De voorzichtige toenadering tussen PS en MR

Op Waals niveau staan de PS en de MR niet langer met getrokken messen tegenover elkaar. In de rode bastions Charleroi en Luik laten de liberalen de PS met rust. De Waalse MR-oppositie is minder virulent dan vroeger. En PS en MR hebben zelfs samengewerkt om de benoeming van nieuwe gouverneurs voor de Waalse provincies in goede banen te leiden.

Elke keer wanneer de federale regering en de regeringen van de deelstaten in de Brusselse Lambermont, de ambtswoning van eerste minister Charles Michel (MR), samenkomen, zit het er bovenarms op. Waals minister-president Paul Magnette (PS) kan het niet laten zijn federale collega te jennen. Het lijkt erop dat Magnette nog altijd niet heeft verwerkt dat zijn partij een jaar geleden uit de federale regering werd gehouden. De sfeer op het overlegcomité tussen de federale regering en de deelstaatregeringen steekt schril af tegen de situatie op Waals niveau.

Daar is de relatie tussen regeringspartij PS en oppositiepartij MR veel minder gespannen. Een paar voorbeelden tonen dat aan. In Charleroi, Walloniës grootste stad, en in Luik laat de lokale MR de PS met rust. Het is tien jaar geleden dat huidig MR-voorzitter Olivier Chastel de PS-schandalen in Charleroi uitbracht. Het was de voorbode van de zware verkiezingsnederlaag van de PS in 2007. Bij de MR was er de voorbije dagen opvallend genoeg geen leedvermaak en werd het rode gesjoemel niet opgerakeld. Toen Claude de Spiegeleer, één van de verantwoordelijken voor de schandalen, in een recent kranteninterview vooral zichzelf beklaagde, bleef het bij de MR stil. De liberalen laten Paul Magnette, naast minister-president ook burgemeester van Charleroi, gewoon zijn ding doen in het ‘Zwarte Land’.

Ook in het Waals Parlement houdt de oppositie zich relatief rustig. Wallonië zit nochtans met de meest precaire budgettaire toestand van alle deelstaten en zal wellicht pas aan het eind van de legislatuur een begroting in evenwicht kunnen voorleggen. Oppositieleider Pierre-Yves Jeholet (MR) is kritisch, maar fulmineert niet tegen de PS-cdH-regering.

Op één domein hebben PS en MR in Wallonië zelfs goed samengewerkt: de benoeming van de Waalse provinciegouverneurs. Een aantal van hen heeft of had de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. De posten worden – afgezien van het cdH-bastion Luxemburg – mooi tussen PS en MR verdeeld. De al benoemde gouverneurs Tommy Leclercq (PS, Henegouwen) en Denis Mathen (MR, Namen) blijven uiteraard op post. Er moest een nieuwe gouverneur gevonden worden in Luik, in opvolging van de 67-jarige Michel Foret, en in Waals-Brabant, waar de socialiste Marie-José Laloy vertrokken is, met pensioen.

Politieke waarnemers voorspelden maandenlang getouwtrek tussen PS en MR. Zo zou de MR van plan zijn geweest de ‘blauwe’ provincie Waals-Brabant op te eisen en Luik aan de PS te geven; iets waar de socialisten niet happig op waren. Uiteindelijk kozen beide partijen voor het status quo. Maar de namen moesten nog worden ingevuld. De PS was opvallend snel akkoord dat federaal minister van Begroting Hervé Jamar naar Luik verkaste. Terwijl Philippe Dodrimont, burgemeester van Aywaille, voorbestemd leek. De verschuiving kwam de MR goed uit, want Jamar blonk op federaal niveau niet uit in vakkennis. De PS heeft het de MR hier niet moeilijk gemaakt. Terwijl de liberalen ja hebben gezegd tegen de benoeming van Gilles Mahieu, de machtige secretaris-generaal van de PS, in Waals-Brabant.

Wat moet uit die voorzichtige toenadering geconcludeerd worden? Zeker niet dat de PS nog tijdens deze legislatuur de Waalse coalitiepartner cdH zal vervangen door de MR. Wel dat de kans reëel is dat PS en MR na de volgende regionale verkiezingen in 2019 opnieuw met elkaar in zee gaan. Als de MR erin slaagt iets groter te worden dan de PS, hebben de liberalen zelfs het initiatiefrecht. De MR is gefrustreerd dat ze al elf jaar niet meer op Waals niveau vertegenwoordigd is. Het is vanop dat regionale niveau dat er cadeaus worden uitgedeeld aan de steden en gemeenten. Niet onbelangrijk. Het wordt vaak vergeten, maar de MR telt nu al meer Waalse burgemeesters dan de PS.

Picard