2016-17_05_Actueel (Homans) (Medium)Beminde gelovigen, ’t is allemaal onze schuld

“Beu”, wat een pittig Vlaams woordje. Liesbeth Homans (N-VA) is het “beu”. De Vlaamse minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding moet, zoals wij, elke dag horen dat “zo goed als elke Vlaming een racist is en per definitie discrimineert en stigmatiseert”, en dus zelfs religieus radicalisme zou creëren. Schuldig, dat zijn we zelf, want wij ontnemen vreemdelingen alle kansen, laten migranten aan hun lot over, enz. Dat is dikke zever, schreef Homans vorige dinsdag in De Morgen. Ze herhaalde het nog eens in Het Nieuwsblad.

Ze mocht wat ons betreft nog duidelijker zijn. Lopen nieuwkomers hier een eind achterop? Jawel, maar daar zijn verklaringen voor. Er zijn bijzonder veel nieuwkomers – te veel – en er zijn grenzen aan ons vermogen om die allemaal en in zeer korte tijd te voorzien van kindergeld, opleiding, jobs, huisvesting, zorg, etc. De boosdoeners zijn niet “wij”, maar te veel taalachterstand, een cultuurkloof soms, een te lage scholingsgraad, te weinig jobs, te weinig huizen, kortom te weinig middelen om aan zoveel mensen tegelijk meteen aan te bieden wat er niet altijd is.

Homans heeft gelijk: ons onderwijs is top, en er gaat een pak geld naar inburgering en integratie, naar onze sociale gezondheidszorg en andere sociale voorzieningen. “Iedereen heeft bij ons dezelfde sociale rechten”. Discriminatie van nieuwkomers pakken we aan. Maar samen starten betekent niet samen aankomen. Zo simpel zit de wereld niet ineen.

Homans heeft gelijk: ook voor nieuwkomers geldt het principe van rechten én plichten. En terroristen zijn geen slachtoffers, die plaatsen zichzelf buiten onze maatschappij. Progressieven draaien die wereld om.

Ezeltje

Politiek correct Vlaanderen kreeg meteen de kramp. De hele week regende het mottige reacties.

Wouter van Bellingen, directeur van het Minderhedenforum, kreunt dat Homans polariseert in plaats van te verbinden. Zotter dan die gast kun je nauwelijks zijn. Die gaat ervan uit dat een doortastend integratiebeleid “iedereen” aan boord kan hijsen. Hoe meer migratie, hoe liever. En dan maar klagen: “De helft van mensen met een migratieachtergrond leeft tegen de armoedegrens terwijl het gemiddelde voor Vlaanderen 11 procent bedraagt.” Homans? Die zorgt niet voor betaalbare woningen, doet te weinig tegen discriminatie op de huurmarkt, te weinig voor het onderwijs, voor werk, voor huisvesting. Die man uit Sint-Niklaas moet ergens een ezeltje weten staan…

Hetzelfde verhaal bij Bleri Lleshi, auteur van o.a. De neoliberale strafstaat (2014) en Liefde in tijden van angst (EPO, 2016). De meerderheid van de Vlamingen is geen racist, maar we steken 70 procent van kinderen van Maghrebijnse origine in het bso. Dat leert ons het PISA-onderzoek van de OESO. Zo zegt ook Unicef. Volgens Eurostat hebben nergens in Europa zo weinig migranten werk als in België. Allemaal “onze” schuld, natuurlijk.

Ook Bart Brinckman, de anti-N-VA-katapult van De Standaard, zwaait met wat cijfers. De werkzaamheidsgraad van mannen uit niet-EU-landen ligt onder de 50 procent, vrouwen doen het nog slechter. Allemaal “onze” schuld, natuurlijk. Homans legt met haar “neoliberale zienswijze” de verantwoordelijkheid volledig bij het individu, terwijl we meer integratiebevorderende maatregelen nodig hebben, meer quota, meer positieve discriminatie, vindt de schutter. En dan maar janken dat de Vlaming fout stemt.

Zaterdag was er dan weer Bea Cantillon (‘Doen we echt genoeg?’). Te veel armoede, te veel zittenblijvers, schoolverlaters, werklozen en leefloners, te lage bijstand, etc. Wat is miserie toch ons deel… Ze geeft toe dat ons onderwijs goed scoort, dat onze sociale overheidsuitgaven hoog zijn, zelfs in West-Europees perspectief. Sociale uitgaven zijn niet altijd een synoniem voor herverdeling, dat klopt. Maar een herverdeling lost het probleem niet op. En zeker niet met haar abstract pleidooi voor “collectieve verantwoordelijkheidszin” en “vertrouwen”…

In Knack was Walter Pauli (‘Zelfbeschadiging’) genuanceerder over de “vreemde” communicatiestrategie van de N-VA, die zalft en slaat. Tegenover Jambons ‘significante’ uitspraken staat wat positief werk van Homans (o.a. deradicaliseringssubsidies aan de Moslimexecutieve) of Theo Franckens beleid dat vergelijkbaar is met Merkels ‘Wir schaffen das’. Maar “er is nog weinig te merken van het ‘warme, betrokken conservatisme’ dat ooit de boodschap was waarmee Bart de Wever de harten van veel Vlamingen stal”.

Beke

Het duurde niet lang of politici, ook van de meerderheidspartijen trokken mee in de aanval tegen Homans.

Volgens Wouter Beke, voorzitter van CD&V, negeert Homans “de sociologische realiteit”. Haar “wij-zij-retoriek” legt de verantwoordelijkheid volledig bij het individu en voor een CD&V’er kan dat niet. Mensen doen zichzelf geen armoede aan. De samenleving is niet zorgzaam genoeg. Voor alle duidelijkheid: hij had het over Homans, niet over vriend Kris Peeters… Ook Beke krabbelt iets wolligs neer over een ‘wij’-verhaal waar geen zij meer tegenover staat. Maar concrete oplossingen? Nee…

Vrijdag mengde Open Vld zich even in het debat, met een opiniestuk van Bart Somers (fractieleider in het Vlaams Parlement) in De Morgen (‘Ons land is evenzeer van Ali als van Bart’). “Autochtonen hebben geen eerstgeboorterecht tegenover burgers met vreemde wortels, nieuwkomers en mensen die hier geboren en opgegroeid zijn”, klonk het stoer. Identiteit bestaat niet, we hebben allemaal tal van identiteiten. Diversiteit is het warme bad van Somers. Alsof diversiteit kan bestaan zonder identiteit.

Somers predikt de “essentiële waarden” van de Franse Revolutie, maar vergeet dat die revolutie ook “moordend” was, en dat zijn liberalisme in de twee eeuwen die erop volgden niets met égalité te maken had. De gelijkheid van het Kapitaal? “Vandaag zijn er te veel mensen die uit de boot vallen”, miezert Somers. “We moeten aanvaarden dat we deze samenleving met zijn allen moeten delen.” Hypocrieter kan een liberaal eigenlijk niet zijn. Maar voor de progressieven is niet Somers, maar Homans de vijand.

Conservatieven

Dat is de sterkte in het verhaal van conservatieven: absolute vrijheid en absolute gelijkheid bestaan niet. Zelfs absolute broederlijkheid is een fictie. Een verantwoordelijke samenleving ‘kadert’ vrijheid (politiek), waardeert enige mate van ongelijkheid (al was het maar cultureel) en mikt op een haalbare broederlijkheid (sociaal).

KUL-rector Rik Torfs zei in De Standaard interessante zaken over de verrechtsing, maar kreeg zijn statement over conservatisme niet uitgelegd (‘Conservatisme is heimwee naar iets wat nooit bestond’, meteen de titel van het interview, om De Wever te jennen).

Neemt politiek rechts het debat over? “Vlaanderen bleef lang linkser bestuurd dan het zelf was, wat ook de macht versterkte van linkse, politiek correcte intellectuelen…. Links beheerste het officiële discours, waardoor wie rechtser dacht, zich weggedrukt voelde.” Is er vandaag sprake van een verrechtsing? “Ik zie het als een terugkeer naar een kleinere wereld, op zoek naar zekerheid… Rechts in de goeie zin, dat niet benepen is, moet een vertrouwenwekkend verhaal ontwikkelen dat conservatieve trekjes heeft, maar de vernieuwing niet schuwt… Politici moeten daar rekening mee houden, maar dan wel vanuit de (moeilijk te definiëren) principes van beschaving en algemeen belang, solidariteit en barmhartigheid.”

Een socialere N-VA benadert die waarden meer dan een liberale N-VA. Dat gekoppeld aan een gezonde portie conservatisme, is dezer dagen een garantie op succes bij verkiezingen. Hier en elders in Europa. Het voorkomt dat de progressieven hier de boel verknallen.

Anja Pieters

Het lood van Liesbeth

Het zal je maar overkomen: een stuk schrijven waarin het gaat over de zinnige inhoud van wat Vlaams minister Liesbeth Homans (N-VA) vorige week meegaf in de media (zie artikel hiernaast) en haar meteen daarna te zien sukkelen op een evenement waar ze beter was weggebleven. Topnieuws op de sociale media. Op de Nacht van de Televisiesterren mocht ze één van de “awards” uitreiken. Maar Homans ging compleet de mist in, struikelde over haar woorden (creativiteit, internationaal, kijkcijfers)…

Ze werd er door presentator Luk Alloo – die zichzelf socialist noemde – afgemaakt. Hij onderbrak haar zo vaak, en zo grof, dat half Vlaanderen op de sociale media vernietigend reageerde. De meeste commentaren waren genadeloos voor de “boertige, degoutante, irritante zak” Alloo.

Het nummertje van Alloo was perfide, alsof hij iets in Homans drankje had gegooid, en het leek wel ingestudeerd… Van een presentator hoef je niet te pikken dat hij een minister schoffeert. “Zou je niet wat meer voeling krijgen met de maatschappij, Liesbeth? Nee, doe maar, ik zie je graag.” Homans vroeg Alloo (Tura’s schoonzoon) of hij dan niet getrouwd was, waarop hij dan maar de partij aanviel: “Goh, maar bij de N-VA moet dat toch kunnen?”… Omdat Alloo haar maar bleef onderbreken, vroeg Homans hem daarmee op te houden. “Weet u waarom ik tussenkom? U kijkt naar mij. Dat is de reden.” De volgende provocatie. Nadat hij Homans toch wel in de problemen had gebracht, eindigde hij met de doodsteek: “Ik ben blij dat dit hier niet live wordt uitgezonden.”

Gestuntel

Had Homans zichzelf zaterdag een been afgezopen? Naargelang de bron zei ze dat ze “maar een paar glazen” of “enkele glazen” champagne op had. Maar dronken? “Zeker niet ladderzat, zelfs niet aangeschoten”, wel “zenuwachtig, niet gemaakt voor dit soort evenementen met een speech voor een volle zaal en uit mijn lood geslagen door Luk Alloo”, verklaarde ze achteraf. Spijt heeft ze niet, maar ze betreurt haar gestuntel.

Tom de Leur (Het Nieuwsblad) nam het voor Homans op en verwees naar de houding van Alloo. “Na de uitreiking gaf ze een vermoeide indruk, maar ze was zeker niet dronken”, aldus De Leur, die met Homans praatte achteraf. “Ze had een hele dag hard gewerkt, nauwelijks gegeten… Achteraf raakte ze wél uit haar woorden. Dus het ligt vooral aan de onderbrekingen van Luk Alloo.”

De reacties van lezers/kijkers op het gestuntel was verdeeld. Politieke tegenstanders van de N-VA hadden een helleveeg gezien, meer ‘nuchtere’ Vlamingen herinnerden eraan dat Bart de Wever vorige week bij Kobe Ilsen nog zijn bezorgdheid uitte over het drinkgedrag van politici.

Vrolijke Vlamingen vroegen of Homans nu ‘significant of relatief dronken’ was. “Als de Vlamingen problemen hebben met iemand die eens een stevig glas drinkt, dan moeten we maar het kalifaat instellen.” Het regende herinneringen aan zuipschuiten: Michel “Papa” Daerden, Guy Mathot, Mieke Vogels, Tine van den Brande, Daniël Termont, Wilfried Martens en Jean-Luc Dehaene en anderen kwamen in beeld.

 

Sommigen wezen erop dat Homans eigenlijk altijd spreekt alsof ze dronken is. Een beetje “zoals nieuwsanker Goedele Wachters die om de haverklap stottert als ze het nieuws leest”.

Zielig

Het was daar al helemaal geen leuke bedoening zaterdagavond. De aanloop was al zielig, nadat VTM afhaakte, en de hele zaak zelfs niet te zien was op tv. Stef Wauters stuurde zijn nominatie terug omdat niet de hele ploeg van VTM Nieuws was genomineerd. En de uitreiking van de Vlaamse Televisie Sterren zelf? “De Nacht van de Lange Messen”, schreef Het Belang van Limburg. De héle avond werd ontsierd door pijnlijk scherpe ‘grapjes’.

Thomas Vanderveken nomineerde Stef Wauters van VTM buiten categorie “met zijn ego”, Jelle Cleymans beledigde Jaak “Fernand” van Assche (“Teevee was zonder jou seksiër geweest”), Kevin Janssens wou winnares Ann Tuts geen zoen geven, Alloo gaf Gert Verhulst een pikuur (“Jullie bij Studio 100 zijn goed in het uitdelen van geld”), maar ook Bart Schols van De Afspraak (“Vijf stoelen en om de twee dagen dezelfde gasten”), en het stotterende nieuwe K3-trio (“We hebben geen scriptwriters bij de hand”). Alleen Freddy de Vadder die hij onderbrak, beet fel van zich af.

Ook de keuze van de jury (De Televisie Academie) baarde opzien. De gewone Vlaming (een duizendtal ondervraagden) stemde anders dan de jury. Voor de kijker zijn Sien Eggers en Wim Willaert (Eigen Kweek, 2016!) de beste actrice en acteur, maar de jury koos voor Ann Tuts (Bevergem) en Koen de Bouw (‘T’). Het publiek vond Erik van Looy de beste presentator en Nathalie Meskens de beste presentatrice, maar de jury bekroonde Staf en Mathias Coppens en Karen Damen…

Not amused

Zal de miskleun van zaterdag Homans pijn doen? Ze is geen oratorisch talent, maar die zwakte maakt haar menselijk en volgens sommigen juist sympathiek. Toch schaadt zo’n “optreden” meer dan het baat. Hoe dan ook, Homans had de risico’s moeten inschatten. Luk Alloo is de man van de uitlachtelevisie. Daar blijf je beter weg als je snel “uit je lood wordt geslagen”… Of lees dan gewoon een tekst af.

Bart de Wever was not amused na Homans’ optreden, schreef Hannes Cattebeke in Het Belang van Limburg. “Dit kan de beste overkomen”, verklaarde partijwoordvoerder Joachim Pohlmann. Op het publieke forum behoort Homans deze dagen niet tot “de beste” is. Er is wat werk aan…

A.P.