Staatsgreep vermeden in Terhulpen!

Het viel een beetje tussen de plooien van het andere nieuws dit weekend, maar op zondag werd in Terhulpen een regelrechte staatsgreep vermeden. De gemeenteraadszitting van maandag kon dan ook gewoon doorgaan, zonder maar het minste incident.

2015-41_01_Hoofdartikel (Medium)Wat was er dan niet aan de hand in Terhulpen? Terwijl bij de talentelling van 1846 nog maar een tiende van de bevolking Nederlandstalig was, bleek het aandeel Nederlandstaligen bij de talentelling van 1947 gestegen te zijn tot bijna een zevende. Daarom werden de gehuchten ‘t Rot en Nieuw-Bakenbos afgesplitst en naar Hoeilaart overgeheveld, waarna de gemeente ingedeeld werd bij het Franstalige taalgebied.

Damiaan Dieters

Sindsdien is er geen Vlaamse migratie naar Terhulpen op gang gekomen, actief gesteund door Brusselse flaminganten die dromen van een Zeer Groot Brussel tot ver voorbij Nijvel. De Vlamingen die uitwijken naar Terhulpen weigerden nooit Frans te leren of het Frans te gebruiken in hun contacten met de gemeente. In de gemeenteraad zetelt geen Unie der Nederlandstaligen, die de taalwetten keer op keer overtreedt. De lokale kopman Damiaan Dieters, geen lid van de Open Vld, heeft nooit geprobeerd om als burgemeester Nederlandstalige oproepingsbrieven voor de verkiezingen te versturen.

Het is dan ook nooit nodig geweest om Damiaan Dieters af te zetten, en Waals minister van Binnenlands Bestuur Paul Furlan heeft in september geen poging moeten ondernemen om de nummer twee van de Unie der Nederlandstaligen, Yvo van Braekel, tot burgemeester van Terhulpen te benoemen. Daardoor werd dit weekend in Terhulpen een ware staatsgreep, een regelrechte aanslag op de rechten van de Nederlandstaligen in Terhulpen, vermeden. Inderdaad, Waals minister Paul Furlan heeft zich zondag niet genoodzaakt gezien conform de wet een zekere Éric Luseur van ProHulpe te benoemen tot burgemeester. Oef!

Stokebrand

Alle gekheid op een stokje: noch Damiaan Dieters, noch Yvo van Braekel, noch Éric Luseur bestaan in het echt. Kan iemand het zich trouwens voorstellen, een Nederlandstalige burgemeester in Wallonië, laat staan dan nog een balorige? Maar hun tegenvoeters bestaan wel: de balorige Franstalige burgemeester Damien Thiéry, de nummer twee Yves Ghequiere, en een ondertussen bijna alweer ontslagnemende burgemeester Eric de Bruycker van ProLink. Meer zelfs, als we de pers van de afgelopen dagen doornemen moeten we vaststellen dat voor de media van dit land de hele situatie in Linkebeek eigenlijk niet meer dan normaal is. Of toch niet: dat een Vlaams minister de wetgeving wil doen naleven, ook in Linkebeek, tot nader order toch nog steeds Vlaams grondgebied, dat is volgens de pers niet normaal, maar iets van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Liesbeth Homans kreeg dan ook meteen het etiket «communautaire stokebrand» opgeplakt. Begrijpen wie het kan.

Overleg

Groen-voorzitster Meyrem Almaci wil het zelfs nog iets bruiner bakken. «Verbindend leiderschap: duidelijk niet aan Homans of BDW besteed… MR niet eens op de hoogte…» liet zij op Twitter weten. Versta: Vlaamse ministers en partijvoorzitters van Vlaamse partijen moeten volgens haar hun beleidsdaden eerst aan de Franstaligen voorleggen en van hen een nihil obstat bekomen. Wij hebben altijd gedacht dat het Vlaams Gewest op gelijke voet met het federale beleidsniveau stond, maar blijkbaar ziet Meyrem Almaci dat helemaal anders.

Ook Dave Sinardet was dit weekend actief op Twitter: «Is 1 jaar maximum termijn dat N-VA zich communautair kan bedwingen? Niet zo’n fijn cadeau voor Charles Michel bij eerste verjaardag regering.» De wet toepassen is dus volgens de politicoloog van de Brusselse universiteiten VUB en Université Saint-Louis «zich communautair niet kunnen bedwingen» en een «niet zo fijn cadeau voor Charles Michel». Straffe kost. En in navolging van Meyrem Almaci toeterde ook hij rond: «Het meest bizarre aan dossier Linkebeek is dat er kennelijk geen voorafgaand overleg over was tussen N-VA en MR.»

Ondertussen weten we dat Charles Michel en de MR het probleem “Linkebeek“ geen federale regeringscrisis waard vinden. Met andere woorden: ofwel is er geen overleg geweest, en was dat blijkbaar ook niet nodig, ofwel is er wel degelijk eerst (informeel) overleg geweest om een federale regeringscrisis te vermijden. In beide gevallen is de conclusie dat zowel Meyrem Almaci als Dave Sinardet dit weekend de bal niet alleen constitutioneel maar ook politiek-taktisch fameus missloegen. Of die vaststelling het ergst is voor een voorzitster van een politieke partij of een politicoloog laten we aan het oordeel van de lezer over.

Objectieve bondgenoten

Zou er voorafgaand overleg geweest zijn tussen de N-VA en de MR? Of misschien iets juister: Bart de Wever en Charles Michel? Zonder dat we kunnen zeggen dat we erbij waren toen het gebeurde, denken we van wel. We denken namelijk niet dat ze bij de N-VA én te onbekwaam zouden zijn om het niet te doen, én tegelijk zoveel geluk zouden kunnen hebben dat het niet nodig was geweest. Maar als Meyrem Almaci of Dave Sinardet bewijzen van het tegengestelde zouden hebben, mogen ze het ons altijd nog laten weten.

Bovendien: beide partijen hebben dit weekend een goede zaak gedaan.  De N-VA heeft zich door de benoeming van Eric de Bruycker kunnen tonen als een partij die nog steeds op haar Vlaamse strepen staat, ook al heeft Liesbeth Homans uiteindelijk niet meer gedaan dan gewoon de wet toe te passen. Bij de achterban zal dat zeker deugd gedaan hebben. Maar ook de MR heeft zich communautair kunnen profileren, door Damien Thiéry op te voeren als verdediger van de rechten van de Franstaligen in de Vlaamse Rand. Met als extra bonus voor de MR: kaakslagfrancofoon Elio di Rupo, die als PS-voorzitter een MR-burgemeester heeft moeten verdedigen, met zoveel tremolo’s in zijn stem dat men hem zelfs binnen zijn eigen partij onmogelijk nog ernstig heeft kunnen nemen.

Volgende stap

Maar is er in Linkebeek dit weekend nu ook ten gronde iets veranderd? Eigenlijk niet. Tenzij er een wonder gebeurt, stelt Eric de Bruycker binnen een paar weken zijn mandaat weer ter beschikking, en kan de carrousel aan nog maar eens een nieuw rondje beginnen. We zijn nu al benieuwd wat de volgende stap van minister Liesbeth Homans zal zijn. Iemand van buiten de gemeenteraad tot burgemeester benoemen? We vermoeden dat er in Linkebeek niemand rondloopt die aanvaardbaar zal zijn voor Damien Thiéry en zijn kompanen, zelfs al zou Liesbeth Homans

Damien Thiérys eigen moeder tot burgemeester van Linkebeek benoemen. Afwachten maar.

«Vlaamse» media

Tot slot zouden we toch een dikke pluim willen geven aan Eric de Bruycker. Ga je in de dorpspolitiek, dan is dat uiteraard in de hoop om op een mooie dag beloond te worden met de titel van burgemeester van je dorp. Maar er zijn wel oneindig veel mooiere manieren om burgemeester te worden dan wat Eric de Bruycker dit weekend overkomen is. Toch doet hij het maar.

De man verdient daarom ook alle steun die hij kan krijgen. En veel beter dan de manier waarop de «Vlaamse» media hem op zondagavond al probeerden af te schilderen als een halve idioot die niet goed wist welke verantwoordelijkheden hij op zich genomen had. Zit de reflex om al wat Vlaams is in een negatief daglicht te stellen bij de verscheidene krantenredacties dan werkelijk zo diep?

‘t Pallieterke