“Deze volksverhuizing is als de Val van Rome rond 500”

Vaclav Klaus houdt van heibel en tegendraadsheid. De Tsjechische hoogleraar economie, liberaal en politicus, bevrijdde mee zijn land van de Sovjets en het Slovaakse “broedervolk”. Hij is een lauwe tot venijnige minnaar van de Europese Unie. De migratiecrisis vandaag gelijkt op de volksverhuizing die het antieke Rome vernielde, zegt en schrijft hij.

Berlijn – In het Palais bij de Funkturm in Berlijn hangen 800 aanwezigen aan zijn lippen. Vaclav Klaus brengt zijn ongezouten mening over de “Völkerwanderung” die in het land van “Wir schaffen das” tot diepe tegenstellingen leidt. Zijn standpunt is: “Wij weten simpelweg dat het dwaas is de nieuwe massa-immigratie te onderschatten. Dat gevaar te hebben verzwegen, zullen onze kinderen en kleinkinderen ons nooit vergeven… Alles wijst erop dat de inwijking van nu in historisch vergezicht vergelijkbaar is met de volksverhuizing die vijftienhonderd jaar geleden het antieke Rome vernietigde. Ik wil die catastrofale voorspelling niet maken om het populisme te voeden maar omwille van de eerlijke overtuiging dat zij de waarheid is. Het is onverantwoord de omvang, de structuur en de lage kwaliteit van deze massamigratie te onderschatten.”

De moordenaars met Arabische namen en Europese paspoorten tonen de waarheid. Vaclav Klaus: “In de Europese en Tsjechische media worden zij politiek correct “Fransen” of “Belgen” geheten, maar zij hebben getoond dat zij noch Fransen noch Belgen zijn en dat nooit willen worden. Zowel de Europese landen waarin zij geboren werden en de autochtone burgers haten zij grondig.”

De Europese politieke elite dwingt deze politieke correctheid en huichelarij af en is een bedreiging van de vrijheid en de democratie. Vaclav Klaus: “Het meest dramatisch is de toestand in het machtigste land van Europa: in Duitsland. De Duitsers zijn de schouwspelers in een reusachtig sociaal experiment.” Vaclav Klaus reist rond om zijn mening te geven en publiceerde een boek over de massamigratie in het Tsjechisch dat gelijklopend vertaald is in het Duits.

[blockquote style=”3″]

Vaclav Klaus bijt

Met PoetinVaclav Klaus, geboren in 1941, werd een vooraanstaande politicus in Tsjechië na het vertrek van de Russen uit zijn vaderland. Voor de bevrijding was hij hoogleraar economie en een opposant van het communistische regime. Na de val van het IJzeren Gordijn werd Klaus minister van Financiën (1989-1992), minister-president (1992-1998), voorzitter van de volksvertegenwoordiging (1998-2002) en Tsjechisch president (2003-2013). Vaclav Klaus is een interessante en luide stem in veel Europese debatten.

[/blockquote]

 

Ex-USSR-blok

Vaclav Klaus kent Hongarije, Slowakije, Polen, de ex-Joegoslavische landen van voor en na de val van het IJzeren Gordijn, en hij stelt: “Ik spreek mijn mening duidelijker uit dan de politici van de nieuwe EU-landenleden uit Midden-Europa die officieel hun opinie over de migratie terughoudender vertolken. Zelfs met hun slappe tot ontwijkende woorden worden zij hard bekritiseerd door hun “vrienden” van West-Europa. Men wil hen zelfs toelagen afpakken en hun stemrecht in de Europese Unie beknotten. Vergeet nooit dat de inwoners van Midden- en Oost-Europa gedurende decennia gelijkaardige mislukte sociale experimenten hebben ondergaan. Dat waren opgedrongen solidariteit en onvrijwillige offers in de naam van een toekomstige heilstaat. Die mensen kunnen de eerzucht van de heren van toen niet vergeten, evenmin als de manier waarop deze kaste een Nieuwe Mens probeerde te scheppen. In het kort, de sfeer rond de huidige volksverhuizing herinnert hen te veel aan de tijd van de Sovjetbezetting. De vrijheid die wij vijfentwintig jaar geleden verworven hebben, schatten wij hoog in en willen wij niet verliezen.”

Vaclav Klaus polemiseert niet tegen of over de migranten: “Ik heb het over het huidige Europa. Alleen in Europa kan de oorzaak van de eigen actuele crisis gevonden en opgeheven worden. Door het triomfgevoelen na de overwinning in de Koude Oorlog heeft het Westen de, van oorsprong communistische, idee overgenomen van de noodwendigheid van een revolutionaire wereldverbetering. Het Westen is het Midden-Oosten beginnen beschouwen als een geschikt object voor die politiek. De pogingen van het Westen om de democratie uit te voeren naar die regio zijn mislukt. Vier miljoen vluchtelingen kamperen sedert enkele jaren in Turkije, Libanon en Jordanië, en die grote groep groeit aan. De gastlanden worden gedestabiliseerd door de instroom en droegen en dragen de kosten van verzorging en logies alleen. Die groep van vier miljoen breidt dag na dag uit. De leidende politici van Europa hebben daar, totdat de volksverhuizing over de Middellandse en de Egeïsche Zee begon, niet de geringste aandacht voor gehad.”

Economen en sociologen weten, haalt Vaclav Klaus aan: “Dat een aanbod van migranten alleen onvoldoende is, er moet ook een vraag zijn. Die vraag naar migranten wordt vandaag gegarandeerd door de Europese Unie, hoe sterk zij, en haar vertegenwoordigers dat vandaag ook ontkennen. De EU heeft aan de ganse wereld gemeld dat massamigratie mogelijk is en die vonk ontstak het vuur.”

De miljoenen inwijkelingen die naar Europa willen, of er al zijn, behoren niet tot de armste en de meest bedreigde burgers van hun land van oorsprong. Vaclav Klaus: “Zelfs met de status van betere migranten hebben zij echter geen financiële middelen om gedurende langere tijd op eigen kosten te leven in Europa. Die mensen brood en inkomens verschaffen, is een utopische droom van naïeve Europese multiculti-vrienden. De volksverhuizers zullen te lang op de ruimhartigheid van het Europese sociale systeem aangewezen zijn, wat macro-economisch een inspanning betekent van miljarden euro’s. Ik zie een scenario waarbij de sociale uitkeringen voor migranten op het einde hoger zullen zijn dan de pensioensommen, dan de geldelijke inspanningen voor het minimumloon en het inkomen per hoofd van gezinnen. Dan let ik nog niet op de druk op de sociale samenhang, het levensgevoel en de veiligheid van de honderden miljoenen Oude Europeanen.”

Vaclav Klaus verwijst naar de ervaring met vijftig jaar samenleven met de vorige migrantengolf: “Hoe vaak of hoe weinig is de integratie, het samenleven, met Turken en Marokkanen gelukt in de voorbije vijf decennia? Hoe is het mogelijk, met het oog op die ervaring, hardnekkig te blijven dromen, dat het in de toekomst, met migranten uit Syrië, Afghanistan, Somalië, Irak en Libië wel zal lukken? Geloven mevrouw Merkel en mijnheer Juncker dat oprecht? Zouden zij daarop willen wedden? Dat kan ik niet geloven.”

[ot-video type=”youtube” url=”https://www.youtube.com/watch?v=rfv2Epb3Q9o”]

[blockquote style=”1″]Vanaf minuut 6:26 kunt u een fragment uit het optreden van Vaclav Klaus voor Junge Freiheit in Berlijn bekijken.[/blockquote]

Merkel

De politieke hoofdstroom in Duitsland, en in grote delen van de EU, blijft het politieke progressisme, het etatisme en het paternalisme van de staat. Vaclav Klaus: “Tel daarbij het dirigisme van de groenen en de wil om de gemeenschap te reconstrueren. Het personeel van alle politieke partijen is besmet met dezelfde maatschappijvisie: tussen sociaaldemocraten, christendemocraten, socialisten en groenen zijn er geen noemenswaardige verschillen meer. Het onderscheid is retorisch, woorden, woorden, niet substantieel.”

Angela Merkel flirt steeds openlijker met de Grünen, en wordt daar op handen gedragen, met het oog op de Bondsraadverkiezingen van 2017, waar een kanteling van de coalitie een mogelijkheid is: de SPD “raus” en de Grünen als partner. Vaclav Klaus: “Die multiculturele coalitie heeft grote ambities. Zij staat pal achter het “Wander-Mainstreaming”, het installeren van buitenlandse zwervers in Europa die door hun herverdeling en vervolgens vestiging in de EU, het continent van de bodem af in een revolutie verwikkelt. De massale volksverhuizing brengt de etnische en sociale verhoudingen in ettelijke Europese landen aan het dansen.”

De Europese elite is tegen de Europese naties en nationale staten, want zij beseft, aldus Vaclav Klaus, dat deze nationale staten in samenhang met de parlementaire democratie de remschijven zijn voor hun visie op het nieuwe Europa: “Nieuwe Mensen maken, de eeuwige droom van alle Europese progressieven, zal binnen de oude nationale staten nooit lukken. Bovendien bloeit in Europa een elitegeloof. De Europese toppolitici beweren dat het voor hen onvoorstelbaar is dat ergens ter wereld iemand “lijdt”. Daarom is de hulp aan zij die “lijden” waar ook ter wereld de eerste Europese burgerplicht.”

[blockquote style=”2″]De vrijheid die wij vijfentwintig jaar geleden verworven hebben, schatten wij hoog in en willen wij niet verliezen.[/blockquote]

De volksverhuizers zouden nodig zijn om de bevolking te verjongen en voldoende arbeidskrachten te hebben voor de lagere beroepen. Is het inderdaad zo dat Europa arbeidskrachten ontbeert, en deze elders moet gaan zoeken? Vaclav Klaus: “In vergelijking met een tijd geleden is er vandaag een hoge arbeidsloosheid in Europa. Volgens de jongste statistieken zijn er 23 miljoen werklozen of zowat tien procent van het totale aantal arbeidskrachten. Elke verstandige mens weet dus dat er geen tekort is aan werknemers. De massale werkloosheid is een structureel probleem en geen probleem van een gebrek aan arbeiders en bedienden. Veel mogelijke arbeidskrachten zijn verwend en te hoog gekwalificeerd door te lang op de schoolbanken te zitten zonder positief effect op hun opleidingsniveau. Zij houden van Outdoor-activiteiten, echter niet meer van Outdoor-arbeid. Terwijl wij dus veel migranten binnenhalen, vinden meer dan de helft van de jonge mensen in Zuid-Europa geen werk, of zoeken soms niet eens. Zelfverwezenlijking blijkt toffer te zijn dan routinewerk. In het verleden zijn er inwijkelingen aangetrokken om het vuile werk in Europa te doen, volgens de gegevens over de nieuwste golf is dat nu veel minder het geval… Bij mannen of vrouwen met een zogenaamde doctorsgraad van Bagdad of Tripoli vind je geen lassers of loodgieters.”

Als er al iets scheelt met de demografie van de Oude Europeanen ligt dat niet aan de demografie, echter wel aan de ideologie die de traditionele gezinnen onderuit wil halen en die de natuurlijke verschillen tussen mannen en vrouwen wegredeneert. Vaclav Klaus: “Hoe dikwijls werd ik in mijn leven al niet geconfronteerd met demografische catastrofes. Veel mensen zullen zich “The Population Bomb” van Paul Ehrlich uit 1968 wel herinneren. Hij voorspelde het gevaar van een overbevolking, niet van een terugval. Maar, is dat in Europa de kwestie? Trouwens, is een hogere bevolkingsdichtheid per vierkante kilometer een achtenswaardig doel? Moet het dichtbevolkte België ons voorbeeld zijn of Canada?”

De Europese Unie heeft de massa-immigratie vanaf 1995 gebetonneerd in het zogenaamde Barcelona-proces, ofte het Euro-Mediterrane Partnerschap EURO-MED. Vaclav Klaus: “Op dat ogenblik waren wij in Midden-Europa voornamelijk bezig met de uitbreiding van Europa naar het oosten en dus amper geïnteresseerd en betrokken bij dat nieuwe beleid. Het Barcelona-proces opende de deuren voor Maghrebijnen die de Europese bevolkingstekorten zouden opvangen. Alvorens deze politiek verder te zetten en immigranten makkelijk te onthalen, zou als “entreebewijs” moeten geëist worden dat zij willen assimileren en zonder enige twijfel bereid zijn de beschaving, cultuur en tradities van het gastland te aanvaarden. In de context van de huidige volksverhuizing is daarvan niets in orde.”

Voorzorgsprincipe

Hoe lichtvaardig springen wij niet om met onze politieke en maatschappelijke gezondheid, gaat Vaclav Klaus verder:: “Denk aan het voorzorgsprincipe. Er kan in Europa geen groot bouwwerk of infrastructuurproject meer verwezenlijkt worden of er hoort vooraf een “Umweltsverträglichkeitsprüfung” bij om de gevolgen voor de menselijke gezondheid, de dieren, de planten, de biologische diversiteit, de bodem, het water en de lucht in kaart te brengen. Echter het experiment om miljoenen onbekende mensen die uit een volslagen andere cultuur en samenleving stammen, hier binnen te laten, wordt niet serieus en bij het begin bestudeerd. Ik herhaal, die miljoenen moslims komen niet naar Europa om Duitser, Fransman, Tsjech of Zweed te worden. Zij zetten hun bestaande levenswijze verder, in veiligere omstandigheden en met meer welstand dan zij gewoon waren in hun land van oorsprong.”

Frans Crols