Links, maar realistisch

De Hongaars-Joodse schrijver György Konrád werd bij ons vooral bekend door zijn boek “Het Tuinfeest”. Hij is een voormalige dissident, een links-liberaal, en een politieke tegenstander van de rechtse premier Viktor Orban. Maar op één punt geeft hij Orban gelijk: ook hij beschouwt de islam als een gevaar en hij roept op de grenzen beter te bewaken. Hij noemde de komst van honderdduizenden moslims naar Europa “een collectieve mars”, die heel anders van aard en omvang is dan de immigratie zoals ze tot nu tot plaatsvond.

Wijze tegenstem

Een andere onverwachte tegenstem kwam van de dalai lama. Vorig jaar had de dalai lama nog verklaard dat Europa vluchtelingen niet mocht afwijzen omdat zij moslims waren. Maar toen leken de aantallen nog niet zo overweldigend. Toen had men nog kunnen denken dat het een gewone vluchtelingencrisis was. Nu is het voor iedereen duidelijk dat het een ware volksverhuizing is. De dalai lama zei dat er nu veel te veel vluchtelingen naar Europa kwamen. Hij voegde eraan toe dat vluchtelingen slechts tijdelijk opgevangen moeten worden en dat ze na afloop van de burgeroorlog in hun land terug naar huis moeten om mee te werken aan de heropbouw. Bovendien vond hij ook dat “Duitsland geen Arabisch land mag worden”. Waarschijnlijk dacht hij daarbij aan het lot van zijn eigen land, Tibet. De militaire bezetting, de massamoorden, de verwoesting van kloosters en cultuurschatten, dat was allemaal al verschrikkelijk genoeg, maar wat Tibet nu de doodsteek dreigt te geven, is de georganiseerde immigratie van honderdduizenden Han-Chinezen die als kolonisten naar Tibet gestuurd worden, waardoor de Tibetanen een verpauperde en ontwortelde minderheid in hun eigen land worden, net zoals dat met de Oeigoeren gebeurt.

2 tegen 1035

In mei dit jaar werden in de Verenigde Staten 1.037 Syrische “vluchtelingen” toegelaten; meer dan dubbel zoveel dan in april. Vergeleken met de massa’s die in Europa binnendringen, is dat slechts een bescheiden aantal. Maar, slechts twee van die “vluchtelingen” zijn christenen. De andere 1.035 zijn moslims. Sinds het begin van de burgeroorlog, zijn slechts 1,4 procent van de Syrische vluchtelingen in de VS christelijk. Nochtans woonden er bij het begin van het conflict waarschijnlijk zo’n 10 procent christenen van diverse geloofsrichtingen in Syrië. Statistisch gezien zou dus zo’n 10 procent van de Syrische vluchtelingen christelijk moeten zijn. Het kàn geen toeval zijn dat er nauwelijks christenen bij de vluchtelingen in de VS zijn. Het moet het gevolg zijn van het toelatings- en erkenningsbeleid van de Obama-administratie. Zoals de islamcriticus Robert Spencer het kernachtig formuleerde: “Dit is geen humanitaire hulp, dit is ‘social engineering’.” Dezelfde ‘social engineering’ die de politieke elites ons ook in Europa door de strot willen rammen.

Brexitdebat

Eindelijk heeft de immigratie in het Brexitdebat de plaats gekregen die het verdient, en dat is onder andere te danken aan Boris Johnson. Hij wees erop dat Groot-Brittannië geen controle meer heeft over zijn grenzen sinds het lid is van Europese Unie en dat het daardoor ook geen middelen meer heeft om immigranten te weigeren, behalve in zeer uitzonderlijke omstandigheden. Nu is dat niet alleen de schuld van de Europese Unie maar ook, en zelfs misschien nog meer, van het verdrag dat de bevoegdheid van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens erkent. Een verdrag dat ook de Britten in een vlaag van waanzin hebben ondertekend. Boris Johnson, Michael Gove en zelfs Priti Patel – een Conservatieve politica van Indische afkomst – pleiten voor een drastische beperking van de immigratie met een streng quotasysteem naar Australisch model. Boris Johnson doorbrak ook het taboe over een andere heilige koe in het immigratiedebat, door erop te wijzen dat het minimumloon als een magneet werkt op immigranten uit heel de EU. Merkwaardig genoeg had hij het niet over werkloosheidsuitkeringen of sociale voorzieningen voor wie niet werkt, maar over het inkomen van wie wel een bescheiden baantje heeft. Op het continent zou het misbruik van sociale voorzieningen het belangrijkste argument zijn in zo’n debat, maar over het Kanaal ligt dat duidelijk anders. Terzijde: Priti Patel is geen moslima. Ze komt uit een Indische hindoefamilie die in 1972 uit Oeganda werd verdreven, toen de islamitische dictator Idi Amin in een droom van Allah opdracht had gekregen alle Indiërs uit het land te verjagen. Meer dan 64.000 Indiërs moesten toen binnen de negentig dagen vertrekken.

Een façade van gematigdheid

Niemand schrikt ervan als politici, advocaten, beursadviseurs of handelaars in tweedehandsauto’s op leugens betrapt worden. Maar men gelooft klaarblijkelijk wel dat imams altijd de waarheid spreken. Als zij zeggen dat ze gematigd zijn, of dat de islam vredelievend is, dan wordt dat klakkeloos overgenomen in de media en mag niemand daaraan twijfelen, of hij wordt beschuldigd van racisme en islamofobie. Een recente Deense documentaire met “undercovermoslims” heeft de leugens, de misleiding en de dubbelhartigheid van de islam in Europa deskundig ontmaskerd. Moslims die voor de Deense zender TV2 werkten, vroegen advies aan een imam terwijl de gesprekken met een verborgen camera werden geregistreerd. In zeven van de acht onderzochte moskeeën zegden imams dat een vrouw niet naar politie mocht stappen als ze door haar man werd mishandeld en verkracht. Ze mocht ook niet van hem scheiden. Kinderen vanaf tien jaar mogen geslagen worden als ze niet willen bidden. Vrouwen die overspel plegen, mogen gestenigd worden. Zelfs in de Moskee van de Vrede in Aarhus, die naar de buitenwereld toe een imago van gematigdheid cultiveerde, bleek in het geheim een shariaraad actief te zijn. Zelfs daar zegde de imam dat een vrouw seks moet hebben met haar man, of ze dat nu wil of niet, en dat ze niet naar de politie mag stappen als ze geslagen wordt. De moslims die undercover aan de documentaire meewerkten, zijn intussen naar een ander land overgevlogen. Hun identiteit en hun verblijfplaats worden geheim gehouden. Anders zouden zij ongetwijfeld het slachtoffer worden van de islamitische verdraagzaamheid.

Bloed, bodem en raszuiverheid

De Duitsers zijn dan toch nog niet helemaal verworden tot lafaards en hielenlikkers van Erdogan. Ondanks protesten en bedreigingen heeft de Bundestag bijna unaniem de Armeense genocide erkend. Er was slechts één tegenstem, en één onthouding. Klaarblijkelijk hebben ook de Turkse afgevaardigden “ja” gestemd, want Erdogan schold hen in een vlaag van razernij de huid vol. Hij vergeleek hen zelfs met terroristen. Excusez du peu! Hij eiste zelfs dat er een bloedproef zou worden afgenomen om vast te stellen of ze wel echte Turken zijn: “Velen zeggen dat zij Turken zijn. Wat voor Turken dan, alstublief? […] Hun bloed zou in een laboratorium onderzocht moeten worden.” Zou sultan Erdogan weten hoeveel hij op zo’n moment op de brallende Adolf Hitler lijkt? De Turken moeten niet te hoog van hun toren blazen over raszuiverheid. Zij hebben eeuwenlang ontucht gepleegd met slavinnen van alle rassen en daarbij honderdduizenden kinderen van gemengd bloed verwekt. Zo’n laboratoriumtest zou wel eens heel ongewenste resultaten kunnen opleveren. Of zouden de Turken echt geloven dat ze rechtstreeks afstammen van een grijze steppenwolf?