Hypocrisie en leugens

De overkoepelende moslimorganisatie CAIR, die achter de schermen geld doorsluist van de VS naar Hamas, heeft de massamoord in de homoclub in Orlando veroordeeld. Zoals imams en islamitische groepen in het Westen voor het oog van de camera meestal doen. Beeldende kunsten zijn in de islam verboden, maar misleiding en hypocrisie zijn tot ware kunstvormen verheven. Intussen is een videofilm opgedoken, gemaakt met een verborgen camera, van een islamitische geestelijke die uitlegt dat homo’s gedood moeten worden: “De straf is de dood. Dat weten we. Er niets waar we ons over moeten schamen.” Die geestelijke sprak niet in Iran of Saoedi-Arabië, maar in een islamitisch centrum in… Orlando, Florida, de dag na de moordpartij. De leider van dat centrum weigerde zich van die uitspraken te distantiëren. Ach, verborgen camera’s zijn soms een schitterend tegengif tegen hypocrisie en bedrog.

Meer raketten dan Europa

Natuurlijk heeft Libanon officieel een president, een parlement en een regering, net zoals de Warschaupactlanden die hadden. Maar iedereen wist dat zij geen echte macht hadden, omdat de echte heersers de Sovjets waren. Op dezelfde manier is de echte macht in Libanon in handen van de terreurgroep Hezbollah, die nauwe banden heeft met Iran en het Syrische regime. Hezbollah is geen Palestijnse organisatie. De machtsbasis van Hezbollah ligt bij de sjiitische minderheid in Libanon. Hezbollah controleert het parlement en de regering, en heeft meer troepen dan het Libanese regeringsleger. Alle andere milities, ook de christelijke, zijn ontwapend. Het is één van de gevallen waarin een religieuze minderheidsgroep met buitenlandse steun en een sterke militaire arm de plak kan zwaaien over een heel land. Hezbollah heeft een arsenaal van zo’n 130.000 grondgrondraketten, dat is meer dan alle Europese NAVO-landen samen. Dat zegt iets over de buitensporige slagkracht van Hezbollah, maar ook over de aftakeling en verwaarlozing van de West-Europese legers. Met zijn M600-raketten, die 250 kilometer ver kunnen schieten, kan Hezbollah doelen treffen in heel Israël. Maar het Hezbollah-gebied in Zuid-Libanon ligt vlak bij Israël, en zelfs de 100.000 raketten met een beperkte reikwijdte kunnen al een bloedbad aanrichten in de steden in Noord-Israël. Bovendien staan alle lanceerinstallaties opgesteld in dorpen en steden, zodat een Israëlische tegenaanval onvermijdelijk veel burgerslachtoffers zal maken. Dat levert dan weer prima propagandabeelden op van dode kindjes en huilende vrouwen. Door het cynische gebruik van burgers als levende schilden hebben Hezbollah in Libanon en Hamas in Gaza al eerder militaire nederlagen kunnen omzetten in politieke en propagandistische overwinningen. Met dank aan de westerse media, van De Standaard en Le Monde tot de New York Times, van de BBC tot de VRT, die altijd de misdaden van moslims doodzwijgen en de schuld bij hun westerse, joodse of christelijke slachtoffers leggen.

Geen westerse winst

De IS-structuren in Europa zijn nog steeds stevig verankerd in de moslimwijken van vele grootsteden. Daar is de oorlog grotendeels eenzijdig gebleven, met tientallen vermoorde burgers aan westerse kant en nauwelijks een handvol doden bij IS. De echte ontmanteling van IS kan daar slechts beginnen als men ook troepen naar de migrantenwijken in de grootsteden durft sturen om de IS-bastions daar uit te branden. Militairen dus, geen politiemannen, geen advocaten en geen straathoekwerkers. In Syrië, Irak en Libië heeft de kalifaatstaat zware verliezen geleden, zowel betreffende manschappen als grondgebied, maar door de afwezigheid van westerse grondtroepen – op enkele kleine commando-eenheden na – zal het vacuüm volledig opgevuld worden door onze vijanden: enerzijds de Russen en het Syrische regeringsleger en anderzijds Iran en Hezbollah. Die vier kunnen nu een strategische overwinning binnenhalen, vlak bij de grootste olievelden ter wereld. Het Westen laat de kans liggen om zelf voor enig tegengewicht te zorgen.

Poetins pitbull

Twee jaar geleden werd Igor Strelkov een beroemdheid. Hij heette in werkelijkheid Girkin, maar Strelkov, het Russische woord voor  “schutter”, klonk beter. Net als Poetin was hij een officier van de FSB, de opvolger van de KGB. Hij heeft als “vrijwilliger” gevochten in Bosnië, in de twee Tsjetsjeense oorlogen en in Transnistrië, een gebied dat vroeger bij Moldavië hoorde. Hij nam deel aan de invasies van de Krim en Oost-Oekraïne Voor de Russen was hij een superheld die een tijdlang niet weg te branden was uit de media. Voor de Oekraïners was hij een wrede oorlogsmisdadiger. Maar korte tijd later riepen de Russische autoriteiten hem terug, waarschijnlijk omdat ze hem niet meer vertrouwden. In Stalins tijd zou hij voor de zekerheid geëxecuteerd zijn, maar Strelkov overleefde het. Hij verloor alleen zijn militaire commando en hij kreeg geen toegang meer tot de Russische media. Uit een recent vraaggesprek met Guardian blijkt dat Strelkov zich nu tegen Poetin heeft gekeerd. Zeker, ook Strelkov is een imperialistische, Groot-Russische staatsnationalist. Zijn kritiek op Poetin is slechts zijdelings gebaseerd op argumenten van democratie, vrijheid of mensenrechten. Hij verwijt Poetin vooral dat hij in Oekraïne halfweg is gestopt, zonder door te vechten tot de overwinning, maar ook zonder uitzicht op een vredesverdrag. Volgens hem is Rusland daardoor in een uitzichtloze impasse beland, die alleen maar tot chaos kan leiden. “We willen geen revolutie om Poetin ten val te brengen. Ik heb in vijf oorlogen gevochten. Ik weet maar al te goed hoe het is als het gezag en de sociale infrastructuur in grote steden ineenstorten. Niemand wil dat, ook ik niet. Maar het zou jammer genoeg wel eens onvermijdelijk kunnen zijn.” Als Poetins pitbull het al zelf zegt…

Nationalisten opgesloten

De dissident Alexei Navalny legde uit waarom het Kremlin “zeer bang is” voor de Russische nationalisten: “Zij gebruiken dezelfde imperiale retoriek als Poetin, maar zij kunnen dat veel beter doen dan hijzelf. Daarom zitten er nationalisten in de gevangenis, zelfs degenen die Poetin steunden. Zij wilden zijn voeten kussen en hij schopte hen weg.” Het zou voor vele dwepers in het Westen een les moeten zijn… Het sluit ook naadloos aan bij een verklaring van Strelkov: “De autoriteiten willen geen onafhankelijke politici en geen zelfstandig denkende mensen, aan welke kant zij ook staan. Zij willen zelfs geen onafhankelijk denkende aanhangers.” Dat illustreert feilloos hoezeer de denkwereld van de poetinisten een afspiegeling is van de Sovjetmentaliteit. Poetin gebruikt natuurlijk dikwijls nationalistische retoriek, maar hij beschouwt zichzelf in de eerste plaats niet als een Russische nationalist, maar als een erfgenaam van de Sovjet-Unie, die als voornaamste taak heeft zoveel mogelijk volkeren uit de oude USSR opnieuw onder de knoet van het Kremlin te brengen.

Geïndoctrineerd tot op het bot

Men kan honderden gevallen vinden waarin de media en de politici de misdaden van islamitische immigranten in de doofpot hebben gestopt of gecensureerd. Maar de verrotting zit nog dieper. Door hun systematische indoctrinatie zit die verziekte mentaliteit van doodzwijgen ook in de harten en de zielen van miljoenen westerlingen. Meisjes van zestien tot achttien jaar uit de Duitse stad Kassel, die ettelijke keren op weg naar school door moslims werden lastiggevallen en voor hoer uitgescholden, hebben daar geen melding van gemaakt: “We willen niet dat vluchtelingen gediscrimineerd worden. We willen geen groepen generaliserend beschuldigen en in geen geval kwaad bloed zetten.” Het moet sinds de Hitlerjugend geleden zijn dat jongeren zo klakkeloos en kritiekloos als papegaaien de politieke propaganda van de heersende “elites” herhaalden.