Om over na te denken

Ministers reizen altijd om te leren. Of om banden nauwer aan te halen. Voor dat laatste toerde Didier Reynders rond in Rwanda en Tanzania. Nooit geweten dat modelstaat België sterke banden had met Tanzania. Met Rwanda wel, zij het enkele richting miljoenenstortingen voor ontwikkelingshulp in bodemloze overheidsputten. Minister Jan Jambon ging dan weer in New York kijken hoe de enige politiezone daar functioneert die de criminaliteit in de “big apple” met 80 procent deed dalen. Om over na te denken hoe dat systeem ook in België toe te passen, dacht de minister. We wensen hem succes in een land met amper 30.000 vierkante kilometer oppervlakte dat – ga even zitten – niet één, twee of drie, maar 189 (!) politiezones telt, elk met een eigen contingent postjes, al dan niet politiek gestuurd.

Nu ook gedonder in Darmstadt

Net als Keulen was Darmstadt het toneel van massa-aanranding. Daags na een groot muziekfestival in de Duitse stad Darmstadt hebben tientallen vrouwen aangifte gedaan van aanranding en seksuele vergrijpen op de overvolle dansvloer. De aanklachten lijken sterk op de incidenten rond de jaarwisseling in Keulen. Bij de politie liepen enkele tientallen meldingen binnen van jonge vrouwen die in de drukte werden omsingeld door een grote groep mannen “met een buitenlands uiterlijk”, dit keer eerder “Zuid-Aziatisch”, die zowel verbaal als fysiek de vrouwen bedreigden. Een aantal van de vrouwen werd ook betast. Drie Pakistanen werden opgepakt, onder wie twee asielzoekers. Politici uit de stad reageren boos en roepen op tot harde straffen. Een vergelijking met Keulen (nu 26, toen meer dan 1.100 aangiften) is overtrokken, maar dergelijke incidenten maken deel uit van de problematiek van migratie en asiel.

De bijensteek van Abou Jahjah

De onvrede bij uitgeverij De Bezige Bij, in 1944 uit de grond gestampt door enkele verzetslui, lijkt te escaleren. Veel auteurs zijn misnoegd over het conctract met en de publicatie “Pleidooi voor radicalisering”, het jongste boek van Dyab Abou Jahjah. Tommy Wieringa, één van de topauteurs van de uitgeverij trekt voor zijn volgende boek naar de concurrentie. Volgens Wieringa provoceert Abou Jahjah nodeloos de joodse gemeenschap. Wieringa staat niet alleen. Vorige maand kwamen zo’n vijftig schrijvers bijeen voor een crisisvergadering en een debat in Amsterdam. De heisa escaleert, en hier en daar is sprake van een grote exodus van misnoegden.

Failliet NMBS?

Econoom en opiniemaker Geert Noels windt er geen doekjes om: de NMBS is “dysfunctioneel, duur, verlieslatend en [wordt] gerund door de vakbonden”. Hij vergelijkt de spoorwegmaatschappij met het oude Sabena. Op de sociale media postte Noels een grafiekje waarbij de Europese spoorwegmaatschappijen met elkaar worden vergeleken naar de verhouding kost/efficiëntie. De NMBS is bij de duurste spoorwegmaatschappijen, maar scoort ondermaats. Europees gezien is het één van de slechtste leerlingen van de klas. Het bejubelde Zwitserland is weliswaar nóg duurder, maar biedt véél betere kwaliteit. Pijnlijk is vooral de vergelijking met Nederland: meer dan de helft goedkoper, maar een pak efficiënter. Zelfs Zuid-Europese landen als Spanje en Italië scoren ‘significant’ beter. Voor Noels is de NMBS niet meer te redden met wat cosmetische ingrepen, want de malaise is structureel. Hij vergelijkt nogmaals met Sabena: dat kon zich pas ontpoppen tot het veel succesvollere Brussels Airlines nadat het failliet was gegaan. Voor Noels is dergelijk scenario ook voor de NMBS te verkiezen boven het maar blijven aanmodderen op de kap van de belastingbetaler. Anders wordt het bedrijf binnen enkele jaren toch genadeloos weggeconcurreerd. Over recup voor ziekte- of vakantiedagen zal dan niemand nog moeten praten.

Slavenhoudersnaam

Volgens de regels van de politieke correctheid bestààn er zelfs geen rassen. Maar bij het overlijden van de bokser Cassius Clay lazen we dat hij bokste “voor zijn ras en voor de islam”, en dat werd voorgesteld als prijzenswaardig. Niemand wees op de absurditeit van Clay’s naamsverandering. Hij wou af van zijn Engelse “slavennaam”, en dat kunnen we begrijpen. Het zou voor zwarte Amerikanen logisch zijn terug te grijpen naar een authentieke Afrikaanse naam. Maar bijna niemand deed dat, ook Cassius Clay niet. Hij verving zijn Engelse “slavennaam” gewoon door de Arabisch-islamitische naam Mohammed Ali. Terwijl de moslims de wreedste slavenjagers uit de geschiedenis waren. Ja, de westerlingen hebben gedurende enkele eeuwen slaven – ook blanken! – verhandeld en als arbeidskrachten gebruikt, maar ze zijn daar vanaf het begin van de negentiende eeuw mee gestopt, het ene land al wat vroeger dan het andere. De moslims hebben die stap nooit gezet. Cassius Clay, alias Mohammed Ali, is dus beroemd geworden met een slavenhoudersnaam.

Nieuwe voo rzitter ANV

Het Algemeen Nederlands Verbond heeft een opvolger gekozen voor Guido Naets, die de ANV-Vlaanderen drie jaar als voorzitter heeft geleid. Het ANV bepleit samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland en steunt allerlei initiatieven om deze doelstelling te bereiken. En dat al sinds 1895, toen de vereniging het licht zag. De nieuwe voorzitter van ANV-Vlaanderen is een bekende journalist: Frans Crols. Hij stond dertig jaar lang aan het hoofd van het weekblad Trends en hij is al enkele jaren een gewaardeerd medewerker bij ’t Pallieterke. Intern rommelt het al een tijdje in het ANV dat afdelingen telt in Nederland, Vlaanderen en Zuid-Afrika. Sinds Nelly Maes, evenmin onbekend voor de lezers van ’t Pallieterke, internationale voorzitter werd van het ANV, botert het een stuk minder tussen ANVVlaanderen en het nationale bestuur. Nelly Maes volgde Paul van Grembergen (cf. blz. 13) op, die voorzitter was van 2010 tot 2014. Sindsdien rommelt het in de vereniging.