2015-45_12_Maarten - Calvo (Medium)De frustratie van Groen: F*ck de Vlaamsgezinden
Groen mikt op “ongelukkige CD&V’ers, verweesde progressieven en linkse Vlaamsnationalisten”. Dat lazen we in Knack, kort voor de verkiezingen van 2014. Een vette prijs heeft Groen toen evenwel niet gewonnen. Met Kristof Calvo aan de kop van hun verhaal, wordt het ook een volgende keer mispatat. Als Groen plots rood-geel-zwart wil zijn, het doet maar. We kijken nu al uit naar beteuterde gezichten.

Nederland komt in opstand
Bijna alle Nederlanders (nu al 90 procent) vindt dat die zogenaamde vluchtelingen maar in de eigen regio moeten opgevangen worden. En bijna 80 procent is voorstander van het sluiten van de grenzen. Belangrijk: zowel hoog- als laagopgeleiden denken er hetzelfde over.

Een mini-VRT volstaat
In de rubriek Medialand van dit blad stond vorige week een lijstje van kakelende politici die allemaal hun zegje deden over de openbare omroep. Dat was nog maar de top van de ijsberg, want hoog- en andere leraars, middenvelders en cultuurmaffiosi weten het ook allemaal beter.

Praten met Martien Bode (FVV): “Veel euro’s voor diversiteit, geen euro’s voor identiteit”
Kinderen, kerk en keuken. Veel flaminganten vinden dat veiliger dan een Vlaamse vrouw op Facebook of Tomorrowland. Het Forum van Vlaamse Vrouwen wordt veertig en prikkelt de mannenbastions van de Vlaamse zuil. De Vlaamse Beweging plaatst FVV links, voor het Vrouwen Overleg Komitee is het FVV rechts. Martien Bode, de directeur van FVV, is geen stamboekflamingant.

De Zweedse derde weg
Zweden mag dan een traditie van neutraliteit hebben, waarmee het graag uitpakt, toch loert de ambiguïteit om de hoek, zowel vroeger als nu. Reeds tijdens de Koude Oorlog was de afstand tussen Stockholm en de NAVO beduidend kleiner dan voorgesteld werd. Maar het was vooral de voorbije twee decennia dat verdere stappen tot toenadering werden gezet. Zorgt een agressiever Rusland er nu voor dat formeel lidmaatschap onafwendbaar wordt? In diplomatieke kringen gokt men van niet.

Thomas More en zijn Antwerpse Utopia
Tussen 1515 – het jaar waarin Thomas More een paar maanden in Antwerpen verblijft en er een merkwaardig boek, zijn Utopia ontwerpt – en 2015 zitten vijf eeuwen. Toch, en precies op deze tijdsscharnieren, doen zich gelijkaardige wendingen, eigenlijk echte mutaties voor. Een soort van thematische Wiederholung. Kierkegaard wijst met die term op het merkwaardige fenomeen dat herhaling hetzelfde fenomeen in steeds nieuwe gedaante kan baren.