Vlaamse sportminister

Mijnheer de beschoonmoederde,

Over enkele dagen steekt gij de oceaan over, richting Rio, om er de Olympische Spelen en wat later de Paralympics bij te gaan wonen. Uw regering heeft royaal de nodige budgetten goedgekeurd. Een dienstreis, als het ware… Het is een goede zaak dat een Vlaamse minister van Sport zich ter plaatse vergewist over het reilen en zeilen van onze Vlaamse atleten. Het Vlaamse budget voor topsport bedraagt jaarlijks immers 25 miljoen euro, en dan is het niet abnormaal dat gij als verantwoordelijk minister gaat zien of het vele overheidsmanna dat hiervoor wordt uitgetrokken goed besteed wordt. Net als gij wensen wij onze Vlaamse atleten alvast veel succes en zelfs podiumplaatsen, ook al moeten zij dan – als zij het hoogste trapje bereiken – noodgedwongen staan blinken onder een Belze tricolore bij het aanhoren van een straatoproerlied uit de 19e eeuw. Hierover wil ik het even hebben, want er is op dat vlak werk aan de winkel.

Uw uitstapje is immers voor u de gelegenheid om vast te stellen dat de Vlaamse atleten aldaar Vlaanderen hopelijk kenbaar maken in de wereld, zoals dat overigens als nobele doelstelling in uw beleidsverklaring staat. Wij zijn benieuwd hoe dat concreet in zijn werk zal gaan onder al dat tricolore gedoe. Tussen haakjes: in London in 2012 was de door ‘officiëlen’ gebruikte taal in het Belgisch Olympisch huis voor 90 % het Frans en dat liet gij toen zonder meer gebeuren. Misschien dat gij dat al eens in de gaten houdt deze keer en gij op uw poot speelt als het ‘weer van dat’ is?!

Er zijn in Het Edel Land der Belgen twee grote sportfederaties die zich nog steeds niet aangepast hebben aan de wettelijke, decretale wil tot splitsing. Jawel… Dat zijn de Belgische voetbalbond en het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC). Het decreet van 13 juli 2001 voorzag immers in een beleidskader voor de splitsing van de bestaande unitaire sportfederaties. Gij zijt nu al zeven jaar Vlaams minister van Sport en er is helaas aan de huidige unitaire situatie nog niks veranderd. Integendeel, gij omarmt het BOIC door het mee het Vlaamse topsportbeleid te laten bepalen. En van het BOIC herinneren wij ons nog goed dat het de Vlaamse atleten in Londen verplichtte om tijdens de openingsceremonie op te stappen met een Belgische (niet door een brouwerij gesponsorde) vlag. Bij de voetbalbond is het nog erger en straffer omdat deze de ‘nationale’ ploeg ostentatief ook liet opdraven voor een politiek gemanipuleerd belgicistisch doel. “Tous ensemble”, nietwaar?! Het is overduidelijk dat deze twee niet-gesplitste federaties een sportieve, maar evenzeer ook een politiek-tricolore agenda hebben waar de oude krokodillen en de eenzame man uit Laken liever niks aan willen veranderen. En gij laat dat als sportminister van de grootste en Vlaams-nationale politieke partij zonder meer gebeuren. Eigen Vlaamse structuren zijn niettemin zeer realistisch en probleemloos haalbaar, als daar maar genoeg politieke wil voor is. En als goed gevolg daarvan zou het zeker voor de hand liggen om, de geldstromen via de unitaire Lotto indachtig, de unitaire voetbalbond en het BOIC om te vormen tot een volledige autonome Vlaamse voetbalfederatie en een Vlaams Olympisch Comité. Alleen zo kunnen we Vlaanderen echt kenbaar maken in de wereld en niet als telkens weer een lelijke schoonmoeder over onze schouders blijft meekijken en ons blijft zeggen wat wij wel en niet mogen.

Wij weten dat gij eerder een technocraat zijt dan een overtuigde Vlaming. Het zou u daarom des te meer sieren als gij – om te beginnen – al eens discreet aan het BOIC meldt dat de Vlaamse atleten tijdens de openingsceremonie niet met een Belgische vlag in de hand  zullen opstappen, maar met de vlag van hun eigen gemeenschap. Zoals Schotten en Welshmen dat doen, bijvoorbeeld. De federale, Belgische wetgever heeft er destijds mee ingestemd dat sport voor de volle honderd procent een bevoegdheid werd van de Gemeenschapen, waardoor er dus de facto geen Belgische sport meer bestaat, maar hooguit sport in België. En aan deze kant van de taalgrens is deze dus Vlaams. Het wordt dus tijd dat gij de zeilen gaat bijstellen en daar werk van gaat maken, consequent en over heel de lijn. Is dat veel gevraagd van een minister die met zijn partij weg wil uit het Belgische keurslijf?

Ik kijk met spanning uit naar de openingsceremonie, maar ik vrees dat ik mij geen illusies moet maken. Komaan Filip… euh, Philippe…, doe er wat aan!

‘t Pallieterke