Het moest ervan komen. Nu heel de goegemeente zich de retorische vraag stelt: “Is Vlaanderen vol?”, zou ook de Debatclub zich over die vraag buigen. Onder de kundige leiding van Lawrence Urbain kruisten Chris Janssens (Vlaams fractievoorzitter VB) en Jaak Peeters (medeoprichter N-VA) over de strekking van Peeters’ nieuwe boek, Vlamingen zijn Fatsoenlijke Mensen (Pelckmans 2015) en de bredere immigratieproblematiek. De zaal zat afgeladen vol; ook jongeren waren talrijk aanwezig.

Janssens merkte op dat de 50.000 asielzoekers die dit jaar binnengekomen zijn een nog grotere golf van volgmigratie vertegenwoordigen, dus een voorbode zijn van de vele miljoenen die nog willen komen. Peeters preciseerde dit tot één miljard die klaarstaan om naar Noordwest-Europa te komen. We stevenen volgens hem recht op een balkanisering af, waarin de grond aan de inboorlingen ontnomen wordt.

Het werd zo’n debat gelijk de linkerzijde die altijd organiseert: twee gelijkgezinden die gespeeld ernstig over punten en komma’s redekavelen. Beide sprekers waren het gewoon eens: hier is een Leitkultur, en de gastvrijheid aan wie zich daaraan aanpast, geldt niet voor wie zijn eigen cultuur wil opdringen. De uitdaging voor de moderator was bijgevolg de boel levendig te houden, met prikkelende vragen, en dat deed hij.

Peeters stelde vast dat hoofddoekdraagsters terugdeinzen voor deelname aan onze samenleving: “Ooit geloofde ik in assimilatie”, en voor de Italianen is het inderdaad zo gelopen, maar de moslims zijn steeds meer een ghetto gaan vormen. “Integratie met behoud van eigen cultuur” is absurd: het ene sluit het andere uit. We zien bijvoorbeeld bij anderen (Zuhal Demir) wel, maar bij de moslims helemaal geen vereenzelviging met de aloude Vlaamse striven: “Als ze achter de Vlaamse Leeuw zouden lopen, dan mogen ze voor mijn part hun hoofddoek ophouden.”

Peeters stond mee aan de wieg van de N-VA, maar Janssens vroeg zich af wat hij daar was gaan doen. Immers, welke N-VA? Die van de ferme, stemmentrekkende maar vrijblijvende woorden van Bart de Wever? Of die van de ministers Theo Francken en Jan Jambon, tot compromissen bereid? Janssens trok de aandacht op het belang van de aantallen. Moslims gedragen zich heel anders wanneer zij een kleine minderheid zijn dan wanneer zij zich plaatselijk de meerderheid gaan voelen. Aan de Kerk, die nu sentimenteel doet over de “gevluchte” moslims maar de christenen in het Midden-Oosten ijskoud in de rug schiet, ried hij aan: kom op voor de christenen, wees niet bang voor de moslims.

Beide sprekers keerden zich tegen het fatalisme van Mattias Storme, die in een recent artikel rekening hield met een doemscenario waarin wij maar best Europa zouden verlaten. We kunnen het tij nog keren, mits een kordaat asiel- en migratiebeleid. Landen die een restrictief migratiebeleid voeren, moeten niet gestraft maar beloond en nagevolgd worden.

DK