2016-09_04_Roddels uit de Wetstraat (Medium)Truc

In het schriftelijke verslag van de plenaire Kamerzitting kan men altijd de verontschuldigingen voor afwezigheid lezen. Zo lezen we dat Karin Lalieux, één van de furies van de PS, afwezig werd gemeld omwille van gezondheidsredenen. Bij het bekijken van het beeldverslag op de webstek van de Kamer, kan men evenwel zien dat Lalieux wel degelijk aanwezig was, minstens tot aan minuut 18, want toen wandelde zij onmiddellijk na een tussenkomst van Jan Penris van het VB naar buiten. Er zijn twee mogelijkheden: ofwel werd zij onwel van de tussenkomst van Penris en meldde zij zich ter plekke ziek, ofwel paste zij de klassieke truc toe van zich vooraf ziek te melden teneinde geen financiële gevolgen te moeten vrezen voor haar afwezigheid tijdens de stemming. We gokken op de laatste mogelijkheid, want het gebeurt wel vaker dat praatbarakkers zich ziek melden, maar in wezen op een andere plek moeten of willen zijn… Veel liever zelfs!

China ja, China neen…

Dat velen geen al te kritische houding meer aannemen tegen de communistische dictatuur die China nog altijd is, is al vaker gebleken. Men is opvallend mild voor die economische reus, waarmee men maar al te graag zaken doet. Voor de schendingen van mensenrechten, het uitvoeren van doodstraffen, het opsluiten van dissidenten en het onderdrukken van religies kijkt men al gauw de andere kant op, of sluit men de ogen. De gevechtstanks op het Tienanmenplein is men al lang vergeten… In zijn vraag aan Kris Peeters waarschuwde Jan Penris van het VB toch voor al te grote opdringerigheid van China als men dat land ook als een vrije markteconomie gaat behandelen. Hij wees op oneerlijke concurrentie vanuit China, dat een dumpingbeleid zou voeren dat onze staalproducenten parten speelt. Hij drong er bij Peeters op aan dat China de spelregels moet volgen die wij hen opleggen en niet omgekeerd. Peeters had daar in zijn antwoord zelfs openlijk oren naar. Heel anders was het stemgedrag van zijn fractiegenoot Dewinter vorige week, die de ‘Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Volksrepubliek China inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken’ mee goedkeurde. Dat verdrag stelt verschillende middelen van wederzijdse rechtshulp in, zoals huiszoekingen, inbeslagnemingen, getuigenverhoren (ook per videoconferentie), de uitwisseling van inlichtingen over de veroordelingen en de afgifte van gerechtelijke akten. Een kritische onthouding als oppositielid ware wellicht beter geweest bij het sluiten van akkoorden met politiestaten die uiteindelijk alleen hun zin doen. En zeker als het over strafzaken gaat.

Potje palaveren

Patje Brillantine Dewael is altijd inventief als hij moraliserend en gewichtig uit de hoek wil komen als hoeder van de grondwet van het heilige vaderland. Naar aanleiding van het terrorisme en de asielcrisis vindt hij het nodig om in de Kamer hoorzittingen te gaan organiseren over de grondwaarden in onze samenleving; alsof die nog niet duidelijk zijn. Hij vatte daarover Peter de Roover, voorzitter van de commissie voor de Herziening van de Grondwet en de Hervorming van de Instellingen. Hij wil dan ook dat er gesproken wordt over de scheiding van geloof en staat, over de rol van religies in een samenleving, over de grondwet die eerder een charter van vrije burgers moet zijn, enzovoort. Op zich interessante onderwerpen, maar het belooft weer een theater te worden van pedante parlementsleden en ‘gehoorden’ uit de samenleving die vanuit hun ivoren torens hun hersenspinsels op de goegemeente komen loslaten. Uiteraard zal een en ander dan weer resulteren in een dik rapport, met veel dank aan de initiatiefnemer en de commissievoorzitter op de eerste bladzijde. Geeuw! Niks anders te doen, dames en heren? Misschien er gewoon voor zorgen dat alle nieuwkomers in dit land onze wetten en cultuur dienen te respecteren?!

Geen vuurwerk meer

In de vorige legislaturen gebeurde het wel vaker dat commissiezittingen de plaats waren waar het politieke vuur werd opgepookt door de oppositie en waar spannende taferelen en procedurele veldslagen zich afspeelden. Tijdens de regering-Di Rupo waren N-VA en Vlaams Belang geregeld de jenners van de meerderheid en heel dikwijls waren die zittingen de voorbode van bijkomend spektakel in de plenaire vergadering. Vandaag is er weinig spectaculairs te melden in de commissies. Het zijn obligate vergaderingen geworden, met vragen aan regeringsleden over de meest diverse onderwerpen. En als er al eens wetsvoorstellen of wetsontwerpen worden besproken, dan gebeurt dat beleefd en keurig volgens het Kamerreglement, en gaat men over tot de orde van de dag. Als er één ding is dat de sossen van noord en zuid niet kunnen, dan is het oppositie voeren. Bij de Groenen is het enkel Kristof Calvo die al eens scherp uit de hoek kan komen, maar die verschiet zijn kruit alleen maar in de plenaire vergadering, wanneer de camera’s draaien.

Op de koffie

Geregeld passeren internationale gasten langs de Belgische praatbarak ter gelegenheid van een officieel bezoek aan de Kamervoorzitter. Donderdag was Nahib Berry, voorzitter van de Libanese Nationale Assemblee, op de koffie bij Siegfried Bracke. Nadien nam hij plaats in de publieke tribune om even een deel van de zitting bij te wonen en officieel verwelkomd te worden door de Kamerleden. Zo’n gast wordt aangekondigd door de voorzitter en er volgt dan een beleefdheidsapplausje. Wij vragen ons af wat een gast op zo’n moment moet denken als hij een halfleeg halfrond ziet dat gonst van het geroezemoes en dat zich bezighoudt met vragen en antwoorden waarvoor buiten de sprekers geen kat interesse heeft. Een hoge dunk? Twijfelachtig.