Drie gebeurtenissen van de voorbije drie weken tonen hoe groot het verschil is tussen de realiteit in Gent en wat politie en burgemeester daarover vertellen. Het lijken wel twee verschillende werelden. Drie kotstudenten werden in de nacht van woensdag 27 op donderdag 28 januari overvallen en geslagen aan het Rabot.

De politie kamde een leegstaande sociale woontoren van zeventien verdiepingen uit en kon de daders inrekenen. De Gentse politie legde uit dat er bij overvallen geen doelgroepen worden bijgehouden (ze tellen niet of de slachtoffers oud of jong zijn, of ze kotstudent zijn of inwoner van Gent, enz.) maar, zegt ze: “Er is geen enkele aanwijzing dat studenten worden geviseerd, er is geen opvallende stijging van het aantal overvallen.” De burgemeester gaf wat vaderlijke raad: “Studenten moeten net als iedereen voorzichtig zijn als ze ‘s nachts over straat lopen.” Dat ze met drie waren en langs een goed verlichte drukke laan liepen, is blijkbaar niet voorzichtig genoeg. In het Engels heet dat “blaming the victim”.

Op 11 februari werd ingebroken in een computerwinkel aan de Tolhuislaan. De eigenaar had zestien jaar lang een zaak in de Mageleinstraat, en hij heeft daar nooit problemen gehad. Maar sinds zijn verhuis, enkele maanden geleden, volgt de ene diefstal de andere op. Hij heeft er al dik spijt van dat hij uit het centrum is weggetrokken. De huurprijzen zijn in de Tolhuislaan veel lager, maar de criminaliteit is er veel hoger, zegt hij. Bovendien staan de daders vaak binnen het uur weer op straat en doen ze gewoon verder. En wat zegt de Gentse politie? “De Tolhuislaan staat niet bekend als een meer inbraakgevoelige regio dan andere regio’s in de centrumbuurten.” Een uitspraak om te gieren van het lachen, de reputatie van de wijk kennende. Ook hier kon het slachtoffer niet op veel begrip rekenen.

Op 17 februari ging een bewoner van de Muide een pakje friet halen. Hij werd zonder aanleiding in elkaar geklopt en belandde in het ziekenhuis, met twee breuken aan de kaakbeenderen. “Ik ben bang om nog in de Muide te wonen”, verklaarde hij vanop zijn ziekbed, “ik wilde hier al langer weg, maar dit is de druppel. Ik durf ‘s avonds niet meer buiten te komen.” En wat zegt de Gentse politie? “Er loopt een onderzoek, maar we hebben geen aanwijzingen dat het aantal gevallen van zinloos geweld zou toenemen.”

Tussendoor was er nog een schrijnend verhaal. Een kranige dame van 93 jaar werd door overvallers voor dood achtergelaten in haar huis. Kort geleden ontkende de burgemeester nog dat er overvallers zijn die het op alleenstaande bejaarden gemunt hebben.

Wat hebben al deze voorvallen gemeen? Het gebeurde telkens in één van de multiculturele wijken die Gent rijk is, al gebeuren inbraken echt wel over de hele stad. De slachtoffers zijn toevallig autochtonen, de daders daarentegen…

Telkens er iets gebeurt, haasten politie en burgemeester zich om te zeggen dat er niets bijzonders aan de hand is, dat de ene wijk al even (on)veilig is als de andere. Neen, er zijn geen bijzondere problemen. Gent is nog steeds “een stad met de criminaliteit van een boerendorp”, zoals oud-burgemeester Beke vroeger zei. Het resultaat is dat politie en bestuur compleet ongeloofwaardig worden. Als er straks in Gent problemen zijn met nieuwkomers, asielzoekers of illegalen, dan zal dat vakkundig worden stilgehouden.

Het bekendmaken van de criminaliteitscijfers van 2015 is een maandje uitgesteld (omdat onze burgemeester vorige week in Amerika was), maar wees gerust, het wordt een hoeraverhaal over dalende criminaliteit. Op papier zal Gent vorig jaar een pak veiliger geworden zijn. Helaas wil dat helemaal niet zeggen dat dat in realiteit ook zo is. En dat maakt ons net bang en kwaad.

Rechtzetting

Wij vertelden vorige week dat de stadskas betaalde voor het reisje van Termont en schepen De Clercq naar Silicon Valley. Voor kleinzoon Krol klopt dat, maar niet voor onze burgemeester. Termont reisde op kosten van VOKA. En wij die dachten dat politici geen geschenken mochten aannemen… Ondertussen zijn de heren weer veilig thuis. Helaas te laat voor KAA Gent, dat, door de afwezigheid van deze twee trouwe supporters, de wedstrijd tegen Wolfsburg verloor.

Mathildis