2015-32_15_Sport (Medium)Kom de wereld zien in Moeskroen

Blijf er weg

Wie voorbije week niet per se in de omgeving van het Jan Breydelstadion moest zijn, deed er goed aan een straatje om te lopen. De kans een witgloeiende Michel Preud’homme tegen het lijf te lopen, met het risico dat hij iemand de neus zou afbijten, was niet gering. In de omgang is de trainer van Club Brugge nochtans de vriendelijkheid zelve, maar laat de bal niet verkeerd rollen of hij verandert in een razende Nelly.

Winnen of…

Het is allemaal de schuld van Racing Genk, Sint-Truiden en Panathinaikos, die Club onlangs hebben gewogen en te licht bevonden. Niemand die blauw-zwart verplicht daar een gewoonte van te maken. Zaterdag was KV Mechelen te gast in het Jan Breydelstadion. Driemaal is scheepsrecht, maar met een vierde nederlaag op rij zou een heruitgave van de Brugse Metten niet veraf geweest zijn.

Geen woorden, maar daden

“We gaan naar Brugge om te winnen.” Dat is taal naar ons hart, waarmee trainer Jankovic van KV Mechelen in onze achting is gestegen. Zijn uitleg was goed. Of zijn speculaas deugde, viel af te wachten, want tussen droom en daad… En het was maar de vraag of de Mechelse kostgangers het schielijk overlijden van Preud’homme op hun geweten wilden hebben. Redenen genoeg om ons te nestelen tussen de 23.000 die er met het zweet in hun handen naar zaten te kijken.

Metamorfose

Op slag van rust viel er bij Preud’homme dan toch een flauwe glimlach te bespeuren, toen een naar de cornervlag gemikt schot afweek op KVM-verdediger Paulussen. Carambole en prijs! Een toevalstreffer, waar doelman Gillet van KV Mechelen geen verhaal tegen had. In de tweede helft mocht het opgeluchte blauw-zwarte legioen nog twee keer de horlepiep dansen. Met dank aan kieken zonder kop De Witte, die Club een strafschop cadeau deed. Met de uiteindelijke 3-0 kunnen ze weer een tijd verder in het Jan Breydelstadion. En Michel Preud’homme? Die zagen we eindelijk nog eens lachen. Hij zag er plots tien jaar jonger uit. Wat drie punten bij een gekwelde mens zoal teweegbrengen.

Babel

Wilt ge de wereld zien? Die kans krijgen we niet alle dagen. Daarvoor moesten we zaterdagavond in Henegouwen zijn, waar tweeëntwintig acteurs uit alle hoeken van de aardbol tegenover elkaar stonden om de kleuren van Moeskroen en Sint-Truiden te verdedigen. Met alle verschuldigde eerbied voor de omroeper van dienst, die het klaarspeelde klakkeloos de namen van de artiesten uit te spreken zonder dat zijn tong in een knoop geraakte. Petje af.

Goed begin

Over een geslaagde start gesproken. Van het sprankelende voetbal waarmee STVV een week eerder Club Brugge in het zand liet bijten, was in de eerste helft weinig of niets te merken tegen een onmondig Moeskroen. Het beterde enigszins na de rust. Op grond daarvan mogen de Kanaries de 0-2 overwinning als verdiend claimen. Kanaries? Rare vogels, alleszins.

Geen paniek

Niet alleen Sint-Truiden verbaast in gunstige zin. Ook KV Oostende heeft zes onverhoopte punten beet. Als ze dat blijven volhouden, gaan we er nog plezier aan beleven. De kustploeg knalde er twee binnen en dicteerde driekwart van de tijd de wet tegen de bezoekers uit Westerlo, die blij mochten zijn dat hun doelman Van Langendock in zijn dagje was en erger voorkwam. Met het eerreddende tegendoelpunt zijn ze geen stap vooruit in de Parel van de Kempen. Maar ze hebben nog een zee van tijd om orde op zaken te stellen, en dat wensen we hen toe.

Plezante reis

Misschien kan Westerlo eens in de leer gaan bij Waasland-Beveren dat KV Kortrijk met 2-1 naar huis stuurde. Het spannende slot, waarin Kortrijk zich weerde als een duiveltje in een wijwatervat, maakte veel goed, maar bracht geen zoden aan de dijk voor de bezoekers. Ze moeten maar positief denken en onthouden dat ze er een mooie en leerrijke reis naar het plezante Land van Waas aan over hebben gehouden. Wat toch ook niet te versmaden is.

En maar vieren

Na de druk bijgewoonde fandag die Royal Antwerp FC een week eerder organiseerde, was het de beurt aan Beerschot-Wilrijk om hun supporters een kleurrijk feestje te gunnen en de spelers in de bloemen te zetten. Ze hebben dan geen ploeg in de hoogste afdeling, tot nader order, als er te vieren valt, laten ze het niet aan hun hart komen en zijn ze massaal op post in Antwerpen.

Grote afwezige

De loer die de voetbalbond hen draaide, waardoor Beerschot-Wilrijk zelfs als het kampioen zou spelen, niet kan promoveren, was het gespreksonderwerp van de dag. De vindingrijkheid van de bollebozen die de Houba de Strooperlaan bevolken, wordt op het Kiel niet op applaus onthaald. En wie was er in geen velden of wegen te bespeuren op de talrijk bijgewoonde fandag? Supporter nummer één en redder in nood, Patrick Vanoppen, nog wel. Hoe zou dat nu komen?

Commedia dell’arte

Tourwinnaar Chris Froome kwam in het Criterium van Sint-Niklaas als eerste over de meet, nadat hij nationaal kampioen Preben van Hecke en Gerant Thomas, met wie hij in de slotfase was ontsnapt, van zich af had geschud. “Hoe kan dat? In Sint-Niklaas zijn toch geen cols?”, vraagt u. Vergis u niet. Het vals plat van de plaatselijke Grote Markt is niet te onderschatten. Het is daar dat Froome zijn klimmerskwaliteiten liet bewonderen, met in zijn zog een stel achtervolgers die moeite hadden om niet in een lach te schieten.

 

Met de handrem op

Eerst nog toertjes draaien en zijn trui laten bewonderen in Mechelen en in Ninove, dan is het welletjes geweest voor de Tourwinnaar van 2015. “De vermoeidheid begint te wegen en een beetje rust is welkom”, vernamen we. Die verpozing is hem gegund, na zijn formidabele krachtinspanning op de verkeersdrempels van Sint-Niklaas, waar we het peloton zagen ploeteren en afremmen om de winnaar niet te verontrusten. De jubelkreten van het publiek, dat zich lustig bij de neus liet nemen, waren er niet minder om.

Niet dringend?

Eendracht Aalst had enkele weken geleden via de rechtbank een licentie voor tweede klasse gekregen. Verleden vrijdag verwierp het hof van beroep die beslissing van de kortgedingrechter, waardoor Aalst dan toch niet in tweede mag aantreden, met als argument dat de zaak niet hoogdringend is en de kortgedingrechter bijgevolg onbevoegd was en er maar bij zat voor spek en bonen. “We verwachten van de rechter niet dat hij iets van voetbal afweet en voor Eendracht supportert. Maar opnieuw een jaar in derde proberen te vermijden, met de start van de competitie in zicht, is dat niet hoogdringend?” Aldus alle verontwaardigde ajuinen in koor. Wie zal hen ongelijk geven? De niet-gehaaste rechter mag zich vasthouden aan de takken van de bomen als carnaval in zicht komt.