterstand te maken, zegt men.

Velle: “Dat heeft er niets mee te maken. Ik ken er velen die uit heel gewone gezinnen komen, zoals ik. De bekering gaat stap voor stap. Via allerhande vzw’s leerde ik mensen kennen van de Pakistaanse, Marokkaanse en Turkse gemeenschap. Ik bezocht moskeeën waar mijn anti-Amerikaanse ideeën werden aangewakkerd. En eerlijk: toen ben ik ook gaan radicaliseren. Weet je, als bekeerling geniet je het volle respect. Je wordt met de grootste egards behandeld en mag in de moskee op de eerste rij bidden. Een Vlaamse vriend – nadien ook een afvallige – ging ooit op kosten van de ambassade van Saudi-Arabië naar de hadj, de pelgrimstocht in Mekka. Hij logeerde in de chicste hotels. Daar heeft hij gezien hoe gewelddadig de hadj is. En hoeveel doden er elke dag vielen door gedrum en het gooien met stenen. Dieven en verkrachters deden er ook hun zin tijdens de bedevaart. Walgelijk en hypocriet. Daar heeft hij zijn geloof afgezworen.”

’t Pall.: hoe radicaal was je geworden? Werd je een aanhanger van de sharia? Het stenigen van overspelige vrouwen, het doden van homo’s en Joden, enzovoort?

Velle: “Dat nu ook niet. Daar hield ik mij niet mee bezig. Misschien daarom dat ik op een dag van een imam het voorstel kreeg om een jaar in een Koranschool in Pakistan te gaan studeren.”

’t Pall.: om je helemaal te brainwashen?

Velle: “Ik denk het. Maar ik ben niet geweest.”

’t Pall.: waarom niet?

Velle: “Ik had jongens uit Pakistan zien terugkeren die het enkel nog hadden over de jihad en over de Taliban. En er was nog iets. In de moskee heb je niet enkel radicale moslims, er zitten ook gematigden tussen. Enkele jongens uit die groep zagen hoe ik geradicaliseerd was geworden en ze hebben mij gewaarschuwd voor het wespennest waarin ik mij zou begeven. En vooral ook dat er geen weg terug was. Die waarschuwing heeft mij doen nadenken en twijfelen. Ik besefte dat ik fout bezig was. En ik ben de Koran kritischer gaan bekijken.”

’t Pall.: en je werd van een moslim een islamofoob?

Velle: “Neen. Ik heb nog steeds vrienden onder moslims. Die zijn geïntegreerd. Ik heb wel een probleem met mensen die de islam willen opdringen. Overigens, ik geloof niet dat er op dit moment een gematigde islam bestaat. Het grootste deel van de moslims is volgens mij radicaal.”

’t Pall.: komaan. Wat zeg je nu? De salafisten vormen in ons land maar een kleine minderheid.

Velle: “Maar de vorige baas van de Staatsveiligheid noemde ze wel de grootste bedreiging voor onze democratie. Je moet weten dat drie op de vier moskeeën hier in handen zijn van het Moslimbroederschap dat wordt gefinancierd vanuit Saudi-Arabië, Qatar, Oman en vooral Egypte. Die zijn bijvoorbeeld de spanningen tussen de soennieten en sjiieten naar hier aan het exporteren. Dit gaat hier escaleren. Wacht maar.”

2015-34_11_Praten met Peter Velle 3 (Medium)’t Pall.: je had lange tijd een blog. Waarom ben je daarmee gestopt?

Velle: “De radicale moslims zagen er een bedreiging in. De giftige reacties werd ik op de duur echt moe. Ik ben overgestapt naar sociale media. Daar gebruik ik onder meer nicknames om in contact te komen met onder meer jihadisten in Syrië.”

’t Pall.: en werd je nooit ontmaskerd?

Velle: “Dat niet, maar soms kreeg ik wel uitdagende vragen om te zien of ik wel één van hen was. Op die profielen zet ik soms ook radicale boodschappen. Trouwens, een keer werd ik door de administrator van Facebook daarom afgesloten. Facebook heeft kennelijk meer problemen met blote borsten dan met foto’s of video’s van onthoofdingen. De veiligheidsdiensten zouden veel meer bezig moeten zijn met de sociale media. Ze willen wel, maar ze hebben de middelen niet. De politici willen niet mee. Uit politieke correctheid, nietwaar.”

’t Pall.: Vlaams minister Liesbeth Homans wil teruggekeerde Syrië-strijders voor de klassen, om te getuigen over de onzin van hun missie.

Velle (grijnst): “Hoe gestoord kan je zijn? Wat een dijenkletser van Homans. Naar de buitenwereld toe gedragen ze zich als gematigd. Ze zijn zogezegd tot inkeer gekomen. Maar in gesloten kring zijn ze vaak nog erger dan voorheen. Kijk maar naar Michael Younnes Delefortrie, tijdens het proces van Sharia4Belgium goed weggekomen met een voorwaardelijke straf. Op televisie zegt hij dat hij gematigd is. Maar wat hij niet vertelt, is dat hij andere Facebook-profielen heeft, zoals Michiel Teltotdrie. Kijk maar naar de screenshots die ik nam. (Velle toont de shots.) De foto van een onthoofding, vrienden met de IS-vlag, een film waarop hij kinderen radicaliseert… is dat gematigd zijn? Ik geloof niet dat je kan deradicaliseren als je in Syrië bent geweest. Jejoen Bontinck heeft ook nog andere profielen, hé? En als je naar zijn vrienden kijkt, weet je genoeg. Die ex-Syriëstrijders zijn min of meer nog in het oog te houden. Er is een veel groter gevaar.”

’t Pall.: welk gevaar?

Velle: “De kerels die hier zijn gebleven en die via het internet zijn geradicaliseerd; daar is geen vat op. Een gast die poseert met een kruisboog en op een andere foto zijn kinderen laat zien in een outfit van IS… Is dat normaal? Dat zijn de zogenaamde lone wolfs, bij wie op een dag de stoppen doorslaan en  dan – zoals in Frankrijk – een gastank willen doen ontploffen, maar eerst hun baas onthoofden en het hoofd op een hek prikken. En ook hier zitten die overal. Men heeft geen idee van het aantal tikkende tijdbommen in ons land.”

’t Pall.: hoezo?

2015-34_11_Praten met Peter Velle 2 (Medium)Velle toont een andere screenshot: “Deze man – een Pakistaan – werkt op Brussels Airport. Op zijn profielfoto poseert hij met een revolver, zoals je ziet. Eén van zijn vrienden is gelieerd met Al Qaida. Samen hebben ze drie dagen met wapens getraind, in de Ardennen, nota bene georganiseerd door de extreme groepering Jamaat Tabligh. En dat hebben ze overgedaan in Marokko, ergens in de woestijn. En hier, een foto van die man in pilotenuniform in een cockpit. Hoe doe je dat?”

’t Pall.: over de trainingskampen in de Ardennen door jihadisten werd je in de media uitgelachen. Het nieuws kwam van jou.

Velle: “Haha, ik was zogezegd een fantast. Maar ze hebben mij achteraf wel gelijk moeten geven. Het VTM-nieuws heeft naar aanleiding van de antiterreuractie in Verviers foto’s van mij gebruikt over trainingskampen in de Ardennen. Ik heb bovendien zelf destijds als moslim zo’n kamp meegemaakt. Ik wist waarover ik het had.”

’t Pall.: in Mechelen willen de moslims een islamschool oprichten. Een goed idee?

Velle: “Wat nu al gebeurt, is dat men in de achterkamers van moskeeën bijlessen geeft op woensdag of in het weekend. De vzw’s krijgen daar zelfs subsidies voor. In de praktijk gaat het over lessen Arabisch of om Koranlessen. Die school in Mechelen is een uitbreiding. Je moet maar kijken wie het project ondersteunt. Neem Al Ikhlaas, een salafistische groepering die zeer populair is bij vrouwelijke bekeerlingen in onder meer Antwerpen, Mechelen, Gent en Sint-Niklaas. Eén van de ondersteuners van het project is de moskee Al Buraq in Mechelen. Ik was er ooit en heb zelf de pamfletten gezien die opriepen om Hamas financieel te steunen. En één van de propagandisten is Tarik Ibn Ali, een predikant uit Borgerhout die eigenlijk gevlucht is naar Egypte. In Nederland is hij ongewenst, maar hier mag hij vrij komen prediken. En hij is zeer actief in Mechelen. Je weet dus nu al welk discours in die school zal worden gepredikt.”

’t Pall.: salafisme? In Mechelen zijn er volgens burgemeester Bart Somers geen problemen met moslims.

Velle: “Nu moet ik echt wel lachen. Zal ik je meenemen naar een pitabar waar Koen Anciaux, ‘de broer van’, beneden feestjes bouwt en er ondertussen op de verdieping erboven salafisten vergaderen in djellaba? Somers vertelt dat geen enkele Mechelaar naar Syrië is vertrokken. Natuurlijk zijn er vanuit Mechelen naar dat oorlogsgebied vertrokken. Ze zijn vertrokken vanuit Sint-Niklaas, Oostende, Gent, Willebroek… van overal eigenlijk.”

’t Pall.: en dat ontdek je op Facebook?

Velle: “Inderdaad. Ik heb de bewijzen van wat ik vertel.”

RVW