2015-40_07_Gent (Medium)Knarsetanden om BDW

Deze week kreeg Gent alle journalisten van het land over de vloer. Niet voor een progressief feestje, wel voor de les van Bart de Wever in de aula bij Carl Devos, live te bekijken op het internet en hoofdpunt in het nieuws. Progressief Gent was even in coma, zo’n stoute praat aan ‘hun’ universiteit!

Zoals we al schreven, hebben de socialisten in Gent eigenlijk niet veel zin om nieuwe asielzoekers  op te vangen. Zij weten uiteraard ook dat in onze dichtbevolkte stad er nu al een krapte is aan huizen, scholen, enzovoort. Nog meer mensen een plaatsje geven, zal niet eenvoudig zijn. Het zal veel geld kosten en ongetwijfeld voor wrijving zorgen. Vooral hun eigen achterban, de allochtone gemeenschappen en de laatste echte socialisten in de volkswijken, zullen de gevolgen van een nieuwe instroom voelen. Ook rode kiezers zijn bang van wat er op ons afkomt en dat weten ze op het stadhuis maar al te goed. Alleen enkele zeer naïeve wereldverbeteraars geloven nog dat in Gent (dankzij het progressieve bestuur) alles goed gaat en dat onze stad als een eiland gespaard zal blijven van maatschappelijke problemen. De socialisten wringen zich in bochten tussen het verhaal dat alle asielzoekers sukkelaars zijn die dringend hulp nodig hebben (op kosten van de rechtse regeringen) en de realiteit dat Gent geen duizenden nieuwe inwoners aankan. Dat BDW net in Gent zijn les kwam geven, doet heel wat progressieven knarsetanden, vooral omdat wat hij vertelt pijnlijk waar is.

Gent is geen moderne stad

Wie dacht dat “progressief” gelijkstaat met “modern en vooruitstrevend” moet maar eens proberen de Gentse politie te contacteren. Ouderwets naar het politiekantoor gaan – en daar een paar uur zitten wachten – dat kan. Bij hoge nood de 101 bellen, kan natuurlijk ook. Een mailtje sturen, dat is al wat lastiger; je krijgt automatisch een antwoordmail en je mag nog een paar dagen wachten op een antwoord, in de stijl van ‘wend u tot het loket’. In heel Vlaanderen kan ondertussen de kleinste politiezone bereikt worden via het internet, met twitter of via een sms, maar niet in Gent. De Gentse politie zou er niet genoeg personeel voor hebben. Hoezo, zit er aan de balie en aan de ouderwetse telefoon dan geen personeel? “Wie iets te melden heeft, of hulp nodig heeft, moet 101 bellen, niets anders”, sprak onze burgemeester. Geen wonder dat wie in Gent naar de 101 belt bij een overbelaste centrale terechtkomt. De digitale revolutie is aan de Gentse politie voorbijgegaan. Tot spijt van de burgers, die meestal de moeite niet meer nemen om iets te melden, tot vreugde en plezier van kleine en grote criminelen.

Niet enkel de politie, ook de stadsdiensten lopen flink achter. Een elektronisch loket in Gent? Dat betekent dat je thuis op je eigen printer een formulier mag afdrukken, het met de hand invullen en ondertekenen met een pen, waarna je het op je eigen scanner moet inscannen en doorsturen naar de stad. Modern? Vooruitstrevend? Klantvriendelijk? Dan zwijgen we nog over de ouderwetse parkeermeters, de camera’s die er nog altijd niet hangen om de rosse buurt te bewaken (in Antwerpen hangen er al honderd), en het mobiliteitsbedrijf dat recht uit een verhaal van Franz Kafka komt… Straks zal het victorie kraaien omdat burgers hun bewonerskaarten niet meer moeten afhalen aan het loket, de parkeerwachters zullen via de nummerplaat weten of een wagen een bewonersvergunning heeft of niet. Geweldig, toch? In Nederland kunnen burgers die een parkeerboete krijgen op internet zien waar en wanneer ze zijn beboet, inclusief een foto van hun wagen; ze hoeven hun stoel niet uit om te protesteren als ze vinden dat de boete onterecht is. Wij mogen al content zijn als het briefje dat onder de ruitenwisser is gepropt niet verregend is of weggewaaid.

Neen, de Gentse stadsadministratie is niet modern. De ober in ons stamcafé neemt bestellingen op met een slimme telefoon en hij tapt snel en correct de juiste pintjes. Ze mogen aan hem een voorbeeld nemen. Schol!

Mathildis