Bpost en PostNL: een gemiste kans

Bpost neemt zijn Nederlandse concurrent dan toch niet over. Een spijtige zaak, en wel om twee redenen. Ten eerste zou Bpost daarmee definitief zijn omgetoverd tot een postbedrijf van de 21ste eeuw. Ten tweede zou de Belgische overheid daarmee niet langer 50 procent van de aandelen bezitten, waardoor Bpost zou ophouden een staatsbedrijf te zijn.

Bpost en het Nederlandse PostNL gaan niet samen, werd maandag bekendgemaakt. Nochtans heeft Bpost met zijn Nederlandse sectorgenoot lange tijd onderhandeld over een overname. Maar volgens Bpost hebben de onderhandelingen “uiteindelijk niet geleid tot een overeenkomst over de voorwaarden van dergelijke transactie”. Eigenlijk was het de bedoeling dat beide bedrijven door een zogenaamd ‘vriendelijke overname’ van de PostNL-aandelen door Bpost zouden samengaan.

Boycot Belgisch-Nederlandse samenwerking?

De onderhandelingen waren eigenlijk al ver gevorderd. Waarom zijn ze afgesprongen? Minister van Overheidsbedrijven Alexander de Croo (Open Vld) wees met een beschuldigende vinger naar zijn voorganger Jean-Pascal Labille (PS). Die had vorige week een tipje van de sluier opgelicht. Op de RTBF liet hij weten dat er bij Bpost iets op til was en dat de regering een deel van haar aandelen zou verkopen. En meteen waarschuwde hij in het huidige moeilijke sociale klimaat voor de mogelijke gevolgen van die verkoop van overheidsaandelen in Bpost: een staking. Volgens De Croo was het vertrouwen van de Nederlanders in de operatie weg na de verklaringen van Labille. De liberaal heeft wellicht gelijk.

Als men wekenlang discreet onderhandelt over een overname of fusie, en plots is er iemand die vertrouwelijke informatie lekt, dan schiet men in een kramp. Hopelijk raakt Labille hier niet zo gemakkelijk mee weg. Bpost is een beursgenoteerd bedrijf (marktkapitalisatie 4,8 miljard euro). Op die manier informatie verspreiden, is in strijd met de Beurswet. Trouwens, er is nog geen antwoord op de vraag waar Labille zijn informatie vandaan haalt, want als baas van de socialistische mutualiteiten in Wallonië heeft hij niets meer met Bpost te maken. Kreeg hij de info van Françoise Masaï, voorzitter van de raad van bestuur van Bpost en een dame met een PS-etiket? Of van bestuurder Luc Lallemand, de rode baas van Infrabel, de netwerkbeheerder van de NMBS. In dat geval moeten die bestuurders opstappen. Een andere vraag: is dit opnieuw een poging van de PS om een Belgisch-Nederlandse samenwerking tegen te gaan? Zoals indertijd met de mislukte fusie Sabena/KLM, gesaboteerd door PS-voorzitter Guy Spitaels?

Belang pakjesmarkt

In elk geval is het een zeer spijtige zaak dat de overname niet doorgaat. Het zou een belangrijke fase zijn in de transformatie van Bpost. Ooit begonnen als een oubollig directoraat-generaal van het ministerie van Verkeer is de Post nu een performant bedrijf geworden met een omzet van 2,4 miljard euro en een winst van 328 miljoen euro. Figuren die een belangrijke rol gespeeld hebben en nog spelen bij de transformatie zijn ex-CEO Johnny Thijs en huidig topman Koen van Gerven. Al onder Thijs besefte de top van De Post dat men een antwoord moest vinden op het steeds dalende aantal brieven dat werd verstuurd. Ook moest men inspelen op de opkomst van de pakjesdiensten. Bpost – de naam sinds de beursnotering – wist zich om te bouwen tot een logistiek bedrijf. Het bedrijf doet meer dan brieven bestellen en pakjes afleveren. Het brengt bestellingen die mensen bij Zalando deden ’s avonds thuis, het haalt boodschappen op… Van Gerven dacht ook aan snellere avondleveringen en een fusie met PostNL zou daarbij helpen.

Een overname van het Nederlandse PostNL (omzet 3,4 miljard euro) zou Bpost een aanzienlijk sterkere positie in de pakjesmarkt opleveren. Die markt is sterk aan het groeien en er zijn een aantal grote spelers in die sector actief: DHL (Deutsche Post), FedEx/TNT, GLS, DPD en Geopost. Bpost/PostNL zou daartussen niet misstaan. Maar het mocht niet zijn.

Tweede voordeel van de fusie: Bpost zou niet langer een staatsbedrijf zijn. Bpost wilde alle aandelen van PostNL overnemen in ruil voor cash en Bpost-aandelen. Dat zou betekend hebben dat het aandeel van de Belgische staat in het bedrijf onder 50 procent zou zakken. Wat nota bene niet betekent dat de Belgische staat aandelen zou verkopen, zoals Labille beweert. Bpost dat niet langer een staatsbedrijf is: het zou dan opnieuw een voorbeeld zijn voor dat andere grote staatsbedrijf, de NMBS. Bpost wist zich om te vormen tot een performante onderneming. De NMBS is in de 19de eeuw blijven hangen. En het zal nog lang duren vooraleer de spoorwegmaatschappij de 20ste, laat staan de 21ste eeuw binnenstapt.

Angélique Vanderstraeten

 


Tags assigned to this article:
2016-22Beurs

Related Articles

Onterecht dopgeld wel degelijk een probleem

Bij gebrek aan actueler nieuws haalde N-VA-Kamerlid Zuhal Demir nog eens een stokpaardje vanonder het stof: haar zorg over het

Alarm over het dorp Doel

Op de Antwerpse Linkeroever, in de Waaslandhaven, heerst een chaos die zijn gelijke niet kent. Er is de verhuis van MSC,

Praten met Daniel Friberg, medestichter van Arktos and RightOn

“Links ondermijnt actief haar eigen geloofssysteem.” ‘Nieuw Rechts’ is terug en groter dan ooit. Hoewel het oorspronkelijk uit Europa komt,