Briefje aan Ingrid Lieten

Doe-mens

Mevrouw de ambitieuze,

Sinds John Crombez grote baas is geworden bij de Vlaamse sossen, is er een interne verjongingsoperatie ingezet, waarbij het de bedoeling moet zijn over afzienbare tijd met nieuw politiek personeel te kunnen uitpakken. De oude smoelen moeten weg, want het blazoen is dringend aan een onderhoudsbeurt toe. Mannen als Jogan Vandela en Renaat Landuyt hebben dat goed begrepen en trekken zich als burgemeester terug in hun thuisbasis. Daar kunnen ze nog een tijdje mee. Louis Tobback kan zo gemakkelijk de eerste honderdjarige burgemeester van het land worden, als hij zich op het nationale vlak maar niet meer laat zien.

Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid hebt gij voor uzelf ook de rekening gemaakt, goed wetende dat een terugkeer naar het hoogste regeringsniveau in Vlaanderen niet meer tot de opties behoort. Want in uw provincie Limburg worden jongere mensen naar voor geschoven, zoals Meryame Kitir en Peter Vanvelthoven. En zo gaat dat dan… Als men zelf niet meer aan de vetpotten kan zitten of aan de knoppen kan draaien, dan is daar die ogenschijnlijk genereuze geste om ‘plaats te maken voor jongeren’… Voor het mindere werk doet men het niet meer. Het is de top of niks. Wat u betreft: de top dus. Gij gaat directeur worden van LifeTechValley, een Limburgs samenwerkingsverband van onderzoekers en bedrijven met het oog op innovatieve zorgverstrekking. Alweer een topfunctie, na die van directeur-generaal bij De Lijn uit uw leven van vóór de politiek. Goed gezien en gepuzzeld, maar vooral goed gerekend. Uw bankrekening zal geen afname kennen. Gij verlaat de politiek, want oppositievoeren is niks voor u. Gij zijt een ‘doe-mens’, zegt gij dezer dagen in de media, om uw zin voor actie te ondersteunen en de stilstand in de oppositie van het Vlaams Parlement en de Senaat – als deelstaatsenator – te kunnen verlaten. Alsof er in de oppositie niks te doen is… Uitgekookt en sluw is het allemaal; het ligt er vingerdik op.

Gij kwaamt nochtans langs de hoofdingang de politiek binnen. Als vertrouwelinge van God-de-Vader en heerser van het heelal, Steve Stevaert, werdt gij zonder op een lijst te hebben gestaan in 2009 tot viceminister-president van de Vlaamse regering gebombardeerd, waardoor andere gegadigden een stap achteruit moesten zetten. En dat wringt, ook bij socialisten. Vandaar uw stroeve samenwerking met de collega’s, sp.a-ministers zoals Freya van den Bossche.

Als minister hebt gij geen potten gebroken en waart gij meer een vriendelijke tante dan wel een minister die er voluit voor ging om bakens te verzetten. Gij kwaamt pas echt in het nieuws toen er tot tweemaal toe mails uitlekten met onvertogen kritische opmerkingen over uw ministers-collega’s. Het stond toen al in de sterren geschreven dat uw politieke verhaal vroeger zou eindigen dan u lief was. De oppositiekuur vanaf 2014 bevestigde dat.

Als minister van Innovatie hebt gij de Limburgse economie een flinke duw in de rug gegeven door de innovatieve zorg er in te planten. En nu wordt gij zowaar de baas van uw eigen creatie. Als strategische carrièreplanning kan dat tellen. Het maakt alle schone principes compleet overbodig.

Enfin, men gaat u niet missen in de politiek, en de politiek gaat u ook niet missen. Uw passage in de Vlaamse koepelzaal heeft zeven jaar geduurd. Wellicht waren dat in uw carrière de zeven magere jaren, weliswaar goedbetaald. Op naar de echt vette jaren!

’t Pallieterke


Tags assigned to this article:
2016-08Briefje

Related Articles

Een exclusief gesprek met 2016

“De jaren dertig? Ik begrijp niet waarom die linkse rakkers daar zo naar verlangen” Wanneer het jaar 2016 de voordeur

De “Queen”

Onlangs werd het staatshoofd van het Verenigd Koninkrijk, en nog veel meer, 90 jaar. Gemeenlijk noemt men haar Elizabeth II,

Film

Vlaamse animatie Cafard Een “specialleke” in de Vlaamse film. “Cafard” is niet alleen een lange animatiefilm, het is ook nog