2016-30_02_Andre Nollet - Goede.wil (Medium)U herinnert zich ongetwijfeld dat het ACV in financiële problemen kwam. Om een ‘elegante’ uitweg te bieden voor een deel van de personeelsleden werd het statuut van ‘onderneming in moeilijkheden’ aangevraagd.

Het dossier leverde uiteraard kritiek op. Vooral de vaststelling dat het ACV een ‘onderneming’ zou zijn, deed toch de wenkbrauwen fronsen. Nochtans is er volgens het antwoord in de Kamer van bevoegd minister Kris Peeters niets aan de hand. ‘Het ACV valt, zoals elke “onderneming” uit de privésector, onder de toepassing van de cao-wet en heeft inderdaad een aanvraag tot erkenning als zijnde een onderneming in moeilijkheden ingediend.’

Het gevolg van de erkenning is dat oudere werknemers de onderneming kunnen verlaten. De minister: ‘Het aantal personeelsleden dat theoretisch in aanmerking komt voor het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag (SWT) bedraagt (bij het ACV) 308. Het is echter de bedoeling om het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag zeer selectief in te zetten zodat uiteindelijk 103 werknemers zullen toetreden tot het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag vanaf 58 jaar (39 werknemers vanaf 58 jaar en 64 werknemers in de leeftijdscategorie tussen 59 en 64 jaar). 123 werknemers komen in aanmerking voor een landingsbaan (1/5- of 1/2-tijdskrediet) waardoor 40 VTE banen worden gered.’

Alle voorwaarden vervuld, maar voor welke vennootschap?

Volgens Peeters zijn alle voorwaarden vervuld om ACV die erkenning te geven. ‘Het dossier bevat alle noodzakelijke gegevens en documenten ter staving van het criterium van onderneming in moeilijkheden zoals bepaald in artikel 14 van het koninklijk besluit van 3 mei 2007.’

De minister: ‘Ter beoordeling van dit criterium wordt alleen rekening gehouden met de jaarrekeningen van de twee boekjaren die de datum van de aanvraag tot erkenning voorafgaan. Aangezien de overige jaarrekeningen geen invloed hebben op de beoordeling van het criterium, worden de jaarrekeningen van de overige boekjaren in het kader van de administratieve vereenvoudiging niet langer opgevraagd aan een onderneming.’ Je moet je natuurlijk wel de vraag stellen welke jaarrekeningen het ACV heeft ingediend. Binnen de structuur van het ACW zijn er heel wat vennootschappen die een jaarrekening neerleggen. Maar dat is anders bij het ACV. Het antwoord van de minister roept eigenlijk meer vragen op en verdient in elk geval een debat in het parlement na het lange zomerreces.

Het SWT-besluit geeft geen definitie van wat een onderneming is. Maar het is van toepassing op alle werknemers voor wie de toekenning van een aanvullende SWT-vergoeding wordt geregeld door een cao (art. 1, § 1). Ook vakbonden vallen onder de cao-wet (art. 2, § 1, cao-wet omschrijft zijn toepassingsgebied als: de werkgevers en werknemers en § 3 sluit de vakbonden, die private werkgevers zijn, anders dan de meeste publieke werkgevers, niet uit het toepassingsgebied). Vakbonden kunnen dus onder de toepassing vallen van een SWT-cao. Kortom, vakbonden kunnen een erkenning als onderneming in herstructurering krijgen zonder jaarrekeningen te moeten voorleggen.

Onderneming in herstructurering?

Peeters: ‘Het ACV kan niet erkend worden als zijnde een onderneming in herstructurering aangezien zij niet voldoet aan de voorwaarde voorzien in artikel 15,1) van het koninklijk besluit van 3 mei 2007 (= collectief ontslag van ten minste 10 procent).’ Sociaalrechtelijk is er een onderscheid tussen een onderneming in moeilijkheden en een onderneming in herstructurering, begrippen die worden gebruikt in het kader van de SWT-regeling.

Ondernemingen in moeilijkheden zijn ondernemingen die in twee opeenvolgende boekjaren een verlies boeken uit de gewone bedrijfsuitoefening waarbij het verlies voor het laatste boekjaar het bedrag van de afschrijvingen en de waardevermindering op oprichtingskosten, op immateriële en materiële vaste activa overschrijdt. Zij moeten hun jaarrekeningen van de laatste vijf jaren voorleggen (art. 14 SWT-besluit).

Ondernemingen in herstructurering krijgen die hoedanigheid op grond van hetzij het collectief ontslag waartoe zijn overgegaan, hetzij de omvang van de economische werkloosheid die zij hebben gekend (art. 15 SWT-besluit). Zij moeten geen jaarrekeningen voorleggen (art. 17 SWT-besluit).

ACV oordeelde over… ACV

Peeters: ‘Het dossier (ACV) werd voor advies voorgelegd aan de bevoegde Adviescommissie (een eerste keer op 15 oktober 2015 voor het luik SWT, een tweede keer op 1 februari 2016 voor het luik landingsbanen). De Adviescommissie heeft op beide data een positief advies uitgebracht. Deze Adviescommissie SWT is paritair samengesteld (langs werkgeverszijde: VBO, Agoria, Essenscia, Association Belge des Banques, Fedustria, Confederatie Bouw, Boerenbond, Unizo en UCM; langs werknemerszijde: ACV, ABVV en ACLVB)’. Dat leest u goed: het ACV besliste mee over het eigen dossier!

Hierna ging het dossier naar minister Peeters. ‘Op 10 november 2015 werd het ACV door mij erkend als zijnde een onderneming in moeilijkheden voor de periode van 1 oktober 2015 tot en met 30 september 2016 voor het invoeren van het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag vanaf 58 jaar.’

De minister in De Kamer: ‘De aanvraag van 30 september 2015 voorzag ook reeds in het invoeren van landingsbanen vanaf 55 jaar in toepassing van artikel 4 van de cao nr. 118 van de Nationale Arbeidsraad (NAR). Bij het indienen van het dossier kon het ACV echter nog niet aantonen dat door het invoeren van landingsbanen het aantal ontslagen wordt verminderd en dat het aantal werknemers dat overgaat naar het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag eveneens wordt verminderd. Later heeft het ACV dit bewijs geleverd. De uitbreiding van de erkenning (+ invoeren landingsbanen) werd op 17 februari 2016 goedgekeurd.’

Anderen volgen

Minister Peeters heeft op het einde wel nog een verrassing in petto voor de Kamerleden. De minister: ‘Intussen hebben ook de volgende vakbonden/vakcentrales een aanvraag tot erkenning als zijnde een onderneming in moeilijkheden met het oog op het invoeren van het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag, ingediend:

– Fédération Syndicale des Métallurgistes des Provinces de Liège-Luxembourg (+ invoeren landingsbanen);

– Algemene Centrale ABVV;

– BBTK-SETca;

– Centrale Nationale des Employés;

– Caisse Régionale de Paiement d’Allocations de chômage FGTB Liège-Huy-Waremme.

Peeters: ‘Voor deze organisaties bracht de Adviescommissie een positief advies uit. Deze vakbonden/vakcentrales werden op 17 februari 2016, 25 februari 2016, 7 maart 2016 en 11 mei 2016 door mij erkend als ondernemingen in moeilijkheden.’

Besluit

Het antwoord van minister Peeters is bijzonder interessant. Niet alleen krijgen we inzicht in de manier waarop de erkenning van het ACV als ‘onderneming in moeilijkheden’ verlopen is, we leren bovendien dat er andere vakbonden en vakcentrales van de regeling gebruik hebben gemaakt. Alleen vreemd dat de vakbonden in de Adviescommissie over hun eigen dossier mogen oordelen.

Thierry Debels