2016-04_07_Gent (Medium)Neen, een vos als Siegfried Bracke moet je geen streken leren. Met een op het eerste zicht bijzonder braaf en redelijk opiniestukje op zijn blog heeft hij een serieuze stok in het Gentse hoenderhok gegooid. Het ongenoegen tegen het “plan Watteeuw” (het mobiliteitsplan) borrelt overal op, er circuleren protestbrieven en petities, maar tot nu toe bleef het bij bescheiden en onsamenhangende acties.

Bracke stelt voor dat het schepencollege zelf een gemeentelijk referendum organiseert. “De Gentenaars zijn verdeeld, een referendum zal uitwijzen of ze achter uw plan staan of niet”, klinkt zijn oproep. Tegelijk laat hij weten dat hij het voorstel voor een referendum voorlegt op de gemeenteraad van februari. Het idee sloeg onmiddellijk aan. Journalist De Ceulaer, die je niet van sympathie voor de N-VA kunt verdenken, schreef: “Het is gebeurd. Ik ben het volkomen eens met de heer Bracke. Referendum, graag!”

Bracke geeft de mensen die zich zorgen maken over het mobiliteitsplan een duidelijke eis, één die het stadsbestuur niet zomaar kan wegwuiven. Op de gemeenteraad zullen alle partijen moeten kiezen: goedkeuren of wegstemmen. Dat wordt interessant! Want zeg nu zelf, Groen, dat zijn toch de mensen die inspraak zo geweldig vinden? Dat zijn toch die lui die overal waar twee stenen op elkaar gezet worden die hen niet aanstaan, of waar een brug wordt gebouwd (Lange Wapper), of een winkelcentrum, onmiddellijk eisen dat er naar de burgers geluisterd wordt? Met ons slecht karakter hebben wij er al plezier in om te zien hoe ze zich in bochten gaan wringen om een referendum in Gent te weigeren. Voor de liberalen wordt het nog moeilijker; veel van hun kiezers zijn tegen het mobiliteitsplan, en duizenden handelaars uit het centrum hebben een petitie tegen het plan ondertekend. Hoe kunnen de liberalen tegen een referendum stemmen zonder zwaar op hun gezicht te gaan?

Sommige Gentenaren dromen al van een herhaling van het referendum tegen de Belfortparking, twintig jaar gelden. Toen moest het paarse stadsbestuur zijn plannen voor een grote ondergrondse parking naast het Belfort opbergen. Jaren later hebben ze wraak genomen door op die plek de schaapsstal te bouwen. Het zal deze keer zo’n vaart niet lopen, de kans is heel klein dat burgemeester en schepenen zullen toegeven en een referendum uitschrijven. Maar daarmee is de kous niet af, want als het stadsbestuur niet wil, kunnen ze toch nog gedwongen worden door een burgerinitiatief. Daarvoor moet 10 procent van de Gentenaars willen tekenen. Zoveel handtekeningen verzamelen is een aartsmoeilijke opdracht, maar er zullen ongetwijfeld koppigaards zijn die het willen proberen.

Om het met de woorden van Bracke te zeggen: “Er zijn schepenen die geen tien woorden kunnen spreken zonder verwijzing naar de heel eigen Gentse rebelse sfeer. Willen we dat misschien voor één keer ook toetsen aan de praktijk? Gentse rebellen, met zijn hoevelen zijn we eigenlijk?”

Sint-Barbaracollege krijgt het moeilijk

Het mobiliteitsplan zal niet enkel het centrum van Gent verknippen in een lappendeken van verkeerseilanden, het zal ook het voetgangersgebied verdubbelen. Het Sint-Barbaracollege komt in dat nieuwe voetgangersgebied te liggen. De gevolgen daarvan zijn niet min: kinderen afzetten aan de schoolpoort zal niet meer kunnen, internen zullen een eind ver met pak en zak moeten sleuren. De enige invalsweg richting school die overblijft, wordt de drukke Nederkouter, waar nu al auto’s en trams elke ochtend samen in de file staan. Geen wonder dat de directie bezorgd is. De school dreigt te verstikken, maar het stadsbestuur weigert de oplossingen die de school voorstelt zelfs maar te overwegen. Met ons slecht karakter vrezen wij dat rood-groen, onder het mom van dat mobiliteitsplan, gewoon de kans schoon ziet om die ‘eliteschool’ de duvel aan te doen.

Mathildis