Vlaanderen heeft zijn centen op een rij. Of niet?

Net zoals de federale regering-Michel boog ook de Vlaamse regering-Bourgeois zich de jongste weken over de portemonnee. De begrotingscontrole liep vertraging op, omwille van de terreuraanslagen, maar de centen zijn geteld. De uitgaven en inkomsten zijn min of meer geregeld. Deels weggemoffeld.

Zoals al eerder was afgesproken, beperkte de regering het tekort dit jaar tot 172 miljoen euro. Een detail in het kader van een budget van om en bij 38 miljard. Vanaf 2017 hoopt men dan opnieuw aan te knopen met een begroting netjes in evenwicht.

De Vlaamse regering moest wel een paar opvallende bochten nemen. Vlaanderen schrapte de btw op de scholenbouw. Met die min-uitgave had men het begrotingstekort kunnen wissen, maar liever zet de Vlaamse regering die meevaller (160 miljoen) om in extra investeringen in de scholenbouw, concreet in 17 projecten. De economie zou er wel bij varen, luidt het, en later zien we dat geld wel gecompenseerd. Een waarschijnlijkheid is evenwel geen zekerheid.

Ook de kosten voor de asielcrisis (120 miljoen) worden uit de begroting gehouden. Klinkt oké, want zo’n crisissituatie valt inderdaad niet te voorzien. Maar meeruitgaven zijn wat ze zijn. De kans dat ze snel weer zullen verdwijnen is veel kleiner dan dat ze structureel worden.

Ten slotte wordt ook de extra ‘horizontale transfer’ naar Brussel en Wallonië (136 miljoen) uit de begroting gehouden. Het gaat om een extra geldstroom gekoppeld aan de staatshervorming van de regering-Di Rupo (zie kader). Ook dat bedrag wordt via een boekhoudkundige truc buiten de begroting gehouden omdat het om een “eenmalige uitgave” gaat.

Status quo

Maar goed, hoera dus, het in de boeken genoteerde tekort bleef beperkt tot 172 miljoen… Niet dat het nu allemaal vlotjes ging. De regering moet het kasboek onder controle houden. Vooral begrotingsminister Annemie Turtelboom kan daar later op worden afgerekend.

In dat interne gevecht mikken N-VA en Open Vld vooral op besparingen, maar CD&V wil het mes weghouden van de eigen departementen (onderwijs, welzijn, departementen van Hilde Crevits en Jo Vandeurzen). Laat daar nu uitgerekend de grootste budgetten zitten. En niemand wil meer belastingen.

Nogal wat ministers zullen minder kunnen investeren dan ze hadden gehoopt. Het ziet er dus naar uit dat Vlaanderen dit jaar opteert voor voorzichtigheid, voor een status quo.

Dat is een makkelijker opdracht dan die van de federale premier, die een gat van 2,3 miljard moet dichtrijden. Maar ook daar zal uiteindelijk wel een compromis uit de bus komen. Omdat het in deze tijden gewoon moet. De gebruikelijke klaagzangen en beschuldigingen van de oppositie, altijd gretig uitvergroot in de media, zullen binnenkort overwaaien.

Oppositie

De sp.a sprak – voorspelbaar – meteen over “een gemiste kans om te investeren in de toekomst” en over oorverdovende “stilte rond beloften over extra investeringen in welzijn”. Of hoe probeer je tussen twee verkiezingen door de doelgroepen – jongeren, gehandicapten en ouderen – aan boord te houden.

Groen verwijt de meerderheid een gebrek aan transparantie en noemt het bedrag voor de opvang van vluchtelingen onrealistisch. Voorts horen we de al even voorspelbare mening dat “slimme investeringen de economie en samenleving zuurstof kunnen geven”. Over de vraag waar dat geld voor die investeringen dan vandaan moet komen, is transparant Groen heel wat minder duidelijk.

Vlaams Belang ten slotte stelt dat het werkelijke tekort 428 miljoen euro bedraagt, want het geld voor de opvang van de asielcrisis (120 miljoen) en de geldstroom naar Brussel en Wallonië (136 miljoen) moet je wel degelijk meetellen. Vlaams Belang herhaalt dat die transfers moeten worden stopgezet. “Dat een minister-president die zichzelf Vlaams-nationaal noemt zich daar klakkeloos bij neerlegt, is voor het Vlaams Belang totaal onbegrijpelijk”, aldus Vlaams Parlementslid Chris Janssens. Hoe Bourgeois dat dan concreet moet doen, vernemen we niet. Ook dat is voorspelbaar.

De Vlaamse minister-president erkent dat hij geen vermindering van de transfers kan garanderen omdat daar (voorlopig) “geen democratisch draagvlak” voor bestaat. De zesde staatshervorming én dus de financieringswet kregen de steun van de meerderheid bij de Vlaamse partijen. Ondertussen laat Bourgeois de transfers nog eens “onderzoeken”. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Anja Pieters


Tags assigned to this article:
2016-13Anja Pieters

Related Articles

Europese beschaving versus nationalistische holbewoners?

Je vraagt je af wat CD&V bezielt om een Belgische fossiel zoals Mark Eyskens in de schijnwerpers te blijven plaatsen.

Exclusief! Politici scherpen de messen tijdens hun vakantie

Onze dierbare politici hebben genoten (of zijn nog aan het genieten) van een deugddoende vakantie. Dat kan niet gezegd worden

Onversneden folklore op het voetbalveld

Het was precies 31 jaar geleden dat Union Saint-Gilloise en RWDM voor het laatst een derby speelden. Te lang geleden,