Een week geleden werd een aantal asielzoekers gemolesteerd en beroofd in het centrum van Calais toen ze ’s nachts op terugweg waren naar de ‘Jungle’, na een zoveelste poging om het Kanaal over te steken. Volgens de berichtgeving waren de daders min of meer in uniform, gemaskerd en gewapend met vuistvuurwapens, messen en ijzeren staven. Het gerechtelijk onderzoek zal moeten uitwijzen of het over een gewone roofoverval ging of om een overval met andere motieven, zeg maar migranten- of vluchtelingenbashing. In beide gevallen gaat het om criminele feiten die uiterst omzichtig dienen onderzocht te worden, los van enige vooringenomenheid, want het aantal incidenten en de agressie in en om asielcentra neemt toe.

Incidenten in Europese asielcentra zijn vrij normaal nu almaar meer migranten toestromen en op elkaar gepakt zitten in afwachting van de afhandeling van hun aanvraag of op een kans om het Kanaal over te steken, zoals dit in Noord-Frankrijk het geval is. Ook bij de oorspronkelijk laffe, zogenaamd politiek correcte media, politici, politiedirecteurs en verwelkomers begint het stilaan te dagen dat de situatie onbeheersbaar wordt en dat het geweld toeneemt. Er zijn niet alleen de talrijke incidenten en vechtpartijen in de asielcentra, ook buiten de centra lijken asielzoekers zich meer en meer te roeren. Vooral Calais en Duinkerke (Grande-Synthe) haalden vorige weken het nieuws. In Calais werd een Letse chauffeur door migranten beroofd en lelijk toegetakeld. Een Nederlandse filmploeg werd aangevallen en beroofd in de ‘Jungle’. Een vijftigtal migranten bestormde een ferry in de hoop op een gratis oversteek naar Engeland. Op het ogenblik dat wij dit schrijven, is de beroving en het slaan van asielzoekers in het centrum van Calais het laatste ons bekende incident waarbij asielzoekers het slachtoffer zijn van geweld. Of het om een afkeurenswaardige migrantenbashing gaat, weten wij niet, maar ook andere asielzoekers mogen in deze zaak als verdachten niet worden uitgesloten. De onderlinge spanningen lopen daarvoor te hoog op, nu ook tussen de altijd aanwezige mensensmokkelaars, zoals vorige week bleek naar aanleiding van een schietpartij onder mensensmokkelaars in Duinkerke. Bovendien is er een overmaat aan testosteron, een tekort aan geld, voedsel en… de juiste paspoorten.

Illegalen

Het blijft onbegrijpelijk dat de Franse autoriteiten de situatie in Calais en Grande-Synthe nabij Duinkerke reeds jaren hebben laten verzieken. Het resultaat is dat men thans met twee vluchtelingenkampen zit die grotendeels worden overbevolkt door mensen die blijven hopen om van daaruit Engeland te bereiken. Het gaat het nu al om een kleine 10.000 meestal jonge mannen waarvan de meesten – en dat is belangrijk! – illegaal in Frankrijk verblijven. Er wordt door goed menende hulpverleners daarbij voorbijgegaan aan het feit dat de meesten geen genoegen nemen met een veilige thuishaven of beschermde opvang, maar in de Europese woning zelf de kamer willen bepalen waarin men wil leven. Bij voorkeur Engeland, Duitsland, Oostenrijk of de Scandinavische landen. Stilaan valt ook België in de smaak, als springplank voor Engeland of als thuishaven.
Calais en Grande-Synthe vormen daarmee een rechtstreekse bedreiging voor onze Vlaamse kust. De kustburgemeesters vrezen terecht dat zij binnen de kortste keren ook gaan opgezadeld zitten met enkele tentenkampen in de duinen, die in geen tijd kunnen uitgroeien tot nieuwe jungles. Groots opgezette acties, zoals vorige week donderdag in Zeebrugge, zullen daar niet veel aan veranderen. Het is mooi dat men 62 illegalen, deze keer voornamelijk Iraniërs, oppakt en registreert, maar dit heeft geen enkele zin als men ze met een uitwijzingsbevel nadien opnieuw laat lopen. Die mensen nemen niet zomaar het vliegtuig terug naar Teheran en blijven in de buurt ronddwalen.

Dweilen met de kraan open

Ondanks alle signalen blijft Europa achter de feiten aanhollen. Dagelijks wordt bewezen dat zelfs met iets beter gecontroleerde grenzen de vluchtelingen en migranten blijven toestromen. Na de informele bijeenkomst in Amsterdam van de bevoegde Europese ministers blijft men met een beschuldigende vinger naar Griekenland wijzen, dat te weinig zou doen om de buitengrenzen te beschermen. De dames en heren ministers en staatssecretarissen blijken nog altijd niet tot het inzicht gekomen dat de Grieken op eigen houtje onmogelijk een kustlijn van 13.676 km kunnen bewaken. Zelfs een volledig leger van Frontex, zoals Verhofstadt voorstelt, kan dit niet. Hetzelfde geldt voor landen als Italië en Spanje die, vanaf de lente, een Afrikaanse migrantengolf mogen verwachten. Het verleggen van de Europese buitengrenzen naar natuurlijke, beter controleerbare grenzen is al eerder gesuggereerd, maar Schengen blijft heilig, ook al is de zone zo lek als een zeef. Waar zouden al die illegalen anders vandaan komen? En leden van IS hebben voldoende bewezen dat ze zomaar binnen en buiten kunnen wandelen, zelfs met wapens en springstof.

Het zogenaamde akkoord met Turkije, enkele weken geleden gesloten, lijkt eveneens dode letter te blijven. De Turken hebben alle middelen om eender welk bootje tussen de Turkse kust en de Griekse kust in hun territoriale wateren te onderscheppen, maar ook dat gebeurt niet. Maar al te graag laat men de zogenaamde vluchtelingen aan wal gaan in Europa. Er zijn zelfs verhalen dat bootjes en reddingsvesten door mensensmokkelaars worden gerecupereerd om ze nadien terug over te brengen naar Turkije.

Het volk mort

Ondertussen mort het volk. Via sociale media worden massa’s pamfletten, grappen, foto’s en visies verspreid over migranten en vluchtelingen. Het niveau is soms uiterst bedenkelijk, maar illustreert de misnoegdheid en de angst bij de bevolking. Berichten over gluurders in zwembaden, verkrachters in Duitsland en de Scandinavische landen, en reeds volkomen ontoegankelijke geïslamiseerde stadsdelen in Marseille, Parijs, Londen en Malmö, zijn niet van aard om meer rust te brengen. In de buurt van het station in Stockholm organiseerden onlangs in het zwart geklede mannen een jacht op migranten en ze verspreidden pamfletten met de boodschap dat het nu genoeg is geweest. Aanleiding was het neersteken van een medewerkster in een asielcentrum door een 15-jarige asielzoeker. Het slachtoffer liet het leven.

Ook de veiligheidsdiensten morren. Bij de Belgische politiediensten heerst al een tijd algemene misnoegdheid en is de motivatie zoek. Men is niet happig op altijd nieuwe hervormingen, en maar al te vaak worden de politiediensten met de vinger gewezen, soms ook uit eigen rangen. De bewering van voormalig hoofdcommissaris Paul Jacobs in De Morgen van 19 december 2015 dat de politie vervreemd is van de samenleving, is bij velen in het verkeerde keelgat geschoten. Politiemensen vragen zich luidop af of die hoofdcommissaris en diversiteitsexpert zelf niet vervreemd is van de samenleving en wel weet hoe het er op het terrein dagelijks aan toe gaat. Trouwens, in Duitsland werden de eerste signalen over de gebeurtenissen in Keulen verspreid door het voetvolk dat het moest aanzien in de straten, en niet door de leiding van de politie. Stigmatisatie van migranten en vluchtelingen voorkomen lijkt belangrijker, terwijl de minste fout van een militair of een politieagent breed wordt uitgesmeerd in de media. Maar ook andere rechtstreeks betrokken diensten roepen uitdrukkelijk om versterking en begrip. Ambtenaren en hulpverleners van Fedasil schreeuwen om steun en praten openlijk over een amper vol te houden taak. Tot hun grote frustratie geldt echter ook hier de zwijgplicht, zoals bij de andere veiligheidsdiensten.

Bij dit alles is het niemand nog ontgaan dat, behoudens uitzonderingen, de meeste migranten en vluchtelingen jonge mannen zijn. Zelfs in de politiek correcte media durft men met mondjesmaat de vraag te stellen waar hun moeders, hun vrouwen, hun zusters en hun dochters zijn. Er zijn tal van indicaties dat er een grootschalige identiteitsfraude met vervalste paspoorten aan de gang is. Meer dan de helft van de vluchtelingen is hier omwille van economische redenen: Marokkanen, Tunesiërs, Kosovaren, Albanezen, Iraniërs… Niemand begrijpt waarom dit niet meer bestreden wordt met nog meer gesloten centra. Vrijwel iedere betrokken ambtenaar weet dat een ‘bevel om het grondgebied te verlaten’ niet wordt opgevolgd en dat deze mensen daarmee per definitie opnieuw in de illegaliteit en de criminaliteit worden gedrukt en hier onderduiken. Het is zeer de vraag of dit de ‘verrijking’ is waarop de autochtone Europeaan zat te wachten.

RIRO