2015-41_11_Andre-rauch (Medium)Peiling

De jongste peiling van Het Laatste Nieuws samen met de VRT met betrekking tot de kiesintenties in Antwerpen, betekent geen goed nieuws voor N-VA en Vlaams Belang. De N-VA blijft weliswaar de grootste partij, met ruim 34 procent van de stemmen. Maar hoe je het draait of keert, de partij gaat ten opzichte van de verkiezingen van 2012 met drie procent achteruit. Dat resulteert in een verlies van twee gemeenteraadszetels. Coalitiepartner CD&V krijgt echter een fameus klopje: volgens de peiling verliest die partij twee zetels van de vijf.  In de grootste stad van Vlaanderen haalt de CD&V nog net 7,5 procent.

De score van het Vlaams Belang is evenmin om euforisch van te worden: in de peiling zakt de partij nog een half procent, doch behoudt haar vijf zetels. Men zou nochtans verwachten dat de partij fors zou scoren, met de asielcrisis in het achterhoofd, toch een thema dat het Vlaams Belang bezighoudt. Dat de partij van het ongenoegen bij een groot deel van de bevolking over de vluchtelingenstroom niet kan profiteren, doet vraagtekens rijzen.

Intern is het Vlaams Belang hard aan het werken aan de herprofilering, maar voorlopig blijven de resultaten op het terrein uit. De kiezers die het Vlaams Belang is kwijtgespeeld aan de N-VA zijn in ieder geval nog niet naar de schaapsstal teruggekeerd.

Hij ruikt het

Men kan van Peter de Roover van N-VA zeggen wat men wil, maar hij heeft een politieke neus die hij bovendien heel graag op zoveel mogelijk plaatsen overal tussen steekt. Vorige week was het hem niet ontgaan dat Nederland een akkoord aankondigde met Marokko om het socialezekerheidsverdrag van 1972 te herzien. In dat akkoord staat dat het woonlandbeginsel (de hoogte van de uitkering afhankelijk maken van het prijspeil in het betreffende land) ingevoerd gaat worden voor geëxporteerde uitkeringen zoals de Algemene Nabestaandenwet, de gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering (WGA), toeslagen in het kader van arbeidsongeschiktheid en kinderbijslag. Kortom, wie naar het oude vaderland teruggekeerd is, zal niet meer op de volle pot aan steun uit Nederland – opgebouwde rechten, nietwaar – moeten rekenen. Zo wordt vanaf 2021 zelfs de export van kinderbijslag gestopt en wordt de vergoeding van de kosten van medische zorg (bij tijdelijk verblijf) beëindigd. Ha, zegt Peter nu, misschien is het goed onze akkoorden met Marokko uit 1971 in diezelfde geest ook eens te gaan herzien. Prompt en zelfverzekerd zegt hij dan ook op zijn blog: “Toch verdient het Nederlandse succes in de heronderhandeling van het Verdrag met Marokko over de wederzijdse socialezekerheidsrechten ook bij ons de nodige aandacht. Tijd om ook onze afspraken nog eens onder de loep te leggen. Ik ruik parlementaire initiatieven.” Benieuwd of zijn reukzin hem niet bedrogen zal hebben.