Theo Francken wil seksuele voorlichting voor asielzoekers
Theo Francken wil seksuele voorlichting voor asielzoekers

Krokodillentranen

Er gutste vorige donderdag een ware stroom aan krokodillentranen door de Kamer, toen tal van sprekers al dan niet geveinsd en geëmotioneerd hun afschuw kwamen uitspreken over de – tot voor kort onvoorstelbare – gebeurtenissen in Keulen op oudejaarsnacht. De sprekers waren, op Filip Dewinter na, allemaal vrouwen. En nog merkwaardiger was dat alleen de Vlaamse partijen een spreker naar de tribune stuurden… Voorspelbaar ging het over het ontoelaatbare gedrag tegenover vrouwen, tegen seksuele intimidatie en wat ertegen dient te gebeuren. Jan Jambon had het over een nationaal actieplan ‘tegen gendergerelateerd geweld’ dat al op 10 december door Elke Sleurs werd gelanceerd en dat zou inzetten op preventie en repressie, evengoed als op opvang en begeleiding van de slachtoffers. Applaus op zowat alle traditionele banken om te ondersteunen dat men ‘goed bezig’ is. Niemand stelde zich de vraag hoe het zover is kunnen komen, en nog minder peilde men naar het gedrag van bepaalde groepen in onze hooggeprezen multiculturele samenleving. Maar men had zijn afschuw uitgesproken en daar ging het bij de meesten uiteindelijk om, alvorens over te gaan tot de orde van de dag.

Zere wonde

Er zou volgens Jan Jambon in dat actieplan van Elke ook ‘rekening gehouden worden met de genderdimensie in het asiel- en migratiebeleid’. Dat is zowat het enige wat over die problematiek door de traditionele partijen werd gezegd. Dewinter stelde in zijn repliek dat bij dit thema voor de zoveelste keer de spierballen worden gerold, maar dat niemand de problemen durft noemen. Zoals we hem kennen, nam hij geen blad voor de mond: “Men vervalt in algemeenheden, zonder te zeggen waar het hier echt over gaat. Wat er in Keulen gebeurt, dat gaat over groepen van vluchtelingen die hierheen zijn gekomen vanuit islamlanden met een cultuurattitude die antivrouw is, een cultuur – de islam om die bij naam te noemen, wat niemand hier blijkbaar durft, ook  de minister niet – waar vrouwen tweederangsburgers zijn, waar vrouwen een seksueel gebruiksvoorwerp zijn, waar vrouwen mogen gediscrimineerd worden.” Daarmee legde hij de vinger op de zere wonde, waarna iedereen de andere kant op keek. De feiten in tal van Duitse steden die inmiddels schoorvoetend aan het licht zijn gekomen, geven hem hoe dan ook gelijk. Maar daarover willen de krokodillentranenplengers het absoluut niet hebben… Is het wachten tot zich dergelijke feiten voordoen in de stad van De Grote Leider?

Varkens

Drie vrouwen bekommerden zich over heel andere zaken. Caroline Cassart-Mailleux van MR, Rita Gantois van N-VA en Leen Dierick van CD&V kwamen hartstochtelijk pleiten voor de redding van de varkenssector. De varkenshouders staat het water tot aan de lippen. Hoewel landbouw een gewestelijke bevoegdheid is, is er ‘dankzij’ onze ondoorzichtige staatsstructuur ook nog altijd een luikje federaal overgebleven en situeert één en ander zich ook op het Europese niveau. Wat de boel alleen maar ingewikkelder maakt. Niettemin is het een zaak om in de gaten te houden, en is het zaak onze boeren te ondersteunen in de crisis die hun sector doormaakt. Geheel terzijde: kwatongen en slechte karakters in de wandelgangen vroegen zich af of we met dit varkensvriendelijk beleid onze islamitische medeburgers niet te veel voor het hoofd gaan stoten en misschien een reconversie naar schapenteelt moeten bepleiten…

Jan weigert

Minister van Binnenlandse Zaken en Veiligheid Jan Jambon (N-VA) weigerde Barbara Pas (VB) een kopie te geven van een evaluatierapport over de bewakingswet, want volgens haar staat daar onder meer in dat er bij flink wat bewakingsfirma’s serieuze aanwijzingen zijn van sociale fraude. Pas stapte daarop boos naar de federale openbaarheidscommissie. Die gaf Barbara over de gehele lijn gelijk, want, zegt de commissie: “… In elk geval moet worden vastgesteld dat er een duidelijk publiek belang is gediend met de openbaarmaking van dit rapport.” Haar brief is ondertussen vertrokken naar de Kamervoorzitter om de minister aan te porren het rapport te bezorgen. Transparantie? Openbaarheid van bestuur? Het lijkt soms wel of het Di Rupo-tijdperk nog altijd voortduurt.

Even wennen

Yoleen van Camp van N-VA mocht – als ondervoorzitter – op het christelijke feest van de Openbaring de commissie voor de volksgezondheid, het leefmilieu en de maatschappelijke hernieuwing voorzitten. Juffrouw Van Camp – zoals ze zich nog steeds in alle officiële Kamerdocumenten laat noemen – had vier mondelinge vragen van de Franstalige Ecolo-man Nollet op de agenda staan. Drie andere vragen – ook van Franstaligen – werden ingetrokken, uitgesteld of omgezet in een schriftelijke vraag. Het werd een compleet Franstalige vergadering, want de vragen waren gericht aan de minister voor Energie, Leefmilieu en Duurzame Ontwikkeling, Marie-Christine Marghem. Het is toch even wennen om een Franstalig onderonsje te zien leiden door een Vlaams-nationalist. Maar het moet gezegd: de zeven zinnen die juffrouw Yoleen tijdens de vergadering uitsprak, waren allemaal in het Nederlands. Ja, er zijn andere ‘Vlaamse’ commissievoorzitters…