Hartverwarmend traditioneel

2016-28_14_Hartverwarmend traditioneel (Medium)Negende Gulden Sinjoren – Acht jaar na mekaar op het Conscienceplein en, ondanks schriftelijke toestemming lang vooraf, plotsklaps niet toegankelijk omdat een bouwbedrijf er werken aan de Carolus Borromeuskerk aan ‘t uitvoeren was, óók met schriftelijke toestemming van ’t stad. Toevallig ontdekt door één van de organisatoren die daar voorbij kwam, anders hadden de Gulden Sinjoren van die dubbele toelating niks geweten.

Een stadsbestuur met fatsoen zou zich daarvoor verontschuldigen en een alternatief aanbieden. “Ach”, zei voorzitster Lieve van den Berghe, “ik zou daar een boek over kunnen schrijven!” Zij is echter niet bij de pakken blijven zitten; zij is zelf op zoek gegaan naar een alternatieve stek om haar Gulden Sinjoren op nieuwe sporen te zetten. Zij vloog erin als een Vlaamse leeuwin en kreeg het op tijd voor mekaar, ook al dankzij de fatsoenlijke ambtenaren van het Felix Pakhuis aan de Oude Leeuwenrui, die Lieve daar, onder spontaan applaus, uitdrukkelijk voor bedankte. Een mens moet zijn wereld kennen.

Na de feestelijke opening door de VNJ-muziekkapel zongen de Vlaamse Skalden “Mijn Vlaanderen heb ik hartelijk lief”. Meteen het motto van deze negende herdenking. “Sommigen noemen dat oubollig en ouderwets”, commentarieerde Renaat van Beeck, “maar dat is onlosmakelijk verbonden met de ontvoogdingsstrijd van ons volk.” Voorzitster Lieve onderstreepte dat klaar en krachtig met de slotzin van haar toespraak: “Leve de vrije republiek Vlaanderen in een ongeknecht Europa!”

Lawrence níét van Arabië

De jonge Lawrence Urbain nam over migratie én politiek geen blad voor de mond. Een verfrissend geluid in deze stroomlijntijd. Migranten een verrijking? Paupers ja, veelal afkomstig uit de sub-Sahara en de Arabische wereld, laag tot niet geschoold en vaak niet eens in staat om de eigen naam te schrijven of te spellen. De politiek correcte elite, gesteund door “cultuurmarxisten” en Mei’68’ers, noemde hij ronduit verraders “die Europa hebben doen veranderen in een ware nachtmerrie” en die het maatschappelijke debat hebben vergiftigd. Forse knuppel in het politiek correcte hoenderhok: “Het vrij verkeer van goederen en diensten brengt economische welvaart, het vrij verkeer van mensen uit culturen die haaks staan op de onze, brengt… burgeroorlog.” Boude boodschap voor Theo Francken: mis uw afspraak met de geschiedenis niet en sluit de grenzen uit zelfbehoud! Zo mogelijk nog duidelijker voor minister Jambon: ga naar de buitenwijken van steden, storm door deze no-goareas en kuis, Nicolas Sarkozy achterna, met een hogedrukreiniger die wijken schoon! En hoe zou het met de Vlaamse eisen zijn? En met de vijf resoluties van het Vlaams Parlement? Aanmodderen en niets veranderen, sneert Lawrence. Verantwoordelijkheden nemen is iets dat we in België niet kennen.

In die striemstijl ging onze jonge medewerker nog een tijd door en het toch talrijk opgekomen publiek heeft het gehoord. En zo mag ik het heel graag horen, net als die spitse en blitse tweespraak over migratie vroeger en nu door de welbespraakte Vlaams bewegers Marc Joris en Renaat van Beeck. Een staaltje, want de ruimte van dit blad is beperkt: “Vlaanderen wordt verraden, uitverkocht en overgeleverd aan vreemde heersers, aan vijanden die nog erger spuwen op onze taal, onze identiteit en ons erfgoed dan de arrogantste franskiljons, dan de ergste Happarts.” Applaus, maar de samenzang had ik wel graag wat geestdriftiger en krachtiger gehoord, en Felix in zijn pakhuis waarschijnlijk ook. Toch krachtig bedankt, oubollig vergulde sinjoren, en tot naaste jaar!

hvo


Tags assigned to this article:
2016-28

Related Articles

Tegen de dikke nekken van de portemonnee

Het ongenoegen over de schuinsmarcheerders in de ondernemingen wortelt dieper en dieper. Je kan je wanen in de tijd van

Neckers

De Franse ‘bevrijders’ (3) Na de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden op 1 oktober 1795 komt er nog een lelijk