“Historisch”

Eerst even stipuleren dat AA Gent zijn debuut in de Champions League, het “kampioenenbal”, niet gemist heeft. Knappe partij tegen Lyon. Absoluut. Echter, moderne sportjournalisten schuwen te grote woorden niet. Die zijn deel van de commerciële verkoop- en kijkcijferslogan “maak van een mug een olifant”. Het woord “historisch” viel bij zowat elke volzin van één van de commentatoren voor, tijdens en na de “live” verslaggeving op 2BE. Het debuut van de Gentse voetballers in de CL was “historisch”. De Ghelamco Arena bleek een “historische” locatie. Het aanheffen van de CL-hymne was “historisch”. Om over een “historische” aftrap te zwijgen, én over een “historisch” Gents doelpunt, de bij de spelers verhoopte inleiding tot uitkering van een door hen onderhandelde “historische” premie bij winst. Hoe meer de 2BE-ploeg in die samenhang feiten als “historisch” betitelde, hoe meer de diepere betekenis van het begrip werd onderuitgehaald. Niet dat de schrijvende pers zich onbetuigd liet bij het zoeken naar “historische” waarden van een partijtje voetbal. De kunst van het relativeren is ook daar al langer zoek. Er was gelukkig nog coach Hein van Haezebrouck met een wedstrijdanalyse zonder zweem van grootspraak. Een verademing na al het “historische” gezwets.

Over verademing gesproken, men kan die niet aan de beleidsstaf van Anderlecht toezeggen. Een nog ongelukkiger moment kon de Egyptische “aanwinst” Mahmoud Hassan (20) niet kiezen om zijn door “geloofsovertuiging” ingebakken misprijzen voor vrouwen te etaleren. Eufemistisch gesteld, zijn de meningen erg verdeeld over wat de islamitische vluchtelingenstroom naar Europa uit de oorlogsgebieden in het Midden-Oosten en Afrika voor ons aller toekomst betekent. Het belette de heer Hassan niet op een via de “sociale media” verspreide foto de gezichten van vrouwelijke supporters van Anderlecht te wissen. De dames reageerden furieus, en terecht. De entourage van Hassan en de bestuurders van Anderlecht probeerden na verwijdering van de foto de zaak voor te stellen als een “ongelukje”. Eén van de weggegomde vrouwen zag dat anders. Ze legde klacht neer bij het IGVM (Instituut voor gelijkheid van vrouwen en mannen). Prompt ijn akken uiging”om een door ” an niettoegzegd kvolgden voorspelbare excuses van Anderlecht én van zondaar Hassan. Het was allemaal niet zo bedoeld. Hij had echt niemand willen kwetsen. Zaak geklasseerd, hoopte men in het Astridpark.

Dat was buiten de waard gerekend, verpersoonlijkt door een dame die niet op de foto stond, maar wel van wanten weet, want jaren geleden weggevlucht uit Iran. Darya Safai is haar naam. Ze is tandarts. Safai legde op haar beurt “namens vrouwen in het algemeen” klacht neer bij het IGVM. Ze stelde dat het nieuwe goudhaantje van Anderlecht te makkelijk wegkomt, en ze eist dat de club hem ontslaat. “In Iran mogen vrouwen geen sportwedstrijden bijwonen”, argumenteerde ze. “Je kunt tegen dat soort gedrag niet streng genoeg optreden. Zoniet blijft het ook hier gebeuren tot men het normaal gaat vinden.” Wijze woorden van een ervaringsdeskundige op het “momentum” van een internationaal groeiend gedachtekeerpunt over “verrijkingen” van de multiculturele illusie. Darva Safai kreeg steun van Elke Sleurs (N-VA), staatssecretaris voor Gelijke Kansen. Ze vond de excuses van Hassan rijkelijk laat, en ze verwees naar een groot gebrek aan besef. “Anderlecht verplicht zich tot een veel sterker statement”, luidde haar conclusie. Tot dusver bleef dat uit. Ook het beruchte “centrum voor gelijke kansen” van Jozef de Witte kreeg een klacht binnen. Er heerst dezelfde oorverdovende stilte als bij het “Minderhedenforum” van Wouter van Bellingen. Dat heb je met instanties die racisme zowel eenzijdig zien als bestrijden. Bij het IVGM luidde het dat “de volgende dagen” bekeken wordt of gevolg wordt gegeven aan de klachten.” Of dat bekijken tot sint-juttemis zal duren, is onduidelijk. Wel duidelijk is dat een via de sport gelanceerd “statement” allicht zal uitblijven in een land waar, tot nader order, nog altijd westerse wetten en waarden gelden. Dan kan men spreken van een historische, verkeken kans.