2016-19_04_Roddels uit de Wetstraat (Medium)Geschoffeerd

De inkt van onze roddels van vorige week was nog niet droog of onze voorspelling dat de sfeer onheilspellend was, kwam al uit… Het kwam tot een serieuze clash in de ‘Commissie 22/3’ nog voor ze goed en wel uit de startblokken is geschoten, en wel door de twee door Laurette Onkelinx op de korrel genomen experten Brice de Ruyver en Cyrille Fijnaut. De beide heren bedankten voor de eer. Zij voelden zich gewantrouwd door de linkse oppositie – meer in het bijzonder de PS – en pikten de verdachtmakingen en minachting niet. Zo had de PS zich afgevraagd of ze wel voldoende onafhankelijk zouden kunnen werken, gezien hun eerdere werk voor deze en vorige regeringen. Brice de Ruyver was vooral gebeten omdat Onkelinx hem vroeg of hij eigenlijk wel iets af weet van de inlichtingendiensten, terwijl De Ruyver onder meer vier jaar het College van Inlichtingen en Veiligheid heeft geleid terwijl uitgerekend zij minister van Justitie was… Dat was er voor hem ver over. Ook Fijnaut voelde zich geschoffeerd en zei: “De oppositie stelde voortdurend onze integriteit ter discussie. Het is onaanvaardbaar dat zoiets gebeurt. De voorzitter heeft dat laten gebeuren. Dat betekent dat wanneer het écht moeilijk wordt in zo’n commissie dat je niet het gevoel hebt dat je als expert voldoende rugdekking krijgt van je voorzitter.” Daarmee gaf hij ook nog eens een ferm signaal aan het adres van commissievoorzitter Patje Dewael, die nu toch wel een serieus tandje zal mogen bijsteken.

Is de PS wel bereid?

Dat hiermee al meteen een domper is gezet op deze commissie waarvan de bevolking toch heel wat verwacht, zal loodzwaar blijven wegen, zoveel is zeker. Dit is geen fraaie start. En het toont nogmaals aan dat de PS en haar (Brusselse) tenoren niet aarzelen om wild om zich heen te slaan. En daar is vanuit hun oogpunt zeker reden toe, want vele burgers beseffen dezer dagen dat hun jarenlange pamperbeleid in Molenbeek en andere Brusselse wijken en deelgemeenten geleid heeft tot de ontwikkeling van broeihaarden van terrorisme. In de Wetstraat vragen sommigen zich dan ook fluisterend af of Onkelinx en consorten wel tot een constructief onderzoek bereid zijn, laat staan om mee tot een objectief eindrapport te komen waarin alle verantwoordelijkheden zwart op wit staan teneinde er het passende beleid uit te kunnen puren.

Op één lijn?

De discussie over de parlementaire pensioenen blijft woeden. En Kamervoorzitter Bracke schakelt wat dat betreft in een hogere versnelling. Hij wil de pensioenleeftijd ook optrekken tot 67 in 2030 voor de praatbarakkers en niet al te veel overgangsmaatregelen voorzien. De vereiste loopbaan om een volledig pensioen te krijgen, zou verhogen van 20 naar 45 jaar. Wel zou men bij de berekening de gewerkte jaren in een ander statuut in aanmerking nemen. Ja, dat is wel revolutionair. Maar Bracke weet dat enig overleg met de andere parlementen nodig zal zijn, want hij wil ze op eenzelfde lijn krijgen. Of dat zal lukken, is maar de vraag. Misschien lukt één en ander wel met het Vlaams Parlement, waar zijn partijgenoot Jan Peumans de baas is, maar of men even inschikkelijk zal zijn aan de overkant van de taalgrens, is niet heel zeker. Want, jawel, daar regeert de PS…

Weinig animo

Met het lange Hemelvaartsweekeinde in het vooruitzicht was de Kamerzitting verschoven naar woensdag. Het zag er aanvankelijk naar uit dat het een late zitting zou worden met veel stemmingen en heel wat gepalaver. Maar het pakte anders uit, want voor dat perspectief was maar weinig animo te vinden in de diverse fracties. Er was immers goed weer voorspeld en men wilde zo rap mogelijk naar het thuisfront. Daarom besliste de conferentie van voorzitters een groot deel van de agenda door te schuiven naar donderdag deze week. Om 18.13 uur vorige woensdag was alles al achter de rug, scheurden de auto’s uit de ondergrondse parking en niet lang daarna lag het Paleis der Natie er al helemaal verlaten bij.

Bittere pil

Neen, het nieuwe Kamerlid Heksemie Turtelboom was nog niet te bespeuren. Haar stoel bleef leeg. Naar verluidt is ze er even tussenuit getrokken om te bekomen van de commotie en de geweldige sfeer in de Open Vld. We voelen met onze ellenbogen aan dat we ze niet vaak meer gaan zien en dat ze als ze er al is, maar weinig in de kijker gaat lopen. Meer en meer wordt het duidelijk dat het politieke leven voor haar naar het einde loopt: gedefenestreerd als minister door haar partij, in Antwerpen van de troon gestoten door Philippe de Backer en het einde van haar vriendschap met Gwendolyn Rutten. Het moet een bittere pil zijn, zoveel is duidelijk.

Met een bril

Wie niet meer in de Kamer zal opduiken, is de nu voormalige staatssecretaris Bart Tommelein. Hij vertrok als staatssecretaris uit de regering-Michel om Turtelboom te gaan opvolgen als minister én viceminister-president. Voortaan zal hij de zaken door een andere bril gaan bekijken, zowel figuurlijk als letterlijk, lijkt het, want hij draagt er voortaan een echte op zijn neus. Of heeft dat met een zekere bewuste imagowijziging te maken? Of kon hij bij de onwaarschijnlijke Open Vld-manoeuvres van de jongste dagen zijn ogen niet meer geloven?