2016-03_08_Buitenlands spervuur (Medium)Integratie is onmogelijk

“De ervaring in West-Europa, met zijn getto’s, leert ons dat integratie van de moslimgemeenschap nagenoeg onmogelijk is. Laat hen hun eigen cultuur beleven in hun eigen land, en laten we hen niet naar Europa halen, anders eindigt dit zoals in Keulen.” Met die verklaring gooide de Tsjechische president Milos Zeman een steen in de kikkerpoel. Er zijn in West-Europa tientallen miljoenen gewone mensen die dat al heel lang weten, maar we kennen niet één politicus van een regeringspartij in West-Europa die het luidop durft zeggen, zelfs niet bij N-VA. Anders dan dertig jaar geleden is er nu in landen als Polen, Tsjechië, Hongarije en Slovenië meer vrijheid dan bij ons, en ook meer nuchter realisme en meer gezond verstand. Zèlfs bij politici, en dat is toch heel zeldzaam. In die landen heeft links zijn machtsposities na 1989 grotendeels verloren. In de meeste westerse landen is de greep van links op het onderwijs, de media, de politieke kaste en het justitieapparaat sinds 1989 zelfs nog groter geworden.

Protocollen van doofpot

Die Welt onthulde vorige zondag dat politici in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen al in oktober 2014 wisten dat Noord-Afrikaanse benden ernstige geweldmisdaden pleegden, zowel in asielzoekerscentra als daarbuiten. Dit is geen zetfout, het was echt al in 2014, nog voor de grote volksverhuizing echt was ontketend! Op een bijeenkomst daarover werd besloten, die informatie geheim te houden om “de onrust bij de bevolking niet aan te wakkeren”. Joachim Stamp van de liberale FDP zei: “We kunnen alleen maar tevreden zijn met de huidige ‘verstandige’ berichtgeving in de media over de aantallen vluchtelingen.” Die bijeenkomst was beslist geen links onderonsje. Volgens de protocollen – Duitsers houden van àlles protocollen bij, zelfs van genocides – waren er niet alleen kopstukken van de socialisten en de groenen aanwezig, maar ook van de CDU en de FDP. Dat was niet typisch voor Noordrijn-Westfalen: dezelfde regeling was van kracht in àlle deelstaten met een regering van socialisten en Grünen.

Censuur en manipulatie

Natuurlijk is een efficiënt doofpotbeleid alleen maar mogelijk met de medeplichtigheid van hoofdredacteurs en journalisten. De journaliste Claudia Zimmermann van de omroep WDR maakte er geen geheim van: de commissies die het programmabeleid bepaalden, hadden journalisten bevel gegeven het immigratiebeleid van Merkel te ondersteunen. De rijkskanselier beveelt de commissies, die bevelen de journalisten en die gehoorzamen blindelings. “Befehl ist befehl”, nietwaar? Het was zo in het Derde Rijk, het was zo in de DDR en dat is nauwelijks veranderd. Claudia Zimmermann schaamde zich daar zelfs niet voor: “We zijn een publieke omroep, we worden betaald met belastinggeld en dat betekent dat wij de visie van de regering vertolken en niet die van de oppositie.” Zo gewillig verkrachten redacties en journalisten de waarheid. Nu de omvang van die doofpotoperatie duidelijk wordt, zou het in de mediawereld eigenlijk ontslagen moeten regenen. Maar iedereen blijft op post alsof er niets is gebeurd.

Mestvorken

Het was niet eens illegaal. Het bleef netjes binnen de krijtlijnen van de wet, maar het veroorzaakte wel een schokgolf: “Haal een wapenvergunning en koop wapens.” Dat was de wanhopige oproep op de Facebookbladzijde van Pegida na één jaar islamitische invasie, na “Keulen” en de onthullingen over de DDR-achtige leugens, censuurmaatregelen en doofpotten van de media en de politieke kaste. Uiteraard heeft Pegida gelijk. Wat kan men anders nog doen, als men heeft gezien dat de politie in Keulen geen schot loste op de honderden islamitische aanranders, zelfs niet met rubberkogels? De rechtvaardige woede van Pegida en miljoenen gewone Duitsers richt zich niet meer alleen tegen de asielzoekers, maar ook, en misschien nog meer, tegen de politici en de media. De Duitsers beseffen nu dat zij verraden, in de steek gelaten en bedrogen zijn door de politieke partijen, de tv-zenders en de kranten waarin zij tevoren nog een zeker vertrouwen hadden. Woordvoerster Tatjana Festerling formuleerde dat bijzonder helder: “Als de meerderheid van de burgers nog bij haar volle verstand was, dan zou zij mestvorken grijpen om deze volksverradende, alles vergiftigende elite te verjagen uit de parlementen, de gerechtshoven, de kerken en de media.” Zij heeft gelijk, behalve op één punt: in de middeleeuwen konden opstandelingen met mestvorken en dorsvlegels soms nog winnen. Nu zijn daarvoor modernere middelen nodig.

Migranten met geweren  

Telkens wij denken dat de grenzen van de politiek correcte waanzin zijn bereikt, worden wij – zelfs wij! – verbijsterd door een nieuwe onthulling. Dit keer niet in Duitsland, maar in Zweden. Daar krijgen islamitische volksverhuizers training in biatlon. Dat klinkt misschien onschuldig, maar de Scandinavische biatlon omvat twee sporttakken: langlaufen op ski’s en geweerschieten. Zou iemand eens kunnen uitzoeken waar al die in “biatlon” getrainde moslims gebleven zijn? Zitten ze nog in Zweden? Of brengen zij hun sportieve vaardigheden in praktijk in het kalifaat, of bij de Somalische Al-Shabaab? Of zitten ze misschien zelfs in een slapende cel van IS ergens in Europa?

Afleidingsmanoeuvre van de media

Na “Keulen” zijn de media volop bezig met het verdrinken van de vis. Met het onderschoffelen van de waarheid. Als reactie op de honderden aanrandingen die in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Zweden en Finland door moslims werden gepleegd, publiceerden de media als afleidingsmanoeuvre verschillende getuigenissen van meisjes of vrouwen die ooit verkracht waren door blanken. In de Nederlandse media zien we hetzelfde. De teneur is duidelijk: “Blanken doen het ook.” Ja, natuurlijk, maar veel en veel minder. De linksen weten dat heel goed, daarom verzetten zij zich met tand en klauw tegen de publicatie van misdaadstatistieken waarin de afkomst van de daders wordt vermeld. In westerse culturen is verkrachting een probleem van criminele individuen. In de islam is het een diepgeworteld collectief probleem. Daar zit verkrachting diep ingebakken in de religieus-culturele mentaliteit. Collectieve aanrandingen zoals die met Nieuwjaar in vele steden werden gepleegd, zijn in vredestijd in Europa al eeuwenlang niet meer voortgekomen. Zij zijn een islamitisch monopolie. Ook groepsverkrachtingen zijn in ons land een bijna-monopolie van benden islamitische en/of Afrikaanse delinquenten.