2016-25_10_Jancart - Hooliganisme op het EK een ware plaag (Medium)Digitale zender Acht in andere handen

Zeven jaar geleden lanceerde mediagroep Concentra een eigen digitale tv-zender met een simpele naam: Acht. Op dat ogenblik had alleen De Persgroep een televisiepoot: VTM en co. Corelio (VUM) had jaren eerder de boot gemist, en was eveneens op zoek naar een televisiekanaal. In Lint was Gabriël Fehervari van Alfacam volop bezig met het opstarten van een eigen generalistische zender, Exqi, en twee digitale zenders. Dat project zal uiteindelijk kapseizen. Corelio kocht zich in de zenders Vier en Vijf (samen met Sanoma en Woestijnvis), en Concentra startte met de zender Acht. Kortom, in de jaren 2008, 2009 en 2010 vochten alle grote mediagroepen om een plaatsje te verwerven of te behouden in het televisielandschap. Ook de Telegraaf Media Groep (Nederland) en RTL (Luxemburg) lonkten naar Vlaanderen. Alle mediagroepen hebben maar één bedoeling: via de tv-kanalen extra reclame-inkomsten verwerven om zo de tanende inkomsten in de gedrukte media op te vangen.

Vorige week viel de beslissing: Concentra verkoopt de tv-zender Acht aan Medialaan (die al VTM, Vijftv heeft). Acht stond al enige tijd in de etalage, want uiteindelijk bleek het voor Concentra toch niet zo’n groot financieel succes. De jaarrekening 2015 vertoont een overgedragen verlies van méér dan 16 miljoen euro.

Het is op zijn minst eigenaardig dat de gesprekken met de SBS-groep (Vier en Vijf) zijn afgesprongen, want daar zit Corelio mee aan tafel als aandeelhouder. En Corelio en Concentra zijn dan weer partners in het Mediahuis (de uitgever van Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg).

Welke radio?

Maar het verhaal is nog niet gedaan: zender Acht verhuist naar Medialaan (VTM en co). Bij SBS starten ze echter met een nieuwe zender: Zes. Doelpubliek: kijkers van 18 tot 54 jaar. Toevallig of niet, hetzelfde profiel als de kijkers van de nieuwe zender Acht.  Al zou die laatste zender zich meer richten tot de mannelijke populatie. Hoe één en ander zal ingevuld worden, weten we bij de start van het nieuwe televisieseizoen in september. Ondertussen viel definitief het doek over de digitale zender Just, de “mannenzender” van ThinkMedia, de mediavennootschap van Maurice de Velder en P-magazine.

Naast het opstarten van een derde tv-kanaal, is men bij SBS naarstig op zoek naar een landelijke radiofrequentie voor het lanceren van een eigen commerciële radio. Ook dat roept vraagtekens op: medeaandeelhouder van SBS is Corelio, en die is eigenaar van Radio Nostalgie, samen met Concentra (elk heeft vijftig procent). Gaat SBS de concurrentie aan met een zender van een aandeelhouder? Of gaan we binnenkort een verschuiving zien en wordt StoryFM, de zender van Sanoma, verkocht aan SBS? Niet zo lang geleden was Sanoma nog aandeelhouder bij SBS, dus onmogelijk is het allemaal niet.

Gatz heeft niets te zeggen

In zijn jongste boek, ‘Over de media heb ik niets te zeggen’, zegt mediaminister Sven Gatz (Open Vld) dat hij eigenlijk liever zwijgt, ook over de toekomst. “Ik ben geen messias van de media, maar een liberaal”, zo klinkt het in een interview in De Morgen. “Mediabedrijven bepalen zelf welke lijn ze in een krant of zender stoppen.”

De toenemende concentratie in de media baart hem zorgen, het delen van politieke artikels over verschillende kranten ook, maar een liberaal moeit zich daar niet mee. Daar valt iets voor te zeggen. Een overheid bepaalt maar beter niet wat “kwaliteit” is en subsidies verdient. Gratis postbedeling kan dan weer wel, al zijn het vooral de kwakkelende Franstalige media die daar nood aan hebben.

Maar mooie woorden verdoezelen niet de werkelijkheid: de openbare omroep wordt met bijzonder veel geld gefinancierd. Door alle belastingbetalers. En daar heeft Gatz wél een taak, vooral in zijn verantwoordelijkheid voor de werking van de nieuwsdienst. “Als minister moet je niets te zeggen willen hebben over de nieuwsdienst”, zegt Gatz. Welnu, de liberaal dwaalt. Een openbare omroep kan een zegen zijn voor de gemeenschap, maar dan wel een die “openbaar” is. Een omroep die alle overtuigingen op een billijke manier aan bod laat komen. Vandaag is hij dat niet.

De nieuwsredacties en veel journalisten gedragen zich als politiek correcte ayatollahs, omdat ze – zoals onderzoek uitwijst – al jarenlang roodgroen gekleurd zijn. De uitzonderingen bevestigen de regel. Gatz moet dat in de gaten houden, in plaats van vrede te nemen met een journalistiek die veel te veel mensen op de zenuwen werkt. Over de objectiviteit van de publieke omroep moet een debat mogelijk zijn. De grimmige reacties van links op elke kritiek bewijzen dat dit nodig is.

Onder meer Geert Bourgeois en Siegfried Bracke waren de voorbije weken kritisch voor de VRT. Ze hebben gelijk. Maar verandert er iets? Vlaams Belang heeft nog veel meer reden om kritisch te zijn. Spitse kritiek is één van de motoren van electoraal succes. Die motor slaat te weinig aan…

Eén troost: het politieke gestook resulteert in peilingen en verkiezingen zelden of nooit in het resultaat dat de duiders van de publieke omroep voor ogen hebben. De Vlaming is niet gek. Hij reageert averechts.

2016-25_10_Nollet - we.blijven.er.naar.fluiten (Medium)Leeuwenkop

Hoe een leeuwtje klauwen kan. Een Vlaamse Leeuw in het bedrijfslogo van de VRT pleziert niet iedereen. Maar het kabinet van minister van Media Sven Gatz (Open Vld) bevestigt dat de gestileerde leeuwenkop die sinds 2014 het logo van de Vlaamse overheid is, voortaan “in de bedrijfscommunicatie” van de omroep moet worden weergegeven, maar “niet in het logo”. Dat laatste kiest de VRT zoals elke overheidsinstelling van dat niveau gewoon zelf. In haar communicatie moet de omroep wel de huisstijl van de Vlaamse overheid volgen: een identiek lettertype bv., maar ook een identiek leeuwenkopje. Nog een tweede beperking: wat geldt voor de communicatie van de VRT, hoeft niet voor de “VRT-merken”, zoals Eén, Canvas of Radio 2″. Of hoe een volk bang is van elk symbool van Vlaamse identiteit.

Fotokeuze

De keuze van een bepaalde foto bij een artikel is geen vrijblijvende oefening. Zo’n foto kan de hele toonzetting van een artikel ondersteunen, of zelfs bepalen. Onze media zijn zich daarvan terdege bewust. Zo is het helaas niet ongewoon dat met foto’s wordt geknoeid: zo werd Het Laatste Nieuws ooit betrapt op het ‘digitaal vermeerderen’ van publiek bij een koningsbezoek. Rechtse politici worden meestal bijzonder nors of ridicuul afgebeeld, of er wordt de suggestie gewekt dat ze bepaalde gebaren maken (een hitlergroet bijvoorbeeld). Iconische foto’s die een bepaalde agenda ondersteunen, worden bijzonder groot afgebeeld en/of vele malen herhaald, zoals de foto van het verdronken Syrische jongetje op een Turks strand. Onschuldig is dat allemaal niet. De voorbije week liet alweer Het Laatste Nieuws zich in dit verband negatief opmerken. Bij het (ook al bijzonder tendentieuze) artikel over een studie van de universiteit Leipzig, waaruit bleek dat 40 procent van de Duitsers een toegangsbeperking van moslims tot het land een goed idee zou vinden, publiceerde HLN op haar webstek een foto van neonazi’s. Die zijn ook in Duitsland een absoluut marginale minderheid, maar door het gebruik van die foto wordt die 40 procent uit de ondervraging meteen in de bruine hoek geduwd. ‘Deontologische echt fout’, liet de Vlaams Belangvoorzitter via twitter weten. Hij heeft overschot van gelijk, maar bij HLN zullen ze in het beste geval even de schouders hebben opgehaald. De foto prijkt immers nog altijd boven het bewuste artikel.

Tous ensemble

Dezer dagen worden we ondergedompeld in het voetbalspektakel Euro 2016. Bij ons verzorgt de VRT de uitzending van de matchen, plus de analyse, de interviews en de bijbehorende praatprogramma’s. Een legertje sportjournalisten is in Frankrijk op post om ons van alle wetenswaardigheden (en dan vooral die van de ‘Duivels’) kond te doen. Voor de interviews gebruikt men uiteraard microfoons. En daar is iets merkwaardigs mee. Soms gebruikt men microfoonhoesjes met het logo van het toernooi (die zijn blauw). Maar vaak worden Sporza-hoesjes gebruikt (groen-wit). Althans, zo leek het. Want bij nader toezien staat op de microfoons ook het logo van de RTBF. Ah ja, ‘tous ensemble’, nietwaar? Maar het wordt nog gekker. Om ervoor te zorgen dat de nodige Belgische evenwichten gerespecteerd worden, staat op het ene hoesje het logo van Sporza bovenaan, op het ander dan weer dat van de RTBF. Heeft men twee microfoons tegelijk nodig, dan zorgt men er blijkbaar voor dat beide versies worden aangewend. O ja, de RTBF van zijn kant gebruikt ook nog eens eigen microfoons; die zijn zwart, en die vermelden alleen de eigen naam. Kunt u nog volgen? Veel Belgischer, en dus absurd, kan het moeilijk worden.