Vlijmscherpe analyse van Vlaams Belang

Vorige week maakte het Vlaams Belang de balans op van één jaar regering-Michel-De Wever. Tom van Grieken, Filip Dewinter en Jan Penris (Barbara Pas lag met griep te bed) brachten een scherpe analyse met flink wat cijfermateriaal om aan te tonen dat er na een jaar op communautair vlak totale stilstand is, dat er op het vlak van asiel- en migratiebeleid geen verstrenging is en dat op sociaal en economisch vlak maatregelen worden getroffen die de man in de straat fors doet inleveren.

Eigen weg

Deze regering, die was aangekondigd als een cesuur na vijfentwintig jaar PS-dictatuur, blijft in hetzelfde bedje ziek en is volgens het VB dan ook een grote ontgoocheling voor de rechtse kiezer die het in 2014 allemaal anders wilde. Het citaat van CD&V-Kamerfractievoorzitter Verherstraeten werd graag even herhaald: “De waarheid is dat deze regeringen (de vorige en de huidige) veel continuïteit in zich dragen. Dat heeft niet alleen Elio di Rupo gezegd, maar ook de Gentse professor Gert Peersman. 70 procent is voortzetting van het beleid.” Het blijft voor de partij van Van Grieken glashelder dat zolang de Vlaamse en de Waalse democratieën hun eigen weg niet kunnen opgaan om de meest geëigende recepten te kunnen toepassen op hun specifieke situatie, het aanmodderen blijft in Belgische regeringen, zelfs als een grote ‘rechtse’ N-VA daar deel van uitmaakt.

Sterk cijfermateriaal

Het Vlaams Belang ergert zich eraan dat de vraag van de Vlamingen naar meer autonomie in het allerlaagste vriesvak werd gestoken door een zich Vlaams-nationaal noemende partij, die de transfers laat voortduren en niets doet aan de manifeste overtredingen van de taalwetgeving in Brussel, terwijl zij juist de bevoegde minister – Jan Jambon – in huis heeft. Ook aangaande veiligheid en justitie wordt de ‘rechtse regering met een links programma’ op de korrel genomen. Het justitieplan van Koen Geens is te laks, zeker als de wet-Lejeune nog wordt versoepeld door straffen van minder dan vijf jaar automatisch met de helft te verminderen en in te zetten op het enkelbandregime, en minder gevangenisstraffen uit te spreken. Dat het asiel- en migratiebeleid in de ogen van het VB geen genade kan vinden, stond in de sterren geschreven, zeker in het kader van de huidige asielcrisis. Het beleid van Francken werd dan ook zwaar op de korrel genomen; aan de hand van een batterij cijfers werd aangetoond dat er van de gespierde beloftes van voor 2014 nog niet al te veel in huis gekomen is en dat zelfs het beleid van de vorige regering wordt voortgezet.

Verder werd op sociaal en economisch vlak nog een indrukwekkende analyse gemaakt om aan te tonen dat deze regering een belastingregering is die de burgers in de zakken zit en hen verplicht langer te gaan werken, maar die ook financieel-economisch ter plaatse blijft trappelen en weinig perspectief brengt in het kader van bijvoorbeeld de versteviging van de concurrentiekracht van onze economie.

Men hoeft het lang niet eens te zijn met het VB, maar de cijfers zijn de cijfers. Het VB heeft wat dat betreft behoorlijk zijn huiswerk gemaakt.

Ieder zijn waarheid?!

Dat de mediaboycot tegenover het Vlaams Belang dezer dagen groter is dan ooit, mag blijken uit de grote afwezigheid van de meeste grote media op hun persconferenties. Niettegenstaande blijft die partij zich inspannen om, meer dan ooit, zonder holle slogans cijferwerk aan te leveren waar in principe geen zinnig mens naast kan kijken. Het is echter een ongemakkelijke en vervelende boodschap voor de politiek-correcte regimepers, die men dan maar angstvallig uit de weg gaat. Zo gaat dat in dit land. Objectieve berichtgeving waarbij ieders waarheid evenredig aan bod komt, bestaat niet. Jammer. Het debat zou er alleen maar door verrijkt kunnen worden. Of is het dat wat men net niet wil?

KvdP