Toontje lager

Natuurlijk kwam het actuele hangijzer over de toestand in de gevangenissen uitvoerig aan de orde. Maar liefst 14 parlementsleden ondervroegen er de fel belaagde minister van Justitie Geens over. Basisrechten van gedetineerden, overbevolking, verzekerde dienstverlening, verouderde infrastructuur, de noodzaak om plaatsen bij te creëren, et cetera. Het passeerde allemaal de revue om de malaise aan te tonen. Alleen Filip Dewinter van het VB bracht er nog een ander aspect bij. Hij stelde vast dat van de meer dan 11.300 gevangenen er 5.421 vreemdelingen zijn, gedetineerden dus met een vreemde nationaliteit die ook geen dubbele nationaliteit hebben. Kortom, 46 à 47 procent van onze gevangenisbevolking bestaat uit vreemdelingen. Uit die groep zijn er maar liefst 3.280 gevangenen illegalen, dus personen die clandestien als vreemdeling in ons land aanwezig zijn. Hij stelde dan ook voor de druk te doen afnemen door die criminelen hun straf te doen uitzitten in hun landen van herkomst. Het zou al een flinke slok op de borrel geven, maar de minister ging er niet op in. Neen, men hield het liever bij actieplannen, onderhandelingen, meer enkelbanden, meer alternatieve straffen en minder effectieve straffen om de gevangenispopulatie te doen dalen en de druk op de cipiers te doen afnemen. Sofie de Wit van N-VA was daarnaast de enige die openlijk de PS mee verantwoordelijk stelde voor de huidige malaise. Zij zei dat die partij best een toontje lager zingt, en terecht.

Juiste naam?!

De commissie die het onderzoek voert naar de aanslagen krijgt meerdere namen: de commissie 22/3, de commissie Aanslagen, de commissie Terreur en zelfs de commissie Dewael. Wat is het nu eigenlijk? Normaal wordt zo’n commissie vernoemd naar het onderwerp dat ter studie ligt. Denk maar aan de commissies Mensenhandel, Bende van Nijvel, Dutroux, Dexia. We begrijpen dat Patje Brillantine Dewael in zijn ongeëvenaarde ijdelheid het liefst zijn eigen naam ziet blinken, maar trop is toch te veel. Misschien is dat een onderwerp om in besloten zitting in het kader van de ‘regeling der werkzaamheden’ enkele uren over te palaveren?

Naast de kwestie

Diezelfde commissie verliest behoorlijk wat tijd. Vorige woensdag hield men zich bezig met de vraag of de bomaanslag in Maalbeek had kunnen vermeden worden als de metro in Brussel tijdig ontruimd was geweest. De rode en groene oppositie zochten duidelijk naar politieke verantwoordelijken, terwijl de enige verantwoordelijken voor die aanslag de terroristen zijn. Onkelinx en Van Hecke van Groen wilden ‘par force’ suggereren dat de aanslag in de metro het logische gevolg was van een slecht beleid en een absoluut gemis aan (interne) communicatie. Totaal naast de kwestie! Terreur verloopt niet volgens een geijkt plan waarop je als overheid kunt participeren. Patrick Dewael had, als ervaren rot, toch wel mogen ingrijpen. Anders gaan de IS-terroristen zich nog een breuk lachen bij zoveel geklooi.

Selectief

Donderdag stond er in de plenaire vergadering ook een ‘Wetsontwerp houdende instemming met de Overeenkomst betreffende de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en de Staat Israël’ op de agenda. Zo’n akkoorden sluit ons land met tal van staten en komen de burgers dan ook ten goede. Merkwaardig was echter het stemresultaat: 89 voor, 2 tegen en 42 onthoudingen. Voor: de regeringspartijen + VB + PP + FDF. Tegen: PVDA. Onthouding: rode en groene oppositie. Zouden de tegenstemmers en de onthouders hiermee hun pro-Palestijnse houding en hun afkeer van Israël hebben willen etaleren? Natuurlijk! Men leest er het verslag van de commissie Buitenlandse Zaken van 11 mei maar op na. Overigens, zouden ze dezelfde houding aannemen tegenover China of Cuba of Zimbabwe? Deze vraag stellen, is meteen het antwoord geven.

Meester, zij beginnen weer!

Het wordt een slechte gewoonte dat Kamervoorzitter Bracke de praatbarakkers ter orde moet roepen omdat ze ongegeneerd en veel te luid zitten te praten en inmiddels niet luisteren naar de vraagstellers en de ministers die moeten antwoorden. Elke keer moet hij de aandacht vragen en suggereert hij dat men in de wandelgangen gesprekken gaat voeren. Siegfried kan geen strafwerk uitdelen of hen in de hoek zetten, vandaar zijn haast wekelijkse opmerkingen. Fraai is anders.

Wurggreep

We vernamen in alle gazetten en ook via VTM dat minister van Defensie Steven Vandeput een antwoord had gegeven op ‘een’ parlementaire vraag waarin hij meedeelde dat er een zestigtal militairen aan het radicaliseren zijn en dat ze door de inlichtingendiensten in de gaten worden gehouden. Interessant nieuws, en normaal vermeldt men dan de naam van de vraagsteller. Niet in deze. Reden? Heel eenvoudig: de vraag kwam van VB’ster Barbara Pas, een bijzonder actief Kamerlid. Wat een verschil met de buitenlandse berichtgeving! Daar heeft men helemaal geen last van een gemis aan objectiviteit. Het Nederlandse blad Elsevier bracht het nieuws met bronvermelding en contacteerde Barbara zelfs voor een reactie. Vlaanderen echter, blijft maar in de wurggreep van politieke correctheid en vooringenomenheid zitten. Doodzwijgen van de gehate politieke vijand blijft hier de regel. Men hoeft het met Vlaams Belang niet eens te zijn, maar in een democratie zou men elkaar toch minstens het licht in de ogen mogen gunnen…