Echo’s uit de Koepelzaal

Zwartepiet

In onze onnozelheid dachten wij dat beladen referenties aan Zwarte Piet, en afgeleiden daarvan, intussen waren uitgebannen. Niet zo in het Vlaams Parlement, waar men het heeft gepresteerd om van “zwartepiet” (in de betekenis “hem doorschuiven”) het centrale thema van het actualiteitsdebat over energie te maken. Sommige achtbare leden wisten zelfs de taalvervuiling op een nieuw niveau te tillen door de staande uitdrukking maar meteen tot werkwoord om te vormen: zwartepieten, zwartepiette, gezwartepiet. Hoe we het allemaal precies moeten vervoegen, weten we niet, wel dat weer een mijlpaal van geknoei en slechte smaak ver is verplaatst.

In een vruchteloze poging het gezwartepiet voor te zijn, begon Stefaan Sintobin (VB) met de vaststelling dat het weinig zin had te ontkennen dat alle vorige en huidige regeringspartijen boter op het hoofd hebben. Sintobin zei het in het Nederlands: ze zijn “partners in crime”. Johan Danen (Groen) sneerde dat dezelfde lieden die de “Franstalige belastingregering” zo verketterd hebben nu zelf een “Vlaamse facturenregering” op poten hebben gezet.

Puin

Dat was slechts de prelude van wat een hemeltergende palaver zou worden waarbij men, welja, elkaar uitgebreid de zwartepiet bleef toeschuiven. Bart Somers (Open Vld) gooide als eerste het vonnis op tafel: de factuur, 9,2 miljard euro, is meteen de grootste historische factuur die ooit in Vlaanderen voor elkaar werd gekregen en dat is de schuld van de sossen. Dat de rode vrienden, met onder hen de betreurde Robert Stevaert en de beteuterde Freya van den Bossche, verpletterend verantwoordelijk zijn is duidelijk. Maar wat te denken van minister Turtelboom, en zelfs minister-president Geert Bourgeois, die blijkbaar nog steeds niets hebben geleerd? Beiden betreurden uiteraard de lastenverhoging, maar het puin moet nu eenmaal worden geruimd. Of, naar het woord van Matthias Diependaele (N-VA), “het puin van vijfentwintig jaar socialistisch beleid”. Turtelboom vond het jammer dat hernieuwbare energie in een slecht daglicht is komen te staan, en ze was overigens nooit een fan van het nucleaire. Met wat meer dergelijke fans hadden we nochtans de huidige ramp niet moeten ondergaan. Bourgeois wist zeer wel dat dit land aan de Europese “top” voor energieprijzen staat en dat de zogenaamd alternatieve energie “nu veel geld kost”. Toch moet blijvend op die hersenschimmen worden ingezet…

Verrot

Veelzeggend is dat in het hele gebits nooit de kern van de zaak is aangeraakt: de totaal verrotte energiesituatie in dit land. Een Eldorado voor de niet erg koosjere energiebedrijven en -bedrijfjes én voor de politieke actoren die met heffingen en taksen spelen. Wat dat betreft, kan de “Turteltaks” misschien de brug te ver blijken te zijn. Andries Gryffroy (N-VA), in het strijdperk tegen Danen (Groen) en Bart van Malderen (sp.a), vatte de zaken prima samen door nogmaals te wijzen op wat hij noemde de “Freyaschuld” en het rode gehannes en door te herhalen dat de bedrijven wat moeten worden ontzien (jobs), maar trad dan weer helemaal buiten de realiteit door te beweren dat “de mensen” zelf heel wat kunnen doen om hun factuur te verlichten door handig tarieven te vergelijken. Integendeel, voor de consument is niks te halen op die wurgslangenmarkt, en nog minder met een overheid die lustig mee wurgt. Van Freyaschuld naar Turteltaks, we zijn er maar lekker mee.

Topstukken

Sven Gatz, de zo sympathieke en empathische cultuurminister, begint wat door te draaien. We hebben in Vlaanderen een Topstukkendecreet dat onder meer moet beletten dat waardevol erfgoed zomaar kan worden verpatst. Een goede zaak. Wanneer de gelukkige bezitter van zo’n topstuk dat van de hand zou willen doen, beschikt de Vlaamse overheid over een soort voorkooprecht. Probleem is dat die overheid daar niet genoeg geld veil voor heeft. Ideetje dan wel ballonnetje van Gatz: zouden we dat weinige geld dan niet beter herbestemmen naar de ondersteuning van jonge kunstenaars (uiteindelijk zullen die ooit wel wat topstukken opleveren). Licht kritische vraagjes toch daarover van warmbloedige Yamilla Idrissi (sp.a) en Cathy Coudyser (N-VA). Gatz zei, naar waarheid, dat de Vlaamse overheid niet kan concurreren met de internationale kunstmarkt, maar ging uit de bocht met de vergelijking dat we toch ook geen topvoetballers uit buitenlandse ploegen terugkopen; daar wel meteen bij zeggend dat dat niet meteen de beste beeldspraak was. Het is een oud zeer dat “cultuur” in Vlaanderen een ondergeschoven kind is. Tot daar aan toe dat er geen miljarden beschikbaar zijn voor topstukkenbeleid, maar toch zou dat iets minder licht mogen worden opgenomen.


Tags assigned to this article:
2015-44Echo's uit de KoepelzaalVlaams Parlement

Related Articles

Pagaddertoren

Havenvakbonden willen geen suikerbonen Wij kunnen het ook niet helpen, maar Fernand Huts (de big boss van Katoen Natie) komt

Op de korrel

Uit de pers vernomen dat de zuurgooier in een Delhaize een Nederlandse jurist zou zijn. Zurist, zullen ze bedoelen… Wedden dat

Bocht naar links

De Engelse nationalist Paul Nuttall werd maandag verkozen tot nieuwe leider van UKIP. Hem wacht de zware taak de eurosceptische