Fiscaal paradijs Londen

Na het Brexit-referendum werd al snel besloten dat Londen niet langer het financiële centrum van Europa zou kunnen blijven. Frankfurt zou de plaats innemen. Die kans is klein. Met de Britten buiten de EU zal de verleiding groot zijn om van Londen één groot fiscaal paradijs te maken. Zonder EU-regelneverij wordt dat een stuk makkelijker.

De politieke chaos in Groot-Brittannië mag dan wel maken dat een Brexit verre van een zekerheid is, verschillende economen maakten al gretig voorspellingen over de toekomst van de Londense City. Het financiële hart van Europa zou verschrompelen. Accountant PwC raamt dat de Brexit de Britse financiële sector tegen 2020 tussen 70.000 en 100.000 banen zou kunnen doen verliezen. Er zijn verhalen dat Deutsche Bank zijn 9.000 werknemers in Londen naar Duitsland zou overplaatsen. Frankfurt Main Finance berekende dat tussen 1,5 en 2 procent van de financiële banen van Londen de komende vijf jaar in Frankfurt kunnen belanden. Dat zou tussen 10.000 en 15.000 jobs zijn.

Dat is niet weinig, maar een echte leegloop kan men het niet noemen. Maar het zou wel een signaal zijn dat de Britse hoofdstad niet langer dé referentie is voor banken, verzekeraars en vermogensbeheerders. Wim Dejonghe, de Vlaamse topman van zakenadvocatenkantoor Allen & Overy, riep vorige week in Londen zijn personeel bijeen. Geen echte crisisvergadering was het. Maar hij gaf wel de boodschap mee dat er veel meer financiële onzekerheid zal zijn de komende jaren. Steekt Frankfurt straks Londen naar de kroon als financieel centrum? Sommigen zeggen zelfs dat het Ierse Dublin kans maakt.

Eén grote offshoreconstructie

Die voorspellingen zijn wellicht overdreven. Men is het blijkbaar vergeten, maar met de invoering van de euro in 1999 werd ook gezegd dat de Londense City zou bloeden. Immers, in tegenstelling tot de rijkste landen op het continent, bleven de Britten trouw aan de pond. In werkelijkheid draaide het anders uit. Londen bleef interessant als financiële draaischijf.

Eén van de redenen is dat Londen eigenlijk één grote offshoreconstructie is. Ondanks een jarenlange trend waarbij bankgeheimen werden opgeheven, wordt er nog altijd massaal geld via Londen naar belastingparadijzen (Kanaaleilanden, Kaaimaneilanden, Bahama’s en jawel Panama) doorgesluisd. Ook via vastgoed wordt er in Londen geld witgewassen. Nu al is het zo dat wie zijn geld in een ingewikkelde Britse trustconstructie steekt daar later geen erfenisbelastingen op moet betalen.

Fiscale race to the bottom?

Londen zal zich na een Brexit nog meer als fiscaal aantrekkelijk land kunnen profileren. Immers, de Britten zijn van dan af niet meer gebonden aan de Europese harmonisatieregels op het vlak van btw, inkomstenbelasting en vennootschapsbelasting. De vennootschapsbelasting verlagen of gewoon afschaffen zal mogelijk zijn. Dat zal bedrijven naar Groot-Brittannië lokken. Of in elk geval vermijden dat de financiële instellingen het hazenpad kiezen. De bewering van premier Charles Michel (MR) en Waals minister-president Paul Magnette (PS) als zouden Britse bedrijven hun activiteiten kunnen verplaatsen naar België en Wallonië klinkt dan ook belachelijk. Tegen de fiscale concurrentie van het zeer liberale Londen kan niemand op. Nu niet en zeker in de toekomst niet.

Als er in Londen bepaalde fiscaal interessante vormen van staatssteun worden ingevoerd voor bedrijven, zal de Europese Commissie of het Europees Hof van Justitie daar weinig aan kunnen doen. We kunnen de vergelijking maken met Ierland. Het eiland werd zwaar getroffen door de financiële crisis van 2008-2009, maar raakte er snel bovenop, in tegenstelling tot Griekenland, Portugal en Spanje. Reden was een fiscaal aantrekkelijk beleid voor bedrijven. Ierland tastte de grenzen af van wat volgens de Europese regels mogelijk was, onder andere op het vlak van vennootschapsbelasting. Ierland werd daarvoor meermaals op de vingers getikt door de Duitse bondskanselier Angela Merkel. Wanneer de Britten uit de EU stappen, hoeven ze zich van die kritiek en regelneverij niets aan te trekken. Een fiscale ‘race to the bottom’ kan.

Angélique Vanderstraeten


Tags assigned to this article:
2016-26Beurs

Related Articles

Atarivederci

Te zingen op de voois van “Hoog op de gele wagen”.   Als de politie gaat zoeken naar ene Oussama

Puccini’s betwiste meesterwerk

“Madame Butterfly”, het dramatische verhaal van de piepjonge Japanse geisha Cio-Cio-San, wordt algemeen beschouwd als het meesterwerk van Giacomo Puccini.

Debat Clinton vs. Trump

Hard tegen onzacht Het was een slechte week voor de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump. Er verscheen een reeks opgenomen uitspraken