Het nieuwe jaar 2016: veertig jaar staan deze altijd actieve actievelingen van Heel-Nederlandse strekking dit jaar op de voorpost van de Vlaamse Beweging. Omdat de spreekwoordelijke boog niet altijd gespannen kan staan, boden zij zichzelf en hun sympathisanten vorige zaterdag een nieuwjaarsreceptie aan.

Voor een volgelopen zaal gaf actieleider Nick van Mieghem een toch wel indrukwekkend overzicht van de acties die het voorbije jaar door Voorpost op het getouw zijn gezet. Dat waren er liefst… 160! Om dat te kunnen waarmaken, moesten de militanten zowat om de drie dagen in weer en wind ergens te velde op post zijn. Ter inlichting van lezers die tot een officiële vakbond behoren: onbezoldigd. Geen van de aanwezigen leek er zich over te verbazen dat de actievoerders zich het meest boos hebben gemaakt over de “overstroming van het Avondland” door vreemde asieleisers die ons worden opgevoerd als vluchtelingen, wat ze in de meeste gevallen niet zijn.

Voor de jongens en meisjes van Voorpost kan dat vaderland alleen maar het Heel-Nederland zijn dat 200 jaar geleden door Willem van Oranje werd gegrondvest. Dat Willem, tot spijt van wie ’t benijdt, dit jaar een standbeeld krijgt, valt samen met de viering van 40 jaar Voorpost. Niet alleen gaan de actievelingen dat vieren met een eigen Voorpostbier, “uiteraard met inheemse hop”, ze gaan er, zei de voorzitter ferm, “nog een schepje bovenop doen”. Voorzitter Bart van Pachtebeke somde op: opkomen tegen “alles wat onze identiteit onderuithaalt”, spotten met het vreemdelingenbeleid van Theo Francken, “even zwak als een luchtballon en die ballon is gesprongen”, de rampzalige verzwakking van Europa door de massale invoer van analfabeten, gelukszoekers die de werkzekerheid van ons eigen volk aantasten en ons niet enkel opzadelen met financiële, economische en ecologische, maar ook met derdewereldproblemen als laaggeletterdheid, uitkeringsafhankelijkheid, hoge schooluitval, vrouwenonderdrukking, eerwraak, gedwongen huwelijken (ook van kinderen), meisjesbesnijdenis en geen respect voor de openbare ruimte. Uiteraard kon de jonge voorzitter niet voorbijgaan aan de “wilde horden van Keulen”, de aanranding van jonge vrouwen in Zweden en de kinderverkrachtingen in Finland. Slotzin: “De maat is vol!”

hvo