Praten met Wim Van Rooy

Praten met Wim Van Rooy

“De EU wil eigen volk laatst”

Wim van Rooy is woedend, een gewaagde gesteldheid voor het schrijven van een brandboek dat ernstig wil genomen worden. Hij wipt over de lat. Op 650 bladzijden geselt van Rooy de laffen, de dommen, de lauwen, de huichelaars en de utopisten die de vijand van het Europa van de Verlichting niet durven te noemen. Wie na “Waarover men niet spreekt” volhoudt dat moslimknuffelen leidt tot een oecumene met de islam in Europa, is mesjogge. Een soldatengodsdienst ontwapent niet na 1400 jaar.

2015-44_11_Praten met Wim van Rooy (Medium)Dit boek lustte Uitgeverij Pelckmans niet. Wim van Rooy (68) moest in alle haast uitwijken naar Nederlandse vrijdenkers voor zijn derde boek over het gevaar van de islam voor de beschaving. “Soumission” van Michel Houellebecq verscheen op de dag na de slachtpartij bij Charlie Hebdo. De islam trad op zonder maquillage. Islam betekent onderwerping en wie de profeet afwijst, is aas voor het mes of de kalasjnikov. “Waarover men niet spreekt” verschijnt op de dag dat tachtig procent van de Europeanen zijn bekomst heeft van een elite die haar beliegt, in de steek laat, achter deftige woorden haar onmacht etaleert, en handeltjes sluit met politici in moslimlanden die antisemitisch en islamofascistisch zijn. Wim van Rooy reageert verhit op de policor-papegaaien, “policor” is zijn steno voor politiek correct: “Vandaag zouden zij Voltaire veroordelen.” Zijn nieuwe boek past bij Eric Zemmour en “Le suicide français”, en Thilo Sarrazin en “Deutschland schaff sich ab”.

Wim van Rooy breekt uit op een tweede terrein: slalommend langs honderden bronnen en ervaringen noemt hij man en paard. Zijn jarenlange waarneming van de handtassengevechten in de voze werelden van de loge, de literatoren, de schrijversvereniging PEN, Radio 3 (nu Klara) en het onderwijs leidt tot spottende miniportretten van cultureel-literair Bekende Vlamingen. Tom Lanoye, Fikry El Azzouzi, Eva Brems, Jan Blommaert, Björn Soenens en vele BV’s worden getackeld (zie kader: Rebel tegen intellocraten).

‘t Pallieterke: wat doet de Europese Unie tegen de opmars van de islam?

Wim van Rooy: “Niks, nada, nothing. De EU is een technocratische, ondemocratische machtsmachine en hanteert het beginsel “eigen volk laatst”. De leiding en de ambtenaren hebben niets liever dan dat de volkeren van Europa verdwijnen in een molen die hun identiteit vernietigt. Bij de creatie van het Europese vervangingsvolk past het feitelijke opengrenzenbeleid en de terughoudendheid om paal en perk te stellen aan de massale en ongecontroleerde stroom van mosliminwijkelingen. De EU vergemakkelijkt reeds een halve eeuw de opkomst van de islam in Europa. Om twee redenen: de olie van de moslims en om het duivelspact tussen links en rechts, waarbij links een hyperhumanitair beleid kan voeren, en rechts, het bedrijfsleven, goedkope werkkrachten invoert, want het verdient eraan. Het touw om gehangen te worden wordt eendrachtig aangereikt door links en rechts. Onze elite beseft niet in welk scenario van de Moslimbroederschap zij een rol speelt.”

‘t Pallieterke: wat te doen? De grenzen dicht?

Wim van Rooy: “Absoluut. Essentieel voor je soevereiniteit is dat je bepaalt wie je grenzen voorbij mag en wie niet. De EU is een eigensoortig politiek bouwsel dat over de hoofden van de burgers ongecontroleerd alle macht naar zich toe trekt en lak heeft aan de soevereiniteit van zijn landenleden.”

‘t Pallieterke: Angela Merkel sluit een akkoord met Turkije.

Wim van Rooy: “Duitsland en Turkije hebben het steeds goed kunnen vinden. Denk aan de modernisering onder Atatürk, aan de Berlijn-Bagdad-spoorweg, aan de Umlaut in het moderne Turks. Merkel en Erdogan ankeren in die traditie van samenwerking. Zeker Erdogan, een hovaardige sultan, ziet daarin mogelijkheden om zijn greep op gebieden die het Ottomaanse Rijk verloor in 1918 te herbezetten.”

‘t Pallieterke: bent u niet te grof over de islam? U ziet enkel zwarte kanten.

Wim van Rooy: “In de negentiende eeuw bekeerden vooraanstaande Europeanen zich tot de islam, want die godsdienst en die cultuur troffen romantische zielen. De islam valt uiteen in drie soorten. Er is een islam die dhimmi’s een plaats geeft, waarbij Joden en christenen betalen voor de bescherming en tweedehandsburgers zijn. Er is een volksislam die slaperig is en geestelijk lui. Die twee soorten worden historisch regelmatig vertrappeld door de derde soort: de authentieke islam, en in die fase zijn wij vandaag opnieuw, zodat de aloude strenge regels voor de eigen mensen en tegen de ongelovigen worden hertaald en in de praktijk gebracht. Na elke kleine islamverlichting volgt opnieuw het sluiten van de geesten. Vergeet nooit dat door de Koran, door de eeuwenlange moslimexegese, de lust om te weten in die godsdienst gedoofd is. In de Koran staat het allemaal, Allah heeft allang over alles beslist, en zich aan hem onderwerpen is de enige route naar het jubelende hiernamaals. Op 1400 jaar is geen enkel moslimland erin geslaagd op eigen kracht een democratie te vestigen, een rechtssysteem uit te schrijven, of een wetenschap die naam waardig te doen ontstaan. Kritiek is in de moslimwereld uit den boze. Trouw aan de clan, een tribale houding die rechtstreeks teruggaat tot de woestijnen waarin de islam is ontstaan, is de regel. Wij kennen de hyperkritiek op alles, zij niet.”

‘t Pallieterke: waar zal Europa staan in 2030?

Wim van Rooy: “Ik vrees – door de islamisering, door de veroudering, door het waanzinnige idee dat migratie uit de moslimwereld de veroudering van de werkkrachten zal compenseren, door ons gebrek aan weerbaarheid – in een situatie die je terugvindt in apocalyptische toekomstbeschrijvingen, bijvoorbeeld bij Anthony Burgess. Een kale, verarmde, achterdochtige en gedegradeerde wereld van de strijd van allen tegen allen.”

‘t Pallieterke: veel meer dan andere Europese auteurs over de islam haalt u doorlopend de ervaring van Israël met de moslims aan. Het woord judeocide wordt herhaald.

Wim van Rooy: “De Israëli zijn de kanaries in de mijngangen. Hun geschiedenis na de Verklaring van Balfour in 1917 en de Conferentie van San Remo in 1920 is onvoldoende bekend. Toen de Joden tussen 1918 en 1940 opnieuw naar hun beloofde thuisland trokken, was dat haast leeg en zij maakten tuinen van woestijnen. Dat kan geen moslim slikken. Hij wordt gehersenspoeld om de Israëli te zien als het absolute kwaad. Israël is zo groot als New Jersey, ocharmen. Elke morzel grond ontnomen aan een moslim moet teruggewonnen worden. Geloof mij, het zijn niet van de minsten die in die kringen dromen van de muren van Wenen waar zij ooit voor stonden, en overwonnen werden. Israël is ontstaan uit de Eerste Wereldoorlog, dus lang voor 1948, en dat is tevens zo voor Syrië en Irak, maar over de geboorte van die twee landen worden geen vragen gesteld. ‘t Gaat altijd over de Joden en dat sluit perfect aan bij het diepe antisemitisme van de islam.”

‘t Pallieterke: op 500 miljoen Europeanen zijn zelfs 50 miljoen oude en nieuwe moslims in Europa een minderheid, toch?

Wim van Rooy: “Een militante minderheid wint altijd. Kijk naar de bolsjewieken en de nationaalsocialisten. De voorhoede die Europa wil islamiseren, zal altijd kunnen terugvallen op alle moslims binnen onze grenzen. Zij zijn een voedingsbodem voor een geestelijke en gewapende guerrilla.”

‘t Pallieterke: wij nemen religie niet meer ernstig, de moslims wel?

Wim van Rooy: “Dat is de kern van het misverstand tussen moslims en niet-moslims. Westerlingen kunnen zich niet langer voorstellen dat mensen willen sterven voor een religie of een staat. De jihad van de moslims tegen de Europeanen is geen militaire jihad, want zij weten die nooit te kunnen winnen, wel is het een jihad langs de demografie (kijk naar de geboorteafkomst in de steden van Europa), langs het multiculturele onderwijs, langs de messenstekers, langs het uithollen van onze rechtstraditie. De Nieuwe Jihad is sluwer, valser en even gevaarlijk als de militaire variant.”

‘t Pallieterke: u schrijft dat de Verlichting overleeft bij het volk maar dood is bij de elite…

Wim van Rooy: “Pijnlijk en waar, die stelling. De elite laat zich in de luren leggen door haar humanitaire, seculariserende obsessies en historische onkunde. In de volkscafés worden ideeën geformuleerd op een grove manier en de fijngeesten van de bovenlaag lachen met de verwoording, zij durven echter niet kijken naar wat Jan met de pet bedoelt. Ik heb veel respect voor de sublieme Franse schrijver Rabelais, de polemist met de onderbuik die brutaal zei hoe het is. Links mist vandaag een onderbuik. Het zijn nuffige kletsmeiers geworden. Ik vertegenwoordig Rabelais in het huidige debat.”

Frans Crols


Rebel tegen intellocraten

Roer de woorden intellectueel en kratein (Grieks voor heersen) in een pan en intellocraat is het gerecht. Een betonnen kring van intellocraten manipuleert in België, Europa en het Westen het islamdebat. Tegen die intellocraten, stuk voor stuk policors – politiek correcten, in de nieuwspraak van de schrijver -, strijdt Wim van Rooy en in die campagne heeft hij troeven. Van Rooy mept, snijdt, bokst, buldert op vele bladzijden van “Waarover men niet spreekt”. Hij kan dat doen als bedrijvig schrijver, gedurende veertig jaar, van geleerde artikelen en boeken. Hij was onder meer schooldirecteur van het Joodse Yavne en B’noth Jerusalem in Antwerpen, wetenschappelijk medewerker van de voorganger van het Letterenhuis en Radio 3. Van Rooy is atheïst en logebroeder. In februari 2016 wijdt een werkplaats een ganse studiezitting aan het boek van broeder Wim, waarop ook profanen persoonlijk uitgenodigd worden.

Wim van Rooy groeide op in een katholieke familie van de lagere middenklasse zonder kranten, boeken en met een radio als mollenpijp naar de cultuur. Hij is er niet om gefrustreerd en noemt zich een gelukkig kind. Van opleiding is de sinjoor licentiaat Germaanse filologie van de Universiteit Gent en hij koos die richting na een boeiend toelatingsgesprek met Hubert Lampo. Anders was het wiskunde geworden, een wetenschappelijke discipline die hem verlokte en waarin hij bezig blijft. Wim van Rooy leeft omringd door duizenden Nederlandse, Franse, Engelse en Duitse boeken, een charmante echtgenote en een bijtgrage hond. Op amper zeven jaar publiceerde hij twee eigen boeken over de islam en twee merkwaardige verzamelbundels, één over de islam en één over Europa. Als de stress door zijn kop en lijf jaagt, springt hij op de racefiets voor een rappe rit naar zijn boerderijtje in Zeeuws-Vlaanderen.

Het verraad van de klerken

Julien Benda, een joodse Fransman, filosoof en schrijver, publiceerde in 1927 “La Trahison des Clercs”, het verraad van de intelligentsia. Paul Cliteur, de bekende Nederlandse denker over immigratie, islam, religie en Verlichting, looft in een voorwoord van “Waarover men niet spreekt” het boek van Benda en noemt de tekst van Wim van Rooy van een gelijkaardig kaliber.

Benda verweet de intellectuelen van zijn tijd de ogen te sluiten voor het vulgaire nationalisme, het racisme en het oorlogsgestook. Van Rooy prikt de pen in de verblinding van de intellectuelen anno nu voor het islamofascisme, het bloed in de islamwereld, de aanval van de volgelingen van de Koran op de beschaving.


2015-44_11_Praten met Wim van Rooy 2 (Medium)De geisers

Hoge, hete waterkolommen boren in de lucht. Onder de geisers bromt de vulkaan. De tekst van Wim van Rooy perst bladzijde na bladzijde geisers van spot, verontwaardiging, medelijden en wanhoop in de suffe lucht. Enkele geisers uit honderden:

  • Diversiteit is het codewoord voor islam, zij wordt altijd geëist in het Westen, nooit in de islamitische wereld.
  • Links is vandaag rechts, maar links weet het helaas zelf nog niet.
  • De postmoderne intellectueel en schrijver is de reïncarnatie van de negentiende-eeuwse pastoor die vanop zijn kansel goedemensenpreken houdt.
  • De westerse soldaat werd een humanitarist en zijn moslimtegenstander is een krijger, iemand die meer hecht aan de dood dan aan het leven zoals de verwende westerling.
  • In tegenstelling tot de pacifist Jezus, was Mohammed een moordenaar en dat hellevuur voltrekt zich elke dag, al 1400 jaar met de Koran als stut.
  • De elite durft het huidige kwaad niet in het gelaat kijken. Mocht Churchill op die manier de nationaalsocialisten hebben willen bekampen, dan spraken wij nu allemaal Duits.
  • Yves Desmet van De Morgen en Karel Verhoeven van De Standaard spelen con gusto “Je suis Charlie”. Het zijn echter wegkijkers, lafaards en conformisten die zeggen dat ze helden, provocateurs en anarchisten zijn. Zij houden elke islamkritische stem uit hun kolommen.
  • Als er zoveel slechte appelen zijn in de islam, houdt dat dan misschien verband met een rotte boomgaard? Als moslims daders zijn, heeft dat nooit te maken met de islam, maar als ze slachtoffers zijn alles.
  • De psychologische basis van het Westen is aangevreten door angst.

Het 670 blz. tellende boek van Wim Van Rooy is te koop via www.pallieterke.net of 03 232 14 17 voor 27,50 euro inclusief verzending via Kiala (thuislevering + 6 euro).


Tags assigned to this article:
2015-44Op de praatstoel

Related Articles

Nog geen putsch bij Ecolo

De Waalse groenen likken hun wonden na de zware verkiezingsnederlaag van 25 mei. Het ongenoegen zit diep bij Ecolo. Een

De hel van Zaventem: een getuigenis

Dinsdagmorgen 22 maart 2016, het lijkt een mooie dag te zullen worden. Voor mij begint een weekje vakantie, dus de

Zuid-Afrika kende een bewogen maand

De tegenstellingen namen de voorbije weken weer toe in Zuid-Afrika. Nadat geëist was dat het standbeeld van president Kruger uit